Kawasaki: Ο κινητήρας του H2R σε ελικόπτερο [VIDEO]

Πετάει το εργαλείο!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/10/2020

Γι’ όσους δεν γνωρίζουν το μέγεθος και τις δραστηριότητες του ομίλου της Kawasaki ή δεν έχουν διαβάσει την ιστορία εξέλιξης του H2R, θα πρέπει να πούμε πως ο Ιαπωνικός κολοσσός έχει τμήμα αεροδιαστημικής, όπου κατασκευάζει αεροπλάνα (πολιτικά και μαχητικά) δορυφόρους, καθώς και ελικόπτερα. Το τμήμα αυτό είχε λάβει μέρος στην εξέλιξη της H2R αναλαμβάνοντας την αεροδυναμική μελέτη, σχεδίαση και δοκιμή του φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας. Γι΄αυτό άλλωστε η H2/H2R έχουν πάνω τους το σήμα του ομίλου και όχι μόνο το σήμα του τμήματος μοτοσυκλέτας. Μετά από αυτή την απαραίτητη εισαγωγή, είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τον κινητήρα της H2R στο νέο project K-Racer IV με στόχο τη δημιουργία μιας νέας γενιάς ελικοπτέρων που θα είναι ταχύτερα, οικονομικότερα, ασφαλέστερα και με μεγαλύτερες δυνατότητες ανύψωσης βάρους. Το K-Racer IV είναι ένα μη-επανδρωμένο ελικόπτερο το οποίο διαθέτει τρεις έλικες και μεσαίου μεγέθους φτερά. Στόχος των σχεδιαστών είναι να “αντικαταστήσει” τα παραδοσιακά ελικόπτερα με τους δύο έλικες (ένας κύριος και ένας πίσω). Αυτή η παραδοσιακή σχεδίαση έχει μείνει ίδια από την εφεύρεση του ελικοπτέρου και παρά το γεγονός πως σε στρατιωτικά ελικόπτερα έχουμε δει πολλές “παράξενες” παραλλαγές με στόχο την αύξηση της ταχύτητας ή την αύξηση της ικανότητας μεταφοράς βαρύτερων αντικειμένων, όλες τους έχουν πολύ υψηλό κόστος και περίπλοκη τεχνολογία.

Έτσι η Kawasaki με το K-Racer IV θέλει να απλοποιήσει το σχεδιασμό, αναθέτοντας σε κάθε εξάρτημα ξεχωριστή δουλειά. Οι δυο έλικες στα φτερά αντικαθιστούν τον μονό πίσω έλικα των συμβατικών ελικοπτέρων, αναλαμβάνοντας την ώθηση προς τα εμπρός, αλλά και την αντίσταση περιστροφής που προκαλεί ο μεγάλος κεντρικός έλικας. Ταυτόχρονα, τα μεσαίου μεγέθους φτερά, αυξάνουν τις μεταφορικές δυνατότητες και μειώνουν την κόπωση των πτερυγίων του κεντρικού έλικα. Αυτό σημαίνει πως το μήκος τους μπορεί να γίνει μικρότερο και το K-racer-IV να προσγειωθεί σε μικρότερα ελικοδρόμια και να διεισδύσει σε πιο στενά περάσματα από αντίστοιχων μεταφορικών δυνατοτήτων συμβατικά ελικόπτερα. Η χρήση του υπερτροφοδοτούμενου κινητήρα του H2R είναι σαφώς προτιμότερη από οποιουδήποτε άλλου ατμοσφαιρικού κινητήρα, όχι μόνο λόγω καλύτερης αναλογίας κιλών ανά ίππο, αλλά και λόγω τις μικρότερης ατμοσφαιρικής πίεσης που υπάρχει σε μεγαλύτερο υψόμετρο. Άλλωστε τους μηχανικούς υπερσυμπιεστές τους χρησιμοποιούσαν τα ελικοφόρα πολεμικά αεροπλάνα πριν περάσουμε στην εποχή των jet.

    

  

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.