Κατασκοπία: Τα νέα Bridgestone AT41!

Νέο adventure ελαστικό για το 2022
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/5/2021

Κατά την διάρκεια της συμμετοχής μας στην παρουσίαση των νέων Bridgestone T32/GT, που έγινε με την μορφή ενός road trip τύπου σκυταλοδρομίας με τις μοτοσυκλέτες να ξεκινούν από τη Σικελία για να καταλήξουν στην Τοσκάνη, υπήρχαν και δύο μοτοσυκλέτες που συνόδευαν το κομβόι αλλά δεν φορούσαν τα Battlax Τ32. Και οι δύο μοτοσυκλέτες, ένα Honda Africa Twin και ένα BMW R1250GS, είχαν ένα ελαστικό, που δεν είχαμε ξαναδεί από το ιαπωνικό εργοστάσιο και φυσικά δεν χάσαμε την ευκαιρία για να το φωτογραφίσουμε σε παγκόσμια πρώτη!

Οι άνθρωποι της Bridgestone ήθελαν να κρατήσουν όσο το δυνατόν χαμηλότερο προφίλ για την συγκεκριμένη περίπτωση, ελπίζοντας ότι κανείς δεν θα έδινε σημασία στις δύο μοτοσυκλέτες που ήταν παρκαρισμένες στο τέλος του στόλου της παρουσίασης, αλλά υπολόγισαν χωρίς το ΜΟΤΟ…

Μετά από έντονες πιέσεις και έχοντας αποταθεί σε όλα τα στελέχη της εταιρείας που ήταν μαζί μας, μέχρι να βρεθεί ο πιο "αδύναμος κρίκος" που θα μας έδινε λίγες παραπάνω πληροφορίες, μάθαμε ότι πρόκειται για το νέο Battlax AT41 Adventure Trail, το οποίο βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο της εξέλιξης και θα παρουσιαστεί του χρόνου. Θα ανήκει σε μια υποκατηγορία των adventure ελαστικών ανάμεσα στο Α41 και το ΑΧ41. Η χάραξη του μπροστινού μοιάζει υπερβολικά με αυτή του AX41S, ενώ η χάραξη του πίσω θύμιζε μια λιγότερο "άγρια" εκδοχή του Pirelli Scorpion Rally.

Όπως μάθαμε επίσης, δεν είναι ακόμη οριστικοποιημένη η τελική του μορφή, αλλά ήδη έχουν γράψει αρκετές δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα σε δοκιμές, ενώ αποφάσισαν να αδράξουν την ευκαιρία της συγκεκριμένης παρουσίασης για να προσθέσουν άλλα 3.500 χιλιόμετρα, αλλά με λίγο διαφορετικό πλαίσιο. Πιο συγκεκριμένα, γι' αυτό το σκοπό έδωσαν τις μοτοσυκλέτες σε δύο αναβάτες που ούτε είναι πολύ γρήγοροι, ούτε πιέζουν στο όριο (δύο μέσους αναβάτες δηλαδή) προκειμένου να πάρουν feedback για την αίσθηση και μόνο. Όπως θα έχετε ήδη διαβάσει στην παρουσίαση των Τ32, οι συνθήκες που επικράτησαν, ειδικά τις δύο τελευταίες μέρες, ήταν ένα… "ποτ-πουρί" πιθανών συνδυασμών που μπορεί να συναντήσει κανείς σε ένα ταξίδι.

Αναμένουμε λοιπόν την επίσημη παρουσίαση του ΑΤ41 –που όπως αναφέρουμε και παραπάνω θα γίνει του χρόνου- για να μάθουμε τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες του νέου αυτού ελαστικού της Bridgestone.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»