Kawasaki H2R – Εγκαινιάζει γέφυρα με 400Km/h: VIDEO 360 μοιρών!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2016

Ο Kenan Sofuoğlu, ο πιο πετυχημένος αναβάτης στα Supersport, ολοκλήρωσε τις προσπάθειές του για να δει τα 400Km/h – στο κοντέρ – του Kawasaki H2R!

Πριν λίγο καιρό είχαμε δει ένα μέρος από τις προσπάθειές του όταν δημοσίευσε video που έδειχνε το κοντέρ του Kawasaki να πιάνει τα 391Km/h και λίγες μέρες πριν μας ενημέρωσε για πιο λόγο έκανε όλες αυτές τις δοκιμές, ενίοτε σε δημόσιο δρόμο, κλειστό όμως στην κυκλοφορία.

Σκοπός του Kenan Sofuoğlu ήταν να εγκαινιάσει με αυτό τον τρόπο, την γέφυρα Osman Gazi - μία νέα κρεμαστή γέφυρα στην θάλασσα του Μαρμαρά, που αποτελεί την τέταρτη σε μέγεθος για το είδος της, σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η προετοιμασία για αυτό το εγχείρημα, σύμφωνα με τον Kenan, κράτησε 4 μήνες στην διάρκεια των οποίων επισκέφτηκε πολλές φορές την γέφυρα πριν αυτή ολοκληρωθεί. Παράλληλα έκανε πολλές δοκιμές με το H2R σε υψηλές ταχύτητες δοκιμάζοντας την ανοχή του ελαστικού, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι για να είναι ασφαλής από τυχόν υπερθέρμανση και καταστροφή του ελαστικού, θα έπρεπε να ελαχιστοποιήσει τον χρόνο παραμονής του, στην περιοχή άνω των 300Km/h.

Αν και μήνες πριν είχε ενημερώσει ότι προσπαθεί να φτάσει την μέγιστη ταχύτητα με το H2R, έχοντας πραγματοποιήσει ορισμένες τροποποιήσεις, μετά το σημερινό εγχείρημα δήλωσε ότι απλά έκανε «μικρές αλλαγές, χωρίς επέμβαση στα χαρακτηριστικά».

Το εγχείρημα ήταν προγραμματισμένο να γίνει παράλληλα με την εορτασμό των εγκαινίων, ωστόσο ο Kenan με την ομάδα του είδαν ότι οι καιρικές συνθήκες δεν θα ήταν κατάλληλες, με την ταχύτητα του αέρα να κάνει τα πράγματα επικίνδυνα, και έτσι πραγματοποίησαν την δοκιμή τα ξημερώματα.

 

Η νέα γέφυρα έχει μήκος 2,682 μέτρα και αποτελεί μέρος ενός νέου αυτοκινητόδρομου που θα ελαττώσει τον χρόνο ταξιδιού ανάμεσα στην Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη κατά 3 ολόκληρες ώρες. Με μήκος μεγαλύτερο από 2,5Km η γέφυρα είναι ιδανικό μέρος για μία τέτοια δοκιμή, με την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρχει δυνατός πλευρικός άνεμος. Κι αυτό γιατί το H2R θέλει χρόνο για να πιάσει με ασφάλεια αυτές τις υψηλές ταχύτητες. Θυμίζουμε ότι στο MOTO είμαστε οι μόνοι στην Ελλάδα που το έχουν δοκιμάσει σε όλες τις συνθήκες – και από τους λίγους στον κόσμο – και είχαμε δει ότι όσο η πραγματική ταχύτητα ανέβαινε πάνω από τα 300Km/h τόσο μεγαλύτερη ήταν και η διαφορά στο κοντέρ. Την διαφορά την είχαμε επίσης επιβεβαιώσει και στην δυναμομέτρηση του H2R. Ακόμα όμως κι αν ο Kenan πηγαίνει με είκοσι ή εικοσιπέντε λιγότερα χιλιόμετρα τελικής, ή και πολύ λιγότερα, εξακολουθεί να είναι ένα εντυπωσιακό νούμερο και να υπάρχει μεγάλος βαθμός επικινδυνότητας. Βασικός λόγος είναι ότι το ελαστικό της Bridgestone είναι φτιαγμένο για κανονική οδήγηση στην πίστα, κι όχι για τέτοιου είδους εγχειρήματα, που το καταπονούν ιδιαίτερα, αυξάνοντας την θερμοκρασία ανόμοια στην επιφάνεια του. Εμείς, μετρώντας την επιτάχυνση στο πρώτο χιλιόμετρο, έπρεπε να πραγματοποιούμε συχνά διαλλείματα καθώς η τρομακτική επιτάχυνση αύξανε την θερμοκρασία στα όρια του ελαστικού πολύ γρήγορα. Αναγνωρίζουμε λοιπόν την επικινδυνότητα της προσπάθειας και του δίνουμε συγχαρητήρια, έστω κι αν δεν ήταν 400 πραγματικά χιλιόμετρα! Αναμφισβήτητα ένας από τους καλύτερους αναβάτες σε ολόκληρη την ιστορία του WorldSSP!!

Δείτε ένα εντυπωσιακό VIDEO - 360 μοιρών:

 

Σε ότι αφορά την ίδια την γέφυρα, είχε προσελκύσει την δημοσιότητα πέρσι, όταν ο Ιάπωνας υπεύθυνος έργου της κοινοπραξίας που ανέλαβε την κατασκευή της, αυτοκτόνησε στο σημείο, αφήνοντας μήνυμα ότι θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο για την αποτυχία. Μέρες πριν ένα καλώδιο της γέφυρας είχε κοπεί, καθυστερώντας την ολοκλήρωση του έργου για πολλούς μήνες. Ωστόσο η γέφυρα ολοκληρώθηκε, ελέγχθηκε, και πλέον αποτελεί μία από τις πιο εντυπωσιακές του είδους της, σε όλο τον κόσμο

Απρίλιος 2015:

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.