Κινητό και οδήγηση

Αμετανόητοι… εν δυνάμει δολοφόνοι!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/9/2017

Πρόσφατα, δημοσιεύθηκε μια έρευνα στην Αμερική, σχετικά με την χρήση των κινητών τηλεφώνων στο αυτοκίνητο, και πιο συγκεκριμένα τα γραπτά μηνύματα, την ώρα της οδήγησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν τρομερό ενδιαφέρον, παρά το γεγονός ότι έγινε στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, καθώς η νοοτροπία και η πρακτική στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι κατά γενική ομολογία ένα παγκόσμιο φαινόμενο, ενώ αυτές τις μέρες και στην χώρα μας τρέχει μια μεγάλη καμπάνια σε όλα τα μέσα, σχετικά με την επικινδυνότητα του φαινομένου. Μάλιστα, η έρευνα έγινε για λογαριασμό μιας μεγάλης ασφαλιστικής εταιρείας, προφανώς λόγω των υπέρογκων αποζημιώσεων που κλήθηκαν να πληρώσουν.

Το πιο σοκαριστικό –και εξοργιστικό ίσως- από τα συμπεράσματα, είναι ότι σχεδόν το ένα τρίτο των ερωτηθέντων απάντησαν ότι άσχετα με το αν θεωρείται παράνομο ή όχι, αυτοί πιστεύουν πως είναι ικανοί να γράφουν μηνύματα στο κινητό τους και να οδηγούν ταυτόχρονα. Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία θεωρεί ότι η απόσπαση της προσοχής είναι η κυριότερη αιτία των ατυχημάτων, ενώ πάνω από το 90% πιστεύει ότι θα πρέπει να είναι παράνομο. Με άλλα λόγια, διακρίνουμε μια υπέρμετρη και –κυρίως- αδικαιολόγητη υπερεκτίμηση των ικανοτήτων τους από μια μεγάλη μερίδα οδηγών, που θεωρούν ότι οι νόμοι φτιάχτηκαν για τους χαζούς κι όχι γι' αυτούς που ανήκουν στην ελίτ των δεξιοτήτων!

Η έρευνα έδειξε μια μεγάλη διαφορά στη νοοτροπία, ανάμεσα στους νεότερους και πιο μεγάλους ηλικιακά οδηγούς. Πάνω από το 60% των οδηγών μεταξύ 18-34 ετών έχουν εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να επικοινωνούν με γραπτά μηνύματα την ώρα που οδηγούν, ενώ το ίδιο ποσοστό πέφτει κάτω από το 6% στους οδηγούς άνω των 55 ετών.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της αμερικάνικης Τροχαίας Εθνικών Οδών, το 2015 σκοτώθηκαν 3.477 άνθρωποι και 391.000 τραυματίστηκαν σε τροχαία ατυχήματα όπου ενεπλάκησαν οδηγοί που απέσπασαν την προσοχή τους από την οδήγηση. Σε ό,τι αφορά τα μοιραία ατυχήματα από την απόσπαση της προσοχής, το μεγαλύτερο ποσοστό των οδηγών ανήκει στο νεαρό ηλικιακά γκρουπ…

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι ότι οι άντρες θεωρούν ότι είναι καλύτεροι στο να γράφουν μηνύματα και να οδηγούν. Το ποσοστό των ανδρών που απαάντησαν πως νιώθουν σίγουροι ότι μπορούν να γράφουν και να οδηγούν είναι σχεδόν διπλάσιο (21%) από αυτό των γυναικών (11%). Πέρα απ' αυτό όμως, το 88% των ανδρών και το 97% των γυναικών απάντησαν πως θα πρέπει να θεωρείται παράνομο.

Ανάμεσα σε όλους τους οδηγούς που πήραν μέρος στην έρευνα, πάνω από το 65% θεωρεί πως η ενασχόληση με το κινητό την ώρα της οδήγησης είναι η πιο κοινή αιτία των τροχαίων ατυχημάτων στις Η.Π.Α., ενώ το 83% πιστεύει πως η αστυνομία πρέπει να έχει το δικαίωμα να κόβει κλήσεις σε όσους το κάνουν. Παρόλα αυτά, το 34% απάντησε ότι διαθέτουν την ικανότητα να γράφουν μηνύματα και να οδηγούν ταυτόχρονα με ασφάλεια!

