Κινέζικη αντιγραφή Diavel: Αποκαλύφθηκε το Benda LF-01

Και αντιγραφή Honda για κινητήρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/9/2020

Η Benda κατάφερε αυτό που ήθελε, να δημιουργήσει ντόρο και στην Ευρώπη δημιουργώντας μία μοτοσυκλέτα που ακολουθεί πιστά την εμφάνιση μίας ιταλικής εξωτικής, του Ducati Diavel.

Ο κινητήρας είναι -άλλη μία- αντιγραφή του τετρακύλινδρου μεσαίου Honda, όπως προκύπτει από την εμφάνιση εξωτερικά αλλά και τις διαστάσεις συνολικά με λίγο μεγαλύτερη διαδρομή τώρα, στα 48mm, ενώ η διάμετρος παραμένει ίδια με του CB650, στα 67mm.

Η κινητήρας έχει πολλαπλή εισαγωγή όπως βλέπεις στα αυτοκίνητα, αντί για ξεχωριστά σώματα ψεκασμού. Αυτό προφανώς και δεν βοηθά την απόδοση, προφανώς και είναι ένα βήμα πίσω αλλά αν είσαι αισιόδοξος μπορείς να αρχίσεις να φαντάζεσαι όλα όσα υπάρχουν έτοιμα από την αγορά αυτοκινήτου, που -πολύ πιο φθηνά- θα μπορούσαν τώρα να χρησιμοποιηθούν απευθείας στην Benda, όπως η υπερτροφοδότηση ή το τούρμπο… Με την γκαζιέρα να ελέγχει μία πεταλούδα, τα πράγματα για μετατροπές γίνονται πολύ πιο εύκολα.

Η εισαγωγή του αέρα βρίσκεται στο μούτρο, σε αυτό που φαίνεται σαν τουρμπίνα αλλά στην ουσία είναι μία λάμπα που γύρω της υπάρχει η εισαγωγή του αέρα για τον κινητήρα.

Από πλευράς design, σίγουρα έχουν πάει τα πράγματα ένα βήμα παρά κάτω… η «αυτοκινητάδικη» νοοτροπία του κινητήρα είναι που παραξενεύει, εκτός κι αν δεις την θετική πλευρά του πράγματος σκεπτόμενος τις μετατροπές. Με συμπίεση ίδια με του Honda και 100 ίππους στις 12.000 στροφές, η Benda λέει πως θα είναι και οριακά πιο δυνατή από τον κινητήρα που αντιγράφει, παρά την αυτοκινητάδικη πολλαπλή εισαγωγής.

Στην εξάτμιση έχουν κάνει κάτι επίσης με γνώμονα το design και μόνο. Αντί για 4 σε 1 σε 1 (ή2) τώρα έχουμε διάταξη 4 σε 1 σε 4. Η εξαγωγή δηλαδή συγκεντρώνεται σε έναν συλλέκτη με τον καταλύτη και από εκεί αντί για ένα τελικό εξάτμισης παίρνουμε τέσσερα, που φανερώνουν και οπτικά τον αριθμό των εμβόλων και τονίζουν το σπορ χαρακτήρα.

Μπροστά έχουμε ένα 130/70 ελαστικό σε 19 ιτσών ζάντα και πίσω ένα τεράστιο, γιγάντιο, 310/35 σε 18αρα ζάντα. Αυτό από μόνο του μπορεί να είναι είδηση και σίγουρα δεν θα το δούμε αυτό στον δρόμο. Το Diavel έχει 240 ελαστικό πίσω με πολύ υψηλό προφίλ και οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ θα θυμάστε από την παρουσίαση του νέου μοντέλου, αρκετά χρόνια πίσω όταν είχαμε ταξιδέψει στην Ιταλία για να το οδηγήσουμε, πως η Pirelli μας εξηγούσε την νέα σχεδίαση που ακολούθησε για να φτιάξει ένα τέτοιο ελαστικό που να… στρίβει! Αυτό είναι κάτι πολύ πιο δύσκολο στο αυτοκινητάδικο ελαστικό που βλέπουμε και που δύσκολα, θα δούμε σε παραγωγή, αν ποτέ το Benda βγει στην παραγωγή… Για το ψαλίδι που βλέπουμε δεν θα πούμε πολλά, η εικόνα μιλά από μόνη της.

Από περιφερειακά φαίνεται ένα πλαίσιο -ίσως- αλουμινίου, με ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι και δαγκάνες Nissin με το βάρος να ανακοινώνεται στα 215Kg. Τον σκοπό της πάντως η Benda τον έχει πετύχει προς το παρόν, έχει τραβήξει την προσοχή του κόσμου…

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.