Kawasaki ZX-25R: Φήμες για τετρακύλινδρο supersport!

Πιθανόν να υπάρξουν δύο εκδόσεις
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/9/2019

Οι μέρες περνούν και όσο πλησιάζουμε πιο κοντά στις ημερομηνίες που η EICMA και τα υπόλοιπα διεθνή σαλόνια θα ανοίξουν τις πύλες τους, τόσο οι φήμες οργιάζουν για το ποια νέα μοντέλα θα δούμε. Το Tokyo Motor Show μπορεί να μην έχει τη λάμψη και το πρεστίζ της EICMA, όμως για τις ιαπωνικές εταιρείες παραμένει εξίσου σημαντικό και επίσης θα πραγματοποιηθεί πριν το Σαλόνι του Μιλάνου. Τις τελευταίες μέρες έχουν κυκλοφορήσει ορισμένες νέες εικασίες σχετικά με το πολυσυζητημένο τετρακύλινδρο supersport της Kawasaki των 250cc, το ZX-25R. Για την ακρίβεια αναφέρουν πως θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις, μια με 46 και μια με 60 ίππους και πως θα παρουσιαστεί στο Tokyo φέτος. Σε τέτοιες περιπτώσεις καλό είναι να εξετάζουμε προσεκτικά τα δεδομένα, να τα αξιολογούμε και μετά να βγάζουμε το συμπέρασμα. Στην προκείμενη περίπτωση, το ZX-25R της Kawasaki μας έχει απασχολήσει αρκετά τον τελευταίο καιρό και αναμένουμε την παρουσίασή του. Ωστόσο, αυτό δεν έχει γίνει μέχρι τώρα και είναι απόλυτα δικαιολογημένο λόγω της νοοτροπίας των ιαπωνικών εταιρειών, οι οποίες έχουν δημιουργήσει τον δικό τους μικρόκοσμο, έχουν “κλειστεί” μέσα σε αυτόν και παρακολουθούν η μια την άλλη χωρίς να τους απασχολεί ιδιαίτερα το τι κάνουν οι υπόλοιποι ανταγωνιστές τους. Το γεγονός ότι η Kawasaki δεν παρουσίασε πρώτη το τετρακύλινδρο supersport ήταν επειδή ήθελε να δει τι θα κάνουν οι υπόλοιπες ιαπωνικές δυνάμεις. Το CBR250RR της Honda για παράδειγμα, σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία και το 2020 που ενδεχομένως θα ανανεωθεί σε CBR300RR, να το δούμε και στην ευρωπαϊκή αγορά.

Η Kawasaki αξιολογώντας τα δεδομένα φαίνεται πως έχει αποφασίσει να μπει δυναμικά στο παιχνίδι των supersport των 250cc για πολλούς και διάφορους λόγους. Αρχικά γιατί στις ασιατικές αγορές –εκεί που προορίζεται να κυκλοφορήσει- υπάρχουν πολλοί περιορισμοί από τους νόμους. Ένας από αυτούς απαγορεύει την πώληση μοτοσυκλετών μεγαλύτερων από 250cc (σε ορισμένες χώρες) είτε πρόκειται για καινούργιες είτε για μεταχειρισμένες. Συνεπώς, οι αναβάτες που θέλουν να έχουν μια αυθεντική αίσθηση από την οδήγηση μιας μεγαλύτερης supersport μοτοσυκλέτας δεν έχουν την δυνατότητα να τη γευτούν αυτή τη στιγμή. Με τον ερχομό του ZX-25R αυτό θα αποτελεί πλέον πραγματικότητα. Ωστόσο, δεν σημαίνει πως τα ήδη υπάρχοντα supersport με δικύλινδρους ή μονοκύλινδρους κινητήρες δεν προσφέρουν την ίδια αίσθηση… αντιθέτως, έχουν αποδείξει πως μπορούν να το κάνουν εξίσου καλά, αλλά ο ήχος και ο τρόπος απόδοσης της δύναμης από το μικρό τετρακύλινδρο θα κάνει τη διαφορά, διότι όπως και να ‘χει πιο εύκολα σου σηκώνεται η…τρίχα ακούγοντας το ουρλιαχτό ενός τετρακύλινδρου που ανεβάζει 20.000 στροφές, παρά ενός μονοκύλινδρου.

Θυμηθείτε: Τετρακύλινδρο Ninja ZX-250R: Τα δυομισάρια επιστρέφουν

Σχετικά με τις εκδόσεις του ZX-25R –αν υπάρξουν- οι απόψεις διίστανται. Πολλοί αναφέρουν πως η διαφορά θα εντοπίζεται στην ιπποδύναμη με την μια έκδοση να παράγει 45 ίππους και την άλλη 60. Κάτι που στην αρχή είχε αναπαράγει το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine και έπειτα δεν το ξανασχολίασε. Η έκδοση των 45 ίππους είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα και αυτό το λέμε βασιζόμενοι σε μια συμφωνία που είχαν κάνει στο παρελθόν οι ιαπωνικές εταιρείες μεταξύ τους η οποία προέβλεπε για τις μοτοσυκλέτες μέχρι 250cc να μην ξεπεράσουν τους 45 ίππους και σε αυτές των 400cc να μην υπερβαίνουν τους 53 –ασχέτως αν στην πραγματικότητα παρήγαγαν περισσότερους (οι παλιοί θα θυμούνται πολλά μεταχειρισμένα CBR400RR που ξεπερνούσαν το όριο των 53 ίππων και έφταναν πάνω απ’ τους 60). Αυτή την άτυπη συμφωνία ασπάστηκαν και οι ασφαλιστικές εταιρείες, με αποτέλεσμα να χρεώνουν πιο ακριβά τα ασφάλιστρα για μοτοσυκλέτες που ξεπερνούσαν αυτά τα όρια, κάτι που το τηρούν μέχρι και σήμερα. Τώρα για την δεύτερη έκδοση είναι πιθανότερο να δούμε διαφορά στον εξοπλισμό παρά στην ιπποδύναμη που εικάζεται ότι θα φτάνει τους 60 ίππους. Το σενάριο που θέλει το πιο “άγριο” ZX-25R να είναι εξοπλισμένο με ακτινικά τοποθετημένες δαγκάνες, ανεστραμμένο ρυθμιζόμενο πιρούνι και ηλεκτρονικά βοηθήματα όπως traction control και riding modes, είναι πιο ρεαλιστικό απ’ ότι το σενάριο με την αυξημένη ιπποδύναμη. Η “ομίχλη” που έχει δημιουργήσει το μυστήριο γύρω από το Kawasaki ZX-25R υπάρχει εδώ και πολύ καιρό, όμως το τοπίο θα ξεδιαλύνει στο Tokyo Motor Show που ευελπιστούμε να παρουσιαστεί.

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά