Kawasaki Concept J

Αναθέρμανση ενός παλιού concept
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/1/2018

Πριν από μια πενταετία, το "μακρινό" 2013, η Kawasaki προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στο περίπτερό της στο Tokyo Motor Show παρουσιάζοντας το ριζοσπαστικό Concept J. Μια πραγματικά φουτουριστική κατασκευή, ένα υβρίδιο ανάμεσα σε τετράτροχο, ολίγο από Transformer και μια δόση από την ταινία επιστημονικής φαντασίας "Tron". Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορούσε να ενταχθεί σε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία, καθώς το τετράτροχο αυτό concept διέθετε πρωτόγνωρα και μοναδικά στοιχεία για την εποχή, διαθέτοντας την δυνατότητα να μεταβάλλει την γεωμετρία του πλαισίου προκειμένου να μπορεί να προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες. Για σταθερότητα σε υψηλές ταχύτητες, μπορούσε να… τεντωθεί και να μεγαλώσει το μεταξόνιό του, ενώ οι τροχοί παρέμεναν κολλητά ο ένας δίπλα στον άλλον. Για ευελιξία μέσα στο αστικό περιβάλλον μαζευόταν δημιουργώντας μια πιο όρθια θέση οδήγησης και αυξανόταν το μετατρόχιο.


Πολλά είχαν γραφτεί εκείνη την εποχή για το "J", κυρίως σχόλια για το πόσο ανέφικτο ήταν κάτι τέτοιο, που πολύ γρήγορα ξεχάστηκαν μαζί με το ίδιο το Concept J. Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, οπότε η Kawasaki επέλεξε να το φέρει και πάλι στο προσκήνιο, με ένα νέο video που κυκλοφόρησε ευρέως στο internet. Η εισαγωγή γίνεται με ένα H2 που μπαίνει σε ένα τούνελ-video wall όπου προβάλλονται όλα τα ορόσημα που χαρακτηρίζουν γενικότερα την Kawasaki ως heavy industry κι όχι απλά το παρακλάδι της μοτοσυκλέτας που μοιάζει πολύ μικρό απέναντι στις υπόλοιπες δραστηριότητες του ομίλου. Στο τέλος του τούνελ όμως το σκηνικό αλλάζει και μεταφερόμαστε σε μια φουτουριστική πραγματικότητα, με φάρμες φωτοβολταϊκών και πόλεις βγαλμένες από σενάριο επιστημονικής φαντασίας, με όχημα το Concept J το οποίο επιδεικνύει τις προσαρμοστικές του δυνατότητες σε ένα περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας.


Παραμένει πράγματι εντυπωσιακό ως ιδέα και θα ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακό αν συνοδευόταν με την φράση "σύντομα στην παραγωγή", ή "το επόμενο πρωτότυπο της Kawasaki". Τίποτε όμως από αυτά δεν υπάρχει, γεγονός που μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί η Kawasaki επέλεξε αυτή την δεδομένη στιγμή να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για το Concept J. Μήπως θέλει να μας περάσει το μήνυμα ότι σχεδόν πέντε χρόνια μετά την πρώτη εμφάνισή του, οι μηχανολόγοι στο Akashi έχουν πιάσει δουλειά για την υλοποίησή του; Ή μήπως η Yamaha και η Honda προβλημάτισαν του "Πράσινους" με το MOTOROiD και το Riding Assist αντίστοιχα, οι οποίοι θέλησαν να δώσουν κι αυτοί ένα δυναμικό παρών στην εξέλιξη των νέων τεχνολογιών οδήγησης; Ενδεχομένως πάλι, να θέλει απλώς η Kawasaki να υπενθυμίσει σε όλο τον κόσμο το μέγεθος και τις δυνατότητες που έχει ως εργοστάσιο ενισχύοντας το όνομά της ακόμη περισσότερο. Όπως και να έχει, η περίπτωση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα παρακολουθούμε, όπως πάντα, τα γεγονότα από κοντά για να μαθαίνετε πρώτοι τις εξελίξεις. Προς το παρόν, απολαύστε το βίντεο που έδωσε στην δημοσιότητα η Kawasaki:


 

Ετικέτες

Γερμανία: Περιβαλλοντικές οργανώσεις απαιτούν οι μοτοσυκλέτες να μην κάνουν σχεδόν καθόλου θόρυβο!

Ιδρύεται Γερμανική Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες!
exhaust
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

Ομάδες ακτιβιστών για το περιβάλλον έχουν δημιουργήσει τη λεγόμενη Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες στη Γερμανία και πιέζουν προς τον αυστηρό έλεγχο των θορυβωδών μοτοσυκλετών.

Τo αίτημα αυτό μεταφέρθηκε πρόσφατα σε συνέδριο υπουργών Μεταφορών στη Γερμανία, βασισμένο στην πεποίθηση της συγκεκριμένης Ένωσης πως “ο υπερβολικός θόρυβος που εκλύεται στιγμιαία από σπορ μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα είναι επικίνδυνος για την υγεία και την ποιότητα ζωής”.

Το τί ορίζει ο καθένας ως “υπερβολικό θόρυβο” είναι πάντως ένα αμφιλεγόμενο θέμα, καθώς οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εστιάζουν σε ένα προτεινόμενο όριο 80 ντεσιμπέλ (dB). Το αίτημά τους προς τη γερμανική κυβέρνηση είναι να τεθεί αυτό το όριο ως βάση και όλες οι μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούν στη χώρα να υποχρεούνται να έχουν πάνω στις εξατμίσεις τους αυτοκόλλητα που να αναγράφουν τον παραγόμενο θόρυβό τους.

