Kawasaki Z900 RS: Νέος χρωματισμός - φόρος τιμής

Εμπνευσμένη από το "Aitsu to lullaby"
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

21/8/2018

Ο συγκεκριμένος χρωματισμός της Kawasaki στη Z900 RS δεν αποτελεί απλά έναν ακόμα ελκυστικό συνδυασμό για το 2019, αλλά έναν φόρο τιμής στην anime ταινία, με τίτλο "Aitsu to lullaby". Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά το Δεκέμβριο του 1983 και το σενάριο της βασίστηκε στο ομώνυμο manga (όπως λέγονται τα κόμικς στην Ιαπωνία). Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Hishiki Kenji, ένας έφηβος μοτοσυκλετιστής που οδηγώντας ένα Z2 750, καταλήγει να κοντράρεται με τον αρχηγό μια συμμορίας μοτοσυκλετών, για τα μάτια μιας κοπέλας. Η ιστορία μπορεί να ακούγεται κοινότυπη αλλά είχε τεράστια απήχηση και η Ζ2 750, που οδηγούσε ο πρωταγωνιστής, είχε τη χαρακτηριστική διχρωμία λευκού και κόκκινου που φέτος η Kawasaki αποφάσισε να μεταφέρει από τον κόσμο των Anime στη πραγματικότητα.

Στην Ιαπωνική μοτοσυκλετιστική κουλτούρα δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Στο πρόσφατο παρελθόν είχαμε την Honda που έβγαλε στην παραγωγή το Vultus NM4 σε μια προσπάθεια να αντιγράψει τη μοτοσυκλέτα από μια άλλη γνωστή ταινία Anime, το Akira (1988). Η προσπάθεια της Honda ήταν άξια, ως προς τον τομέα της εμφάνισης, όμως το αποτέλεσμα ήταν άνευρο, δίχως να εξιτάρει οδηγικά, όπως θα περίμενε κανείς από μία μοτοσυκλέτα επηρεασμένη από τον Akira... Ωστόσο η γενναία επιλογή της Honda να φέρει στην παραγωγή μία τόσο φουτουριστική μοτοσυκλέτα ανταμείφθηκε, κατά κάποιο τρόπο, από Hollywood που την επέλεξε για την ταινία Ghost in the Shell, με την Scarlett Johanson, ενώνοντας έτσι δύο διαφορετικούς κόσμους των anime… από την άλλη βέβαια, αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους θεατές που δεν γνωρίζουν την προϊστορία της εκάστοτε μοτοσυκλέτας όπως την διαβάζετε εσείς στο ΜΟΤΟ.

Επιστρέφοντας λοιπόν στην μοτοσυκλέτα του Kenji μπορεί ίσως να παρατηρήσατε πως πρόκειται για ένα διαφορετικό σε κυβικά μοντέλο από το θρυλικό Ζ1 που έχτισε τον μύθο των "Ζήτα", γεγονός που οφείλεται στις κατηγορίες των διπλωμάτων της Ιαπωνίας, με βάση την ηλικία του πρωταγωνιστή. Με τα δύο μοντέλα να είναι απολύτως ίδια εμφανισιακά δεν είναι μεμπτό που η Kawasaki εμπνεύστηκε από την συγκεκριμένη Ζ2, το ακριβώς αντίθετο θα έλεγε κανείς. Καθώς ακόμη κι αν δεν ασχολείται κάποιος με τα ιαπωνικά κόμικ, παραμένει ένας εξαιρετικά ενδιαφέρον συνδυασμός χρωμάτων! Ο χρωματισμός θα βγει στη παραγωγή το 2019, όμως αυτό που δεν γνωστοποιήθηκε είναι αν θα εισαχθεί στην ευρωπαϊκή και αμερικάνικη αγορά. Συνεπώς το μόνο που μπορούν να κάνουν οι οπαδοί των anime, κι όλοι όσοι θα ήθελαν ένα ακριβώς ίδιο Ζήτα, είναι να περιμένουν λίγο ακόμη μέχρι τα παγκόσμια σαλόνια, που το MOTO θα είναι εκεί, να εκμεύεσει μια επίσημη απάντηση από την Kawasaki

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες