Kawasaki W230 & Meguro S1 2026 – Συνεχίζουν χωρίς αλλαγές και την επόμενη χρονιά

Νέο πράσινο μεταλλικό χρώμα για την W230
Kawasaki W230 Meguro S1
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/7/2025

H Kawasaki επιβεβαιώνει ότι τα W230 και Meguro S1 θα παραμείνουν στη γκάμα της και για το 2026 με τις δύο μοτοσυκλέτες -ουσιαστικά είναι μία- να είναι διαθέσιμες σε ένα χρώμα η καθεμιά.

Η είδηση της παραμονής των κλασσικών μοτοσυκλετών στην γκάμα της Kawasaki είναι από μόνη της είναι ευχάριστη με τη W230 να αποκτά νέο χρώμα το ιδιαίτερα κοψμό Metallic Matte Dark Green προσθέτοντας ακόμα περισσότερο χαρακτήρα στην κλασική της εμφάνιση.

Η σειρά "W" είναι κάτι παραπάνω από ένας φόρος τιμής στην ιστορία της Kawasaki. Είναι ένα ζωντανό κομμάτι της, με ρίζες που φτάνουν πίσω στη δεκαετία του '60 και την εμβληματική W1, τη μοτοσυκλέτα που βασίστηκε στην αρχική Meguro K1 – δημιουργία μιας εταιρείας που αποτελεί θεμέλιο λίθο της ιαπωνικής μοτοσυκλετιστικής ιστορίας. Η Meguro, η οποία γιόρτασε τα 100 χρόνια της το 2024, επιστρέφει πλέον στο προσκήνιο όχι ως νοσταλγία, αλλά ως ενεργό κομμάτι της σύγχρονης γκάμας της Kawasaki.

Kawasaki W230 Meguro S1

Δύο μοντέλα, μία καρδιά

Αν και η W230 και η Meguro S1 διατηρούν αισθητικές διαφορές, κάτω από τη σέλα χτυπά η ίδια καρδιά: o αερόψυκτος, μονοκύλινδρος κινητήρας των 233 κ.εκ. με τον έναν επικεφαλής εκκεντροφόρο και τις δύο βαλβίδες που δίνει έμφαση στην ροπή και την αίσθηση, όχι στις απόλυτες επιδόσεις, κάτι που δεν θα μπορούσε να κάνει άλλωστε αφού δεν έχει και αυτόν τον στόχο. Η απόδοση για το μοτέρ με τις σχεδόν τετράγωνες διαστάσεις για τον κύλινδρό του (67x66 χλστ.) βρίσκεται στους 17 ίππους 

Το χαμηλό βάρος των 143 κιλών, σε συνδυασμό με το χαμηλό ύψος σέλας, καθιστούν και τα δύο μοντέλα ιδανικά για καθημερινή χρήση αλλά και για νέους ή επιστρέφοντες αναβάτες που εκτιμούν τη διαχρονική απλότητα.

Ο κινητήρας διαθέτει αντικραδασμικό άξονα για περιορισμό των πρωτευόντων  δονήσεων, αλλά παραμένει “σπιρτόζος”, θυμίζοντας παρελθούσες εποχές.

Kawasaki W230 Meguro S1

Η Kawasaki έχει επενδύσει στην αυθεντικότητα του σχεδιασμού. Από τα μεταλλικά φτερά, έως τις ακτινωτές ζάντες και την χρωμιωμένη εξάτμιση, η λεπτομέρεια μετράει και φαίνεται. Τα όργανα είναι διπλοί αναλογικοί μετρητές, όπως αρμόζει σε μια μοτοσυκλέτα που σέβεται την κλασική της καταγωγή.

Η ανάρτηση αποτελείται από τηλεσκοπικό πιρούνι 37mm εμπρός και διπλά αμορτισέρ πίσω, με πέντε ρυθμίσεις προφόρτισης, δίνοντας την απαιτούμενη ρετρό αίσθηση αλλά χωρίς να θυσιάζουν την άνεση της καθημερινής χρήσης.

Η W230 είναι πιο ανάλαφρη και "μοντέρνα" στην έκφρασή της. Το ρεζερβουάρ της έρχεται πλέον και σε σκούρο μεταλλικό πράσινο και ανάγλυφο έμβλημα "W". Από την άλλη, η Meguro S1 είναι πιο εντυπωσιακή με το χρωμιωμένο ρεζερβουάρ, τα παραδοσιακά λογότυπα "M" και τις λευκές λεπτομέρειες στη σέλα που την κάνουν να μοιάζει βγαλμένη από βιτρίνα του 1965, μόνο που τώρα έρχεται με ABS και Euro5 προδιαγραφές.

Σε μια εποχή που οι περισσότερες μοτοσυκλέτες κυνηγούν τα τελευταία gadgets και τις πιο εξελιγμένες ηλεκτρονικές αναρτήσεις, η Kawasaki μας υπενθυμίζει πως η απλότητα είναι διαχρονική. Τα W230 και Meguro S1 είναι δύο μοτοσυκλέτες που δεν χρειάζονται εξηγήσεις, όλα είναι απλά και γνώριμα. Κοιτάς, απολαμβάνεις, βάζεις μπροστά και οδηγείς.

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.