Ζητούν επίσης την πλήρη απαγόρευση τεχνολογικών διατάξεων όπως οι βαλβίδες στις εξατμίσεις που ανοίγουν σε συγκεκριμένες στροφές και επηρεάζουν τον ήχο, καθώς και την απαγόρευση επεμβάσεων από τον ιδιοκτήτη σε όσα μέρη της μοτοσυκλέτας αυξάνουν τον παραγόμενο θόρυβό της.

Παράλληλα, απαιτούν όσες μοτοσυκλέτες ξεπερνούν αυτό το όριο να μην τους επιτρέπεται η είσοδος σε διαδρομές που θα χαρακτηριστούν ως Ζώνες Προστασίας από τον Θόρυβο, με το αυτοκόλλητο να απλοποιεί (υποτίθεται) την αστυνόμευση αυτών των ζωνών. Αυτές ωστόσο δεν περιορίζονται σε ήσυχα γραφικά χωριουδάκια, αλλά περιλαμβάνουν διαδρομές που προσελκύουν πολλές μοτοσυκλέτες, όπως ορεινά πάσα και πάσης φύσεως δημοφιλή στροφιλίκια.

Το μεγάλο πρόβλημα που εστιάζει η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι οι after market εξατμίσεις που πολλοί φορούν, αλλά το γεγονός πως πολλές μοτοσυκλέτες που ικανοποιούν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές με τις εργοστασιακές τους εξατμίσεις ξεπερνούν αυτό το όριο όταν οι στροφές του κινητήρα ανέβουν ψηλά, άρα ζητούν κάτι που πρακτικά συνεπάγεται αλλαγή στα κατασκευαστικά δεδομένα της βιομηχανίας.

Είναι προφανές πως ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε εν δυνάμει να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην ευρωπαϊκή αγορά Μοτοσυκλέτας, καθώς αμφισβητεί γενικότερα τις προδιαγραφές θορύβου που συνεπάγονται οι επίσημες προδιαγραφές βάσει των οποίων κατασκευάζονται όλες οι μοτοσυκλέτες που εισάγονται στην Ευρώπη.

Βάζει επίσης σε κίνδυνο ένα μεγάλο κομμάτι της after market αγοράς για τη Μοτοσυκλέτα, όπως οι κατασκευαστές εξατμίσεων.

Στη Γερμανία αυτή η λογική απαγόρευσης έχει βρει αρκετούς υποστηρικτές στον ευρύτερο πληθυσμό, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει μια σωστή ανάλυση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, η επιλογή των 80 dB ως μέγιστο όριο εκπομπής θορύβου από τις εξατμίσεις μοτοσυκλετών είναι παντελώς άσχετη με την πραγματικότητα και, αν ποτέ γινόταν αποδεκτή από τι αρχές, θα σήμαινε πρακτικά πως κανένα δίκυκλο δεν θα μπορούσε να μπει στις προτεινόμενες ζώνες προστασίας από τον θόρυβο – θα ήταν επί της ουσίας μια πλήρης απαγόρευση των δικύκλων!

Ενδεικτικά ας δούμε τι σημαίνουν τα 80 ντεσιμπέλ. Είναι ο ήχος που εκλύεται από έναν μεγάλο χώρο με πολλούς ανθρώπους, ο θόρυβος που παράγει εν λειτουργία μια ηλεκτρική σκούπα, ένα μπλέντερ χειρός, ένα σεσουάρ μαλλιών ή απλά ένας δρόμος με πυκνή κυκλοφορία.

Ένα όριο πάνω από το οποίο ο θόρυβος μπορεί να γίνει επικίνδυνος για την υγεία ενός ανθρώπου θεωρούνται τα 85 dB και διεθνείς οργανώσεις που μελετούν την ασφάλεια σε χώρους εργασίας μιλούν για κινδύνους στην ακοή όταν οι εργαζόμενοι είναι εκτεθειμένοι σε αυτά τα επίπεδα για κατά μέσο όρο 8-10 ώρες κάθε μέρα.

Πρέπει ωστόσο να τονίσουμε πως η κλίμακα των ντεσιμπέλ δεν είναι γραμμική, αλλά λογαριθμική (όπως η κλίμακα Ρίχτερ λ.χ.), κάτι που σημαίνει πως η απόσταση μεταξύ 80 και 85 ντεσιμπέλ δεν είναι όσο μικρή ακούγεται. Τα δε 80 dB που προτείνουν οι ακτιβιστές φαντάζουν παντελώς εκτός πραγματικότητας αν σκεφτούμε πως με τα σημερινά δεδομένα ένας τετράχρονος κινητήρας μικρού κυβισμού παράγει ανάλογο επίπεδο θορύβου στο ρελαντί.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως θα επικρατήσει η λογική και τέτοιες προτάσεις δεν θα βρουν ευήκοους δέκτες στους κυβερνώντες της Γερμανίας, διαφορετικά θα αρχίσουμε να μιλάμε για έναν ευθύ πόλεμο κατά της Μοτοσυκλέτας (άλλον ένα για την ακρίβεια, μιας και στη Γερμανία φαίνεται πως εσχάτως τρώγονται ακόμη και με τα εντούρο), ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν ποτέ η πρόθεση των εν λόγω ακτιβιστών.

Ετικέτες