Kawasaki Concept J

Αναθέρμανση ενός παλιού concept
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/1/2018

Πριν από μια πενταετία, το "μακρινό" 2013, η Kawasaki προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στο περίπτερό της στο Tokyo Motor Show παρουσιάζοντας το ριζοσπαστικό Concept J. Μια πραγματικά φουτουριστική κατασκευή, ένα υβρίδιο ανάμεσα σε τετράτροχο, ολίγο από Transformer και μια δόση από την ταινία επιστημονικής φαντασίας "Tron". Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορούσε να ενταχθεί σε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία, καθώς το τετράτροχο αυτό concept διέθετε πρωτόγνωρα και μοναδικά στοιχεία για την εποχή, διαθέτοντας την δυνατότητα να μεταβάλλει την γεωμετρία του πλαισίου προκειμένου να μπορεί να προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες. Για σταθερότητα σε υψηλές ταχύτητες, μπορούσε να… τεντωθεί και να μεγαλώσει το μεταξόνιό του, ενώ οι τροχοί παρέμεναν κολλητά ο ένας δίπλα στον άλλον. Για ευελιξία μέσα στο αστικό περιβάλλον μαζευόταν δημιουργώντας μια πιο όρθια θέση οδήγησης και αυξανόταν το μετατρόχιο.


Πολλά είχαν γραφτεί εκείνη την εποχή για το "J", κυρίως σχόλια για το πόσο ανέφικτο ήταν κάτι τέτοιο, που πολύ γρήγορα ξεχάστηκαν μαζί με το ίδιο το Concept J. Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, οπότε η Kawasaki επέλεξε να το φέρει και πάλι στο προσκήνιο, με ένα νέο video που κυκλοφόρησε ευρέως στο internet. Η εισαγωγή γίνεται με ένα H2 που μπαίνει σε ένα τούνελ-video wall όπου προβάλλονται όλα τα ορόσημα που χαρακτηρίζουν γενικότερα την Kawasaki ως heavy industry κι όχι απλά το παρακλάδι της μοτοσυκλέτας που μοιάζει πολύ μικρό απέναντι στις υπόλοιπες δραστηριότητες του ομίλου. Στο τέλος του τούνελ όμως το σκηνικό αλλάζει και μεταφερόμαστε σε μια φουτουριστική πραγματικότητα, με φάρμες φωτοβολταϊκών και πόλεις βγαλμένες από σενάριο επιστημονικής φαντασίας, με όχημα το Concept J το οποίο επιδεικνύει τις προσαρμοστικές του δυνατότητες σε ένα περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας.


Παραμένει πράγματι εντυπωσιακό ως ιδέα και θα ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακό αν συνοδευόταν με την φράση "σύντομα στην παραγωγή", ή "το επόμενο πρωτότυπο της Kawasaki". Τίποτε όμως από αυτά δεν υπάρχει, γεγονός που μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί η Kawasaki επέλεξε αυτή την δεδομένη στιγμή να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για το Concept J. Μήπως θέλει να μας περάσει το μήνυμα ότι σχεδόν πέντε χρόνια μετά την πρώτη εμφάνισή του, οι μηχανολόγοι στο Akashi έχουν πιάσει δουλειά για την υλοποίησή του; Ή μήπως η Yamaha και η Honda προβλημάτισαν του "Πράσινους" με το MOTOROiD και το Riding Assist αντίστοιχα, οι οποίοι θέλησαν να δώσουν κι αυτοί ένα δυναμικό παρών στην εξέλιξη των νέων τεχνολογιών οδήγησης; Ενδεχομένως πάλι, να θέλει απλώς η Kawasaki να υπενθυμίσει σε όλο τον κόσμο το μέγεθος και τις δυνατότητες που έχει ως εργοστάσιο ενισχύοντας το όνομά της ακόμη περισσότερο. Όπως και να έχει, η περίπτωση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα παρακολουθούμε, όπως πάντα, τα γεγονότα από κοντά για να μαθαίνετε πρώτοι τις εξελίξεις. Προς το παρόν, απολαύστε το βίντεο που έδωσε στην δημοσιότητα η Kawasaki:


 

Ετικέτες

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”