Kawasaki H2R το έβαλαν σε πίστα MOTOCROSS!

Δικό του είναι, ότι θέλει κάνει!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2022

Στις μοτοσυκλέτες αλλά και στα οχήματα γενικά δεν υπάρχει ιεροσυλία, με μόνη εξαίρεση τα ιστορικά μοντέλα με όλη την σημασία της λέξης που έχουν κυκλοφορήσει ελάχιστα και που δεν μπορείς να τα αποκαταστήσεις αν τα καταστρέψεις, σε οτιδήποτε άλλο έχεις πληρώσει, κανείς δεν μπορεί να σου πει το παραμικρό ό,τι κι αν τους κάνεις.

Για όλα τα υπόλοιπα λοιπόν, ο ιδιοκτήτης είναι ελεύθερος να τους κάνει την οποιαδήποτε χρήση επιθυμεί εκείνος και στην περίπτωση του Γάλλου YouTuber που έχει κάνει καριέρα να βάζει οχήματα σε μέρη που ο σχεδιασμός τους δεν τα έχει προβλέψει, σειρά είναι ένα H2R της Kawasaki.

Όταν άρχισαν να μας στέλνουν διάφοροι αναγνώστες το video, μιας και είμαστε από τους ελάχιστους που έχουμε οδηγήσει το H2R αλλά και όλη την οικογένεια των H2, ποντάραμε από τα thumbnails πως θα ήταν ένα «απλό» Η2. Θέλαμε να πιστεύουμε πως το R έχει μπει καταχρηστικά αλλά όχι η πραγματικότητα ήταν πιο δυνατή και πράγματι αυτό που «έτρωγε χώμα» ήταν ένα H2R!

Κανένα από την σειρά Η2 δεν είναι λίγο καλύτερο για αυτή την χρήση, αλλά σε κάθε περίπτωση το H2R είναι το απολύτως πιο ακατάλληλο και εξηγούμε:

Μετά από λίγο που δεν αναπτύσσει ταχύτητα και δεν το αφήνεις να εκτονώσει όπως θα ήθελε γιατί το κρατάς πρώτη – δευτέρα, χτίζει τόσο υψηλή πίεση μέσα στο αλουμινένιο φιλτροκούτι που η γκαζιέρα δεν υπακούει πλέον. Όταν ζεσταίνεται, και μάλιστα είχε ζεσταθεί στην πίστα των Σερρών όχι στο Mugello, τότε πρακτικά δεν μπορείς να ελέγξεις την απόκριση και τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα.

Έχουμε λύσει το H2R φτάνοντας στην φτερωτή και μπροστά δεν έχει φίλτρο, έχει έναν υαλοβάμβακα που αν κάποια μύγα έχει φάει περισσότερο από αυτό που πρέπει και έχει βάρος, τότε μπορεί να περάσει αυτούσια στον αεραγωγό και αφού την κομματιάσει η φτερωτή που κινείται με πλανητικό κιβώτιο, να ταΐσει τα υπολείμματα στις βαλβίδες εισαγωγής και από εκεί η κηδεία να γίνει με αποτέφρωση στους κυλίνδρους. Πανίδα και χλωρίδα αυτού του μεγέθους θα πάνε για αποτέφρωση λοιπόν, αλλά η άμμος είναι διαφορετική περίπτωση και το συγκεκριμένο H2R έπεσε με τα μούτρα σε αυτή πολλές φορές.

Για την ιστορία η πρώτη που έβγαλε φίλτρο αέρος για το H2R είναι η ελληνική DNA που σε γλιτώνει από τέτοια προβλήματα χωρίς να κόβει τον αέρα από την υπερτροφοδότηση. Ελπίζουμε να είχε βάλει τέτοιο λοιπόν, διότι το μόνο για το οποίο δεν πήρε προφυλάξεις ήταν η εισαγωγή αέρα. Και το τονίζουμε έχοντας γνώση πόσο ψεύτικο είναι το φίλτρο της μητέρας Kawasaki στην συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα. Άλλωστε οι άνθρωποι την δίνουν μόνο για χρήση πίστας. Ασφαλτοστρωμένης και χωρίς άλματα.

Για όλα τα υπόλοιπα όμως ο Γάλλος YouTuber πήρε τα μέτρα του, τοποθέτησε χωμάτινα ελαστικά, προστασία ψυγείου και λαιμών και ένιωσε έτοιμος. Το H2R έχει και αεροδυναμικά βοηθήματα βέβαια τα οποία ξήλωσε αλλά όχι πριν μπει στην πίστα παρά μόνο όταν έπεσε και αριστερά και δεξιά και όχι μία φορά. Επίσης το H2R έχει αυτοεπισκευαζόμενη βαφή την οποία έχουμε δοκιμάσει σε συνθήκες πίστας και σε όλα τα πετραδάκια που πετάγονται από ελαστικά ή από γόνατα όταν πλαγιάζεις μαζί της στις στροφές, αλλά δεν ξέρουμε πως συμπεριφέρεται στην αμμοβολή.

Ούτε και ο ίδιος βέβαια καθώς θέλει να κάνει ένα video αποκατάστασης της H2R για να δει στο τέλος πόσο κόστισε το όλο εγχείρημα.

Από πλευράς σκληρής χρήσης προτιμούμε την δοκιμή στον πάγο όπως είχε κάνει παλαιότερα μία άλλη ομάδα, ή το ταξίδι που έκαναν δύο φίλοι περνώντας από χιονισμένους δρόμους ακόμη και χωματόδρομους ταλαιπωρώντας τα δύο Η2 στον μέγιστο βαθμό. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι ένα ωραίο θέαμα για το οποίο ο μόνος ενδοιασμός είναι ουσιαστικά ο πρώτος από τους δύο, και η πίεση που χτίζεται στο αλουμινένιο φιλτροκούτι. Το λέει στην αρχή και ο ίδιος, πως η μοτοσυκλέτα είναι ανεξέλεγκτη γιατί κλείνεις το γκάζι αλλά η επιτάχυνση συνεχίζεται, δεν προσδιορίζει το πρόβλημα στην πίεση αλλά υπάρχει ένας λόγος που η έκδοση R είναι η μόνη με αλουμινένιο φιλτροκούτι…

Δείτε το VIDEO:

 

 

Η Ιταλία νομοθέτησε μπαριέρες ασφαλείς για μοτοσυκλετιστές!

Από το 2019 είχε δρομολογηθεί το θέμα, στις 19 Οκτωβρίου 2026 δημοσιεύτηκε ως νόμος του κράτους
bariera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/10/2026

Το πρώτο νομοσχέδιο που προέβλεπε στην Ιταλία τη χρήση μπαριερών ασφαλείας που να καλύπτουν και τις βάσεις τους ώστε να μην είναι απειλητικές για αναβάτες δικύκλων ψηφίστηκε την 1η Απριλίου 2019 και για τα επόμενα τουλάχιστον πέντε χρόνια παρέμενε εκκρεμές.

Τότε ήταν η κυβέρνηση του Giuseppe Conte που είχε νομοθετήσει σχετικώς, ωστόσο αυτή η πρωτοβουλία έμεινε ημιτελής καθώς οι τεχνικές προδιαγραφές των νέων μπαριέρων δεν καθορίστηκαν. Αυτό έγινε μια πενταετία μετά με υπουργική απόφαση στις 21 Ιουνίου 2024, η οποία εκδόθηκε από την κυβέρνηση της Giorgia Meloni.

Και πάλι όμως η εφαρμογή δεν προχώρησε, πλην ελαχίστων περιπτώσεων που περισσότερο λειτούργησαν ως η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Τώρα η ίδια κυβέρνηση ψήφισε νέο νόμο με τον οποίο οι barriere di sicurezza stradale per i motociclisti (DSM), δηλαδή οι μπαριέρες που είναι ασφαλείς για μοτοσυκλετιστές, θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από τον Απρίλιο του 2027.

Αυτές χρησιμοποιούν μια έξτρα επιφάνεια που τοποθετείται κάτω από τις οριζόντιες μπαριέρες καλύπτοντας τις κάθετες μεταλλικές τους βάσεις που απειλούν τη σωματική ακεραιότητα των δικυκλιστών.

Μάλιστα ο νέος ιταλικός νόμος δεν μιλά μόνο για την εφαρμογή σε νέες μπαριέρες, αλλά και στην προσθήκη επεκτάσεων στις ήδη υπάρχουσες στο οδικό δίκτυο της Ιταλίας.

Το τεχνικό κριτήριο προβλέπει την ανάπτυξή τους σε δρόμους που το όριο ταχύτητας είναι ίσο ή μεγαλύτερο των 70 χιλιομέτρων ανά ώρα – στον αρχικό νόμο του Conte η πρόβλεψη ήταν για δρόμους με ακτίνα καμπυλότητας μικρότερη των 250 μέτρων.

Δίχως άλλο πρόκειται για μια πολύ σημαντική απόφαση για τους μοτοσυκλετιστές, αν και ήδη στην Ιταλία αρκετές φωνές αναρωτώνται αν είναι εφικτό να υλοποιηθεί ένα έργο τόσο μεγάλης κλίμακας σε όλη τη χώρα ή αν πρόκειται απλώς για μια εύηχη προεκλογική εξαγγελία.

Παράλληλα όμως είναι και ένα λαμπρό παράδειγμα που καλό θα ήταν να βρει μιμητές και σε άλλες χώρες. Ακόμη κι αν δεν είναι εφικτό σε πρώτη φάση να ενισχυθούν όλες οι υπάρχουσες μπαριέρες, η εκκίνηση της διαδικασίας ωθεί σε μια νέα κατεύθυνση, πιο ορθολογική και ασφαλή για τους αναβάτες δικύκλων, κατ’ αρχήν κατασκευάζοντας από δω και πέρα πάντα με γνώμονα τον νέο νόμο και τις προδιαγραφές του.