Kawasaki: Ξανά στην παραγωγή η κυλινδροκεφαλή του 1972

Για την αγάπη της τετρακύλινδρης ιστορίας της
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/8/2020

Όσοι προσπαθούν να κρατήσουν σε λειτουργική κατάσταση μια μοτοσυκλέτα με ηλικία άνω των 20 ετών ή ακόμα χειρότερα να την ανακατασκευάσουν, γνωρίζουν πολύ καλά πως η εύρεση γνήσιων ανταλλακτικών είναι ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος. Και δεν μιλάμε μόνο για εξωτικές μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν σε ελάχιστα αντίτυπα, αλλά κυρίως για μοτοσυκλέτες ευρείας παραγωγής που αγόραζε κατά χιλιάδες ο κόσμος και φυσικά τις οδηγούσε μέχρι να φύγει και η τελευταία βίδα από πάνω τους. Η νομοθεσία στις ΗΠΑ και στην Ε.Ε. επιβάλει στους κατασκευαστές να διατηρούν πλήρες στοκ ανταλλακτικών τουλάχιστον για μια δεκαετία στα μοντέλα που πουλάνε στις χώρες τους, όμως μετά το πέρας αυτού του χρονικού περιθωρίου, η εύρεση καινούριων γνήσιων ανταλλακτικών εξαρτάται από το απόθεμα των αποθηκών.

Σε κάποιες περιπτώσεις μπορείς να βρεις καινούρια ανταλλακτικά από τους προμηθευτές των εργοστασίων (καμία εταιρεία δεν φτιάχνει δικές της αναρτήσεις, ούτε φρένα κ.τ.λ. αλλά τα προμηθεύεται από τις εξειδικευμένες εταιρείες του κλάδου) όμως αυτό γίνεται όλο και πιο δύσκολο όσο περνάνε τα χρόνια. Έτσι η απόφαση της Kawasaki να φτιάξει από την αρχή καλούπια χύτευσης και να δημιουργήσει μια μικρή γραμμή παραγωγής της αερόψυκτης κεφαλής του τετρακύλνδρου κινητήρα του 1972, σίγουρα αξίζει επαίνους. Η κεφαλή αυτή θα πωλείται κανονικά σε όλο τον κόσμο κατόπιν παραγγελίας και θα είναι διαθέσιμη σε μαύρο ή ασημί χρώμα καθώς μπορεί να μπει σε όλες τις εκδόσεις των 750 ή 900 κυβικών που είχε ο πρώτος τετρακύλινδρος εν σειρά της Kawasaki στα Ζ2 και Ζ1 (Ζ1 για τους Ιάπωνες είναι το “δικό μας” Z 900).

Η τιμή της δεν έχει ανακοινωθεί και φυσικά η παραγωγή της είναι αποσπασματική ανάλογα με τις παραγγελίες. Αυτό σημαίνει πως δεν θα είναι τσάμπα και πιθανότητα δεν θα την έχει στο ράφι του ο τοπικός ανταλλακτικατζής του χωριού σου για να την πάρεις επί τόπου. Παρ’ όλα αυτά, ούτε η Kawasaki βγάζει λεφτά από αυτή την απόφασή της και ξεκάθαρος στόχος της ιαπωνικής εταιρείας είναι να βοηθήσει τους ιδιοκτήτες τέτοιων μοτοσυκλετών να τις κρατήσουν πάνω στο δρόμο και όχι μέσα στα μουσεία. Άλλωστε γι΄αυτό διάλεξε να κατασκευάσει ξανά την κεφαλή, που συνήθως είναι δύσκολο έως αδύνατον να επισκευαστεί, ενώ για τα υπόλοιπα μέρη του κινητήρα μπορείς να βρεις κι άλλες αξιόπιστες λύσεις. Τώρα αν δεν έχεις μια παλιά τετρακύλινδρη Kawasaki αλλά είσαι φανατικός φίλος της “πράσινης” εταιρείας ή θέλεις να υποστηρίξεις την προσπάθειά της για την διατήρηση των κλασσικών μοτοσυκλετών, μπορείς απλώς να παραγγείλεις ένα συλλεκτικό κομμάτι της κεφαλής πάνω σε ξύλινη βάση και να το έχεις το γραφείο σου, το οποίο θα παραχθεί σε μόλις 50 αριθμημένα αντίτυπα.

Ιταλία: Νόμος για προδιαγραφές καμερών – 1.200 σβηστές μέχρι να ρυθμιστούν – Ας παραδειγματιστεί η ελληνική κυβέρνηση

Αντιμέτωπη με χιονοστιβάδα προσφυγών, η ιταλική κυβέρνηση αναγκάστηκε να δει τις κάμερες και από άλλη σκοπιά πλην της εισπρακτικής – Το ανάποδο δηλαδή από την Ελλάδα
italia autovelox
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/7/2026

Η Ιταλία έχει εγκαταστήσει αισίως 4.060 κάμερες ελέγχου τροχονομικών παραβάσεων και η κυβέρνηση Merloni έχει επενδύσει πολύ στη σκληρή ρητορική περί οδικής ασφάλειας και νομιμότητας που αρέσει και στην Ελλάδα. Μόνο που οι Ιταλοί ανακάλυψαν γρήγορα ότι οι κάμερες που είχαν τοποθετηθεί δεν είχαν ποτέ ρυθμιστεί σωστά και άρχισε ένα κύμα προσφυγών κατά των βεβαιωμένων παραβάσεων που οδήγησε σε χιλιάδες ακυρώσεις προστίμων, αλλά και μποτιλιάρισμα στα δικαστήρια.

Η απάντηση δόθηκε πριν μερικές εβδομάδες από τον υπουργό Μεταφορών της γείτονος, Matteo Salvini, ο οποίος έσπευσε να διορθώσει τη βιαστική εξάπλωση των καμερών φέρνοντας προς ψήφιση στη Βουλή το πρέπον κανονιστικό πλαίσιο. Όπως αποκαλύπτει ο ιταλικός Τύπος, 30 χρόνια πριν είχε νομοθετηθεί για πρώτη φορά η σχετική απαίτηση, μόλις τώρα όμως άρχισε να συμβαίνει και μόνο μετά το απέραντο μπάχαλο που προκλήθηκε από τις προσφυγές πολιτών.

Σύμφωνα με αυτό, κάθε κάμερα θα πρέπει καλιμπραριστεί και να ρυθμιστεί σωστά πριν τεθεί σε λειτουργία, ενώ αυτή η συντήρηση θα πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο για κάθε μία κάμερα.

Ο νέος νόμος τέθηκε σε ισχύ στην Ιταλία από την Κυριακή 12 Ιουλίου και βάσει αυτού 2.856 από τις παραπάνω κάμερες είναι ρυθμισμένες και έτοιμες να σερβίρουν τις λυπητερές τους, ωστόσο άλλες περίπου 1.200 έχουν ήδη απενεργοποιηθεί μέχρι να ολοκληρωθεί η τεχνική διαδικασία και γι’ αυτές.

Ας παίρνουν παράδειγμα οι δικοί μας φύλακες της νομιμότητας που από την Άνοιξη πασχίζουν να στήσουν έναν διαγωνισμό προμήθειας των καμερών με παταγώδη αποτυχία δύο φορές, την ώρα που αστυνομικές πηγές αναφέρουν πως οι υπάρχουσες βλέπουν παραβάσεις με ποσοστά σφάλματος της τάξης του 90% – κάτι που ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη εμμέσως παραδέχτηκε, λέγοντας πως κάθε παράβαση θα ελέγχεται από αστυνομικό πριν αποσταλούν τα πρόστιμα, καθώς “μπορεί να υπάρχουν κάποιες τεχνικές αστοχίες”

Ας τα βλέπουμε αυτά κι εμείς, οι χρήστες του δρόμου και ψηφοφόροι, κάθε φορά που ακούμε για κάμερες που καταγράφουν ανύπαρκτους συνεπιβάτες και χάνουν τις ζώνες ασφαλείας άμα ο οδηγός φορά σκούρα ρούχα, αλλά στις ειδήσεις φτάνουν μόνο οι διθύραμβοι για "χιλιάδες κλήσεις σε μια μέρα".

Ετικέτες