Κινέζικη αντιγραφή Diavel: Αποκαλύφθηκε το Benda LF-01

Και αντιγραφή Honda για κινητήρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/9/2020

Η Benda κατάφερε αυτό που ήθελε, να δημιουργήσει ντόρο και στην Ευρώπη δημιουργώντας μία μοτοσυκλέτα που ακολουθεί πιστά την εμφάνιση μίας ιταλικής εξωτικής, του Ducati Diavel.

Ο κινητήρας είναι -άλλη μία- αντιγραφή του τετρακύλινδρου μεσαίου Honda, όπως προκύπτει από την εμφάνιση εξωτερικά αλλά και τις διαστάσεις συνολικά με λίγο μεγαλύτερη διαδρομή τώρα, στα 48mm, ενώ η διάμετρος παραμένει ίδια με του CB650, στα 67mm.

Η κινητήρας έχει πολλαπλή εισαγωγή όπως βλέπεις στα αυτοκίνητα, αντί για ξεχωριστά σώματα ψεκασμού. Αυτό προφανώς και δεν βοηθά την απόδοση, προφανώς και είναι ένα βήμα πίσω αλλά αν είσαι αισιόδοξος μπορείς να αρχίσεις να φαντάζεσαι όλα όσα υπάρχουν έτοιμα από την αγορά αυτοκινήτου, που -πολύ πιο φθηνά- θα μπορούσαν τώρα να χρησιμοποιηθούν απευθείας στην Benda, όπως η υπερτροφοδότηση ή το τούρμπο… Με την γκαζιέρα να ελέγχει μία πεταλούδα, τα πράγματα για μετατροπές γίνονται πολύ πιο εύκολα.

Η εισαγωγή του αέρα βρίσκεται στο μούτρο, σε αυτό που φαίνεται σαν τουρμπίνα αλλά στην ουσία είναι μία λάμπα που γύρω της υπάρχει η εισαγωγή του αέρα για τον κινητήρα.

Από πλευράς design, σίγουρα έχουν πάει τα πράγματα ένα βήμα παρά κάτω… η «αυτοκινητάδικη» νοοτροπία του κινητήρα είναι που παραξενεύει, εκτός κι αν δεις την θετική πλευρά του πράγματος σκεπτόμενος τις μετατροπές. Με συμπίεση ίδια με του Honda και 100 ίππους στις 12.000 στροφές, η Benda λέει πως θα είναι και οριακά πιο δυνατή από τον κινητήρα που αντιγράφει, παρά την αυτοκινητάδικη πολλαπλή εισαγωγής.

Στην εξάτμιση έχουν κάνει κάτι επίσης με γνώμονα το design και μόνο. Αντί για 4 σε 1 σε 1 (ή2) τώρα έχουμε διάταξη 4 σε 1 σε 4. Η εξαγωγή δηλαδή συγκεντρώνεται σε έναν συλλέκτη με τον καταλύτη και από εκεί αντί για ένα τελικό εξάτμισης παίρνουμε τέσσερα, που φανερώνουν και οπτικά τον αριθμό των εμβόλων και τονίζουν το σπορ χαρακτήρα.

Μπροστά έχουμε ένα 130/70 ελαστικό σε 19 ιτσών ζάντα και πίσω ένα τεράστιο, γιγάντιο, 310/35 σε 18αρα ζάντα. Αυτό από μόνο του μπορεί να είναι είδηση και σίγουρα δεν θα το δούμε αυτό στον δρόμο. Το Diavel έχει 240 ελαστικό πίσω με πολύ υψηλό προφίλ και οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ θα θυμάστε από την παρουσίαση του νέου μοντέλου, αρκετά χρόνια πίσω όταν είχαμε ταξιδέψει στην Ιταλία για να το οδηγήσουμε, πως η Pirelli μας εξηγούσε την νέα σχεδίαση που ακολούθησε για να φτιάξει ένα τέτοιο ελαστικό που να… στρίβει! Αυτό είναι κάτι πολύ πιο δύσκολο στο αυτοκινητάδικο ελαστικό που βλέπουμε και που δύσκολα, θα δούμε σε παραγωγή, αν ποτέ το Benda βγει στην παραγωγή… Για το ψαλίδι που βλέπουμε δεν θα πούμε πολλά, η εικόνα μιλά από μόνη της.

Από περιφερειακά φαίνεται ένα πλαίσιο -ίσως- αλουμινίου, με ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι και δαγκάνες Nissin με το βάρος να ανακοινώνεται στα 215Kg. Τον σκοπό της πάντως η Benda τον έχει πετύχει προς το παρόν, έχει τραβήξει την προσοχή του κόσμου…

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες