Honda CBR300RR: Φήμες ότι έρχεται στην Ευρώπη

Μεγαλύτερο και ανανεωμένο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/9/2019

Η Honda, πριν από τρια χρόνια, το 2016, παρουσίασε μια πρωτότυπη supersport μοτοσυκλέτα 250cc. Τότε, σύσσωμος ο κόσμος της μοτοσυκλέτας είχε ενθουσιαστεί με το CBR250RR, καθώς ήταν μια πραγματική superbike υπό κλίμακα. Με δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα που απέδιδε 38 ίππους στις 12.500 στροφές και ροπή 2 κιλών στις 11.000 και με ένα πλαίσιο χωροδικτύωμα που συνεργαζόταν με το ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι, κέρδισε τις εντυπώσεις με ευκολία. Το CBR250RR είχε κατασκευαστεί ειδικά για τις ασιατικές αγορές –χωρίς να πληροί τις προδιαγραφές Euro4- καθώς σε ορισμένες από αυτές υπάρχει νομοθεσία που απαγορεύει την πώληση και την κυκλοφορία μοτοσυκλετών άνω των 250 κυβικών, με αποτέλεσμα οι αναβάτες να μην έχουν την δυνατότητα να αποκτήσουν μια πραγματική supersport.

Τώρα, που βρισκόμαστε ολοένα και πιο κοντά στη φετινή EICMA, έχουν κυκλοφορήσει φήμες πως το μοντέλο θα ανανεωθεί και ο κινητήρας του θα αυξηθεί σε χωρητικότητα φτάνοντας τα 300cc. Μάλιστα, έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν φήμες για ακόμη μια φορά, ότι είναι πολύ πιθανόν το νέο CBR300RR να έρθει και στις ευρωπαϊκές αγορές. Ωστόσο, για να γίνει αυτό θα πρέπει η μοτοσυκλέτα να εναρμονίζεται στις προδιαγραφές Euro5 που θα ισχύσουν απ’ το 2020 κι έπειτα. Η αλήθεια είναι πως ο ανταγωνισμός στις μοτοσυκλέτεςτης κατηγορίας είναι ιδιαίτερα μεγάλος, με τα KTM RC390, Kawasaki Ninja 400, Yamaha R3 (θυμηθείτε εδώ λεπτομέρειες απ' την παρουσίαση της πρώτης R3) και Suzuki GSX-250R να θέτουν ψηλά τον πήχη, το καθένα με διαφορετικό τρόπο. Το CBR300R έχει πάψει να υπάρχει στη γκάμα της Honda τόσο στη χώρα μας όσο και σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές και είναι μια καλή ευκαιρία για την Big-H να χρησιμοποιήσει τα μεγάλα "μέσα" απ' την Ασία, φέρνοντας εδώ το CBR300RR και να καλύψει το κενό στη γκάμα της. Όμως, λόγω της τεχνολογίας που διαθέτει, το κόστος απόκτησης ενδεχομένως να είναι αρκετά ψηλά μπαίνοντας έτσι στα χωράφια μεγαλύτερων σε κυβικά μοτοσυκλετών, με αποτέλεσμα η τιμή του να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για τους υποψήφιους πελάτες. Συνεπώς, όσο και αν θέλουμε να το δούμε στη χώρα μας, κρατάμε χαμηλά τους τόνους και σταυρώνουμε τα δάκτυλά μας ώστε να έρθει η δικύλινδρη supersport μοτοσυκλέτα στην Ευρώπη, παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία που δημιουργούν τις φήμες δεν είναι ακράδαντα.

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.