Kawasaki: Ξανά στην παραγωγή η κυλινδροκεφαλή του 1972

Για την αγάπη της τετρακύλινδρης ιστορίας της
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/8/2020

Όσοι προσπαθούν να κρατήσουν σε λειτουργική κατάσταση μια μοτοσυκλέτα με ηλικία άνω των 20 ετών ή ακόμα χειρότερα να την ανακατασκευάσουν, γνωρίζουν πολύ καλά πως η εύρεση γνήσιων ανταλλακτικών είναι ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος. Και δεν μιλάμε μόνο για εξωτικές μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν σε ελάχιστα αντίτυπα, αλλά κυρίως για μοτοσυκλέτες ευρείας παραγωγής που αγόραζε κατά χιλιάδες ο κόσμος και φυσικά τις οδηγούσε μέχρι να φύγει και η τελευταία βίδα από πάνω τους. Η νομοθεσία στις ΗΠΑ και στην Ε.Ε. επιβάλει στους κατασκευαστές να διατηρούν πλήρες στοκ ανταλλακτικών τουλάχιστον για μια δεκαετία στα μοντέλα που πουλάνε στις χώρες τους, όμως μετά το πέρας αυτού του χρονικού περιθωρίου, η εύρεση καινούριων γνήσιων ανταλλακτικών εξαρτάται από το απόθεμα των αποθηκών.

Σε κάποιες περιπτώσεις μπορείς να βρεις καινούρια ανταλλακτικά από τους προμηθευτές των εργοστασίων (καμία εταιρεία δεν φτιάχνει δικές της αναρτήσεις, ούτε φρένα κ.τ.λ. αλλά τα προμηθεύεται από τις εξειδικευμένες εταιρείες του κλάδου) όμως αυτό γίνεται όλο και πιο δύσκολο όσο περνάνε τα χρόνια. Έτσι η απόφαση της Kawasaki να φτιάξει από την αρχή καλούπια χύτευσης και να δημιουργήσει μια μικρή γραμμή παραγωγής της αερόψυκτης κεφαλής του τετρακύλνδρου κινητήρα του 1972, σίγουρα αξίζει επαίνους. Η κεφαλή αυτή θα πωλείται κανονικά σε όλο τον κόσμο κατόπιν παραγγελίας και θα είναι διαθέσιμη σε μαύρο ή ασημί χρώμα καθώς μπορεί να μπει σε όλες τις εκδόσεις των 750 ή 900 κυβικών που είχε ο πρώτος τετρακύλινδρος εν σειρά της Kawasaki στα Ζ2 και Ζ1 (Ζ1 για τους Ιάπωνες είναι το “δικό μας” Z 900).

Η τιμή της δεν έχει ανακοινωθεί και φυσικά η παραγωγή της είναι αποσπασματική ανάλογα με τις παραγγελίες. Αυτό σημαίνει πως δεν θα είναι τσάμπα και πιθανότητα δεν θα την έχει στο ράφι του ο τοπικός ανταλλακτικατζής του χωριού σου για να την πάρεις επί τόπου. Παρ’ όλα αυτά, ούτε η Kawasaki βγάζει λεφτά από αυτή την απόφασή της και ξεκάθαρος στόχος της ιαπωνικής εταιρείας είναι να βοηθήσει τους ιδιοκτήτες τέτοιων μοτοσυκλετών να τις κρατήσουν πάνω στο δρόμο και όχι μέσα στα μουσεία. Άλλωστε γι΄αυτό διάλεξε να κατασκευάσει ξανά την κεφαλή, που συνήθως είναι δύσκολο έως αδύνατον να επισκευαστεί, ενώ για τα υπόλοιπα μέρη του κινητήρα μπορείς να βρεις κι άλλες αξιόπιστες λύσεις. Τώρα αν δεν έχεις μια παλιά τετρακύλινδρη Kawasaki αλλά είσαι φανατικός φίλος της “πράσινης” εταιρείας ή θέλεις να υποστηρίξεις την προσπάθειά της για την διατήρηση των κλασσικών μοτοσυκλετών, μπορείς απλώς να παραγγείλεις ένα συλλεκτικό κομμάτι της κεφαλής πάνω σε ξύλινη βάση και να το έχεις το γραφείο σου, το οποίο θα παραχθεί σε μόλις 50 αριθμημένα αντίτυπα.

Απαγόρευση μοτοσυκλετών στο Nürburgring – Αναβάτης μαζεύει υπογραφές για την άρση της

Έχουν συγκεντρωθεί μέχρι στιγμής 5.200 υπογραφές και 1.300 ευρώ
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/2/2026

Τέτοιον καιρό πέρυσι μαθαίναμε πως οι μοτοσυκλέτες θα απαγορεύονταν στην κλασσική διαδρομή του Nürburgring που ήταν ανοικτή με σύστημα διοδίων, περιορισμένες μόνο σε ημέρες με οργανωμένα trackdays.

Βέβαια όπως είναι λογικό, αυτό το ημίμετρο δεν είναι αρκετό για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές και ένας από αυτούς, ονόματι Ralf Bollinger, ξεκίνησε πριν έναν χρόνο να μαζεύει υπογραφές για να πιέσει προς την αναίρεση της απόφασης αυτής που εξοβελίζει τις μοτοσυκλέτες από τον Nordschleife, τον θρυλικό Βόρειο Γύρο του Nurburgring.

Ένα χρόνο αργότερα, το εγχείρημα έχει συγκεντρώσει 5.200 υπογραφές. Ο Ralf Bollinger έχει απευθυνθεί και σε ένα δικηγορικό γραφείο, με το κόστος της υπόθεσης να υπολογίζεται στα 10.000 ευρώ και τον Ralf να έχει ανοίξει μία σελίδα για χρηματοδότηση από άλλους αναβάτες. Μέχρι στιγμής, τα πράγματα στον τομέα αυτόν δεν πάνε ιδιαίτερα καλά, αφού 12 μήνες αργότερα έχουν μαζευτεί μόλις 1.300 ευρώ.

MOTO

Ο Ralf  δεν είναι κάποιος τυχαίος, αφού οδηγεί στο Nürburgring τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ οι πρώτοι γύροι Touristenfahren - οι οποίοι ήταν ανοικτοί σε οποιονδήποτε διέθετε αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα με άδεια κυκλοφορίας, ακόμη και τουριστικά λεωφορεία ή αυτοκινούμενα - χρονολογούνται από το 1927.

Το MOTO έχει βρεθεί πολλές φορές στην Γερμανική πίστα και μάλιστα είχαμε προτείνει στους υπεύθυνους ασφαλείας του Nürburgring μια λύση που θα άφηνε τους πάντες ευχαριστημένους και αυτή δεν είναι άλλη από το να χωρίζουν σε ομάδες τις μοτοσυκλέτες που πηγαίνουν κάθε φορά εκεί και να μπαίνουν μόνες τους, με τα αυτοκίνητα να μπαίνουν μετά από αυτές, απλά περιμένοντας πέντε λεπτά περισσότερο από το συνηθισμένο.

Μένει να δούμε αν αυτή η ενέργεια μπορεί να φέρει κάποια ανατροπή στην υπόθεση ή η διοίκηση της πίστα θα συνεχίζει να περιφρονεί τους μοτοσυκλετιστές.