Σε ό,τι αφορά τα μοιραία ατυχήματα από την απόσπαση της προσοχής, το μεγαλύτερο ποσοστό των οδηγών ανήκει στο νεαρό ηλικιακά γκρουπ…

Παράλληλα, υπήρξε και ερώτηση σχετικά με το τι συναισθήματα δημιουργούνται όταν βλέπουν κάποιον άλλο να γράφει μηνύματα την ώρα που οδηγεί, με την ανησυχία να καταλαμβάνει το μεγαλύτερο ποσοστό (62%) και τον εκνευρισμό να ακολουθεί με 50%. Μάλιστα αυτά σ' αυτά τα δύο συναισθήματα δεν υπήρχαν αποκλίσεις σε κανένα ηλικιακό γκρουπ…

 

Αναβάτης διένυσε 325.000 χιλιόμετρα σε ένα χρόνο και συγκέντρωσε 130.000 ευρώ για φιλανθρωπικό σκοπό

Κατέρριψε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ!
Cornell
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/9/2026

Ο Patrick Cornell διένυσε 325 χιλιάδες χιλιόμετρα με την Indian Pursuit του, καταρρίπτοντας τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ και συγκεντρώνοντας 130.000 ευρώ για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας.

Ο Patrick Cornell, γνωστός με παρατσούκλι «Vroom Old Man», πέρασε 12 μήνες διασχίζοντας τις ΗΠΑ και τον Καναδά με τη μοτοσυκλέτα του, σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιήσει το κοινό και να συγκεντρώσει χρήματα για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας. Η πάθηση αυτή είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή που επηρεάζει τους μυς και άλλα μέρη του σώματος και έχει προσβάλει αρκετά μέλη της οικογένειας της συζύγου του Cornell.

Το ταξίδι αυτό έχει πλέον οδηγήσει σε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ, τα οποία έχουν αναγνωριστεί από το Atlas World Records. Αυτά περιλαμβάνουν τον μεγαλύτερο αριθμό συνεχόμενων ημερών κατά τις οποίες διανύθηκαν τουλάχιστον 1.600 χιλιόμετρα (1.000 μίλια), τη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη απόσταση που διανύθηκε σε μία μόνο χώρα πριν από την επιστροφή στο σπίτι και τη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη απόσταση που διανύθηκε με μοτοσυκλέτα σε 12 συνεχόμενους μήνες.

Cornell

Το εγχείρημα του Cornell συνδέονταν αρχικά με την 125η επέτειο της Indian Motorcycle, με σχέδιο να διανύσει 125.000 μίλια και να συγκεντρώσει 125.000 δολάρια σε 125 ημέρες. Όταν όμως εκείνος είδε πως η συγκέντρωση χρημάτων δεν προχώρησε τόσο γρήγορα όσο ήλπιζε, αποφάσισε να παρατείνει το project, φτάνοντας τελικά τις 146.000 μίλια σε 146 ημέρες.

Αυτό το επίτευγμα σημειώθηκε παρά το γεγονός ότι ο Cornell υπέστη κάταγμα κλείδας κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Αντί να σταματήσει, συνέχισε και έγραψε τελικά 201.901 μίλια, ως φόρος τιμής στο έτος ίδρυσης της Indian Motorcycle, το 1901. Ο Cornell διένυε κατά μέσο όρο πάνω από 885 χιλιόμετρα μίλια κάθε μέρα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους!

Η μοτοσυκλέτα του, μία Indian Pursuit, τον βοήθησε να πετύχει τον στόχο του. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, ο Cornell χρησιμοποίησε 16 πίσω ελαστικά, 12 μπροστινά ελαστικά, έκανε πέντε αλλαγές φίλτρου καυσίμου και φυσικά πολυάριθμες αλλαγές λαδιού.

Cornell

Η Indian αναφέρει πως στο μακρύ αυτό ταξίδι δεν πειράχτηκαν ο συμπλέκτης και η ντίζα του, ο ιμάντας μετάδοσης κίνησης και η μίζα, ενώ ο κινητήρας PowerPlus 112 και το κιβώτιο ταχυτήτων ολοκλήρωσαν την πρόκληση χωρίς να αναφερθεί καμία βλάβη.

Ο Cornell έχει συγκεντρώσει μέχρι στιγμής 130.000 ευρώ για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας και έχει ως στόχο να αυξήσει το συνολικό ποσό στα 170.000 ευρώ.

Και ενώ τα τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ και τα 325 χιλιάδες χιλιόμετρα αποτελούν εντυπωσιακά νούμερα, το πιο ενδιαφέρον μέρος της ιστορίας είναι ο πραγματικός σκοπός αυτών των αριθμών. Ο τελικός στόχος του Cornell ήταν η ευαισθητοποίηση του κοινού και η συγκέντρωση χρημάτων για μια πάθηση που παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη εκτός των οικογενειών που την αντιμετωπίζουν.