Kawasaki H2R - 391Km/h στο κοντέρ, σε δημόσιο δρόμο; Δείτε το video!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/5/2016

 

Ο εξαιρετικός Kenan Sofuoğlu δεν χρειάζεται συστάσεις καθώς κατέχει τα περισσότερα ρεκόρ στο παγκόσμιο πρωτάθλημα supersport. Είναι ένας από τους πρώτους ιδιοκτήτες που παρέλαβαν το δικό τους Kawasaki H2R και πολύ γρήγορα μπήκε στην διαδικασία να το μετατρέψει κατάλληλα με σκοπό να φτάσει το μαγικό νούμερο των 400km/h. Την περασμένη εβδομάδα έφτασε τα 375Km/h στο κοντέρ μέχρι που το πίσω ελαστικό άρχισε να διαλύεται! Συνεχίζοντας όμως τις δοκιμές, εχθές κατέγραψε το μαγικό νούμερο: 391Km/h καταγράφοντας σε video την προσπάθεια!

Το video ξεκινά με 4η και 192 χιλιόμετρα και μετά από 25 δευτερόλεπτα το τροποποιημένο, όπως λέει ο ίδιος H2R, φτάνει τον μαγικό αριθμό των 391 χιλιομέτρων! Ακόμα πιο εντυπωσιακό για εμάς, είναι να δούμε που βρήκε ο Kenan μία κατάλληλη ευθεία για να κάνει τις προσπάθειες αυτές! Το MOTO ήταν ανάμεσα στους πρώτους στον κόσμο που δοκίμασε το H2R –στον διάδρομο του Τατοίου- πραγματοποιώντας μόλις την 2η ανεξάρτητη δυναμομέτρηση παγκοσμίως με ένα μοναδικό συγκριτικό σε πίστα – αλλά ο καημός μας είναι ότι δεν βρήκαμε μία ευθεία τόσων πολλών χιλιομέτρων (που να μπορούμε να την δεσμεύσουμε)!

Από την μικρή μας αυτή ζήλια, καθίσαμε να κάνουμε ορισμένες πράξεις και έτσι πρόχειρα (απόσταση = τελική ταχύτητα ανά sec + ½επιτάχυνση ανά sec στο τετράγωνο) υπολογίσαμε ότι ο Kenan διένυσε περισσότερα από 2.2 Km, από την αρχή του video, μέχρι να φτάσει τα 391 χιλιόμετρα, που σημαίνει ότι είχε στην διάθεσή του τουλάχιστον τρία χιλιόμετρα. Άλλωστε αυτές οι ταχύτητες δεν γίνονται σε οβάλ πίστες, καθώς υπάρχει ανώτατο όριο, πάνω από την οποία εκτοξεύεσαι… κυριολεκτικά, την στιγμή που οι ευθείες ανάμεσα στις κεκλιμένες στροφές δεν επαρκούν. Με βάση τα παραπάνω λοιπόν, τις αντανακλάσεις στο video και τα δέντρα, ο Kenan Sofuoğlu μάλλον εξασφάλισε κάποιον δημόσιο δρόμο, για αυτό το εντυπωσιακό νούμερο!

Η άλλη εξήγηση, καθώς ο Kenan έχει και Kawasaki H2, είναι να έχει μετατρέψει το H2 χρησιμοποιώντας το αλουμινένιο φιλτροκούτι από H2R, εξάτμιση, ECU και φυσικά την ανθρακονημάτινη εισαγωγή που κάνουν το H2R ξεχωριστό, πράγματα δηλαδή που βρίσκεις μόνο όταν έχεις την υποστήριξη της Kawasaki - και η δοκιμή αυτή να έγινε σε autobahn της Γερμανίας… Όπως και να έχει πρόκειται για κάτι εντυπωσιακό!

Δείτε το video: 

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.