Κινούμαι Ηλεκτρικά 3 - Νέος κύκλος επιδοτήσεων, με την κυβέρνηση να παραγκωνίζει τα δίκυκλα για ακόμη μία φορά

Από 30 εκατ. ευρώ αναμένεται ο νέος κύκλος να αυξηθεί στα 35, με αύξηση και στις επιμέρους επιδοτήσεις αλλά ΜΟΝΟ στα αυτοκίνητα!
motomag “Κινούμαι Ηλεκτρικά 3” - Έρχεται νέος κύκλος με την κυβέρνηση να παραγκωνίζει τα δίκυκλα για ακόμη μία φορά
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

16/5/2024

Προ των πυλών βρίσκεται το νέο πρόγραμμα επιδότησης “Κινούμαι Ηλεκτρικά 3” με το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών να αυξάνει το ποσό επιδότησης για τα αυτοκίνητα και παράλληλα να αφήνει όπως έχει το ποσό για τα δίκυκλα και τα ποδήλατα.

Στη χώρα μας η αλήθεια είναι πως όλες οι κυβερνήσεις δεν παίρνουν και πολύ σοβαρά τόσο τα δίκυκλα όσο και το όφελος που σε πολλούς τομείς μπορούν αυτά να προσφέρουν -στην καθημερινότητα, στο κομμάτι του χρόνου, της οικονομίας κλπ. Καθώς δεν γίνεται να αποτυπώσουμε σε μερικές γραμμές τα κακώς κείμενα που συναντάμε όλα αυτά τα χρόνια από τις εκάστοτε κυβερνήσεις σε βάρος των δικύκλων και των δικυκλιστών ας μείνουμε στο κομμάτι που αφορά το επικείμενο πρόγραμμα επιδότησης του “Κινούμαι Ηλεκτρικά 3".

Με το υφιστάμενο πρόγραμμα να έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του η κυβέρνηση και το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών το επόμενο διάστημα θα ανακοινώσει τη συνέχεια του προγράμματος το οποίο θα προσφέρει μεγαλύτερα κονδύλια αλλά και αυξήσεις επιδοτήσεων. Κάπως έτσι θα περίμενε κάποιος να δει αυξήσεις στα ποσά επιδότησης και των δικύκλων… αμ δε! Σύμφωνα με πληροφορίες τα ποσά επιδότησης για τα δίκυκλα θα μείνουν ίδια με αυτά του προηγούμενου κύκλου σε αντίθεση με αυτά των αυτοκινήτων.

Πιο συγκεκριμένα για ηλεκτρικά δίκυκλα ή τρίκυκλα η επιδότηση ανέρχεται σε:

Α) ποσοστό 30% επί της αξίας αγοράς προ Φ.Π.Α., για τις κατηγορίες L1e έως και L4e με μέγιστο ποσό  τα 1.300 ευρώ

B) ποσοστό 40% επί της αξίας αγοράς προ Φ.Π.Α. , για τις κατηγορίες L5e έως και L7e, με μέγιστο ποσό τις 3.000 ευρώ

Γ) Για ηλεκτρικά ποδήλατα το οικολογικό bonus ανέρχεται σε ποσοστό 40% επί της αξίας αγοράς προ Φ.Π.Α., με μέγιστο ποσό τα 800 ευρώ

Η απόσυρση οχήματος ή δικύκλου/τρικύκλου (εξαιρουμένων των ποδηλάτων) επιβραβεύεται με ποσό ίσο με 2.000 ευρώ και 800 ευρώ αντίστοιχα και είναι προαιρετική

Η αγορά οικιακού σημείου επαναφόρτισης Η/Ο επιδοτείται με ποσό συνολικού ύψους 500 ευρώ και είναι προαιρετική. Σε περίπτωση που η τιμή αγοράς του σημείου επαναφόρτισης Η/Ο είναι μικρότερη των 500 ευρώ προ ΦΠΑ, το ποσό της επιδότησης ισούται με το ποσό της τιμής αγοράς προ ΦΠΑ.

Την ίδια στιγμή στα αυτοκίνητα θα δούμε τα ποσά να αυξάνονται και με απλά λόγια εκεί που στον προηγούμενο κύκλο η επιδότηση ήταν 8.000 ευρώ ανεβαίνει στα 9.000 ευρώ. Αν βάλουμε και την απόσυρση οχήματος το ποσό αυξάνεται κατά 2.000 ευρώ, ενώ με την έξτρα επιδότηση για wall-box -οικιακό φορτιστή- τότε το συνολικό ποσό επιδότησης φτάνει τα 11.500 ευρώ. Βίοι αντίθετοι με απλά λόγια όσον αφορά την επιδότηση δικύκλου και αυτοκινήτου στη χώρα μας αν και δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε κάτι τέτοιο. 

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες
kawasaki h2 hyse
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

kawasaki-h2-hyse

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

kawasaki-h2-hyse
Η ευρεσιτεχνία της Kawasaki μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορους τύπους κινητήρων, όπως λ.χ. σε έναν V8 που θα μοιάζει με V10

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

kawasaki-h2-hyse

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

​ kawasaki h2 hyse
Στο σχέδιο της Kawasaki το υγρό υδρογόνο ψεκάζεται μέσω δύο μπεκ τόσο απευθείας στον θάλαμο καύσης (29) όσο και στην εισαγωγή του αέρα (28)

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

​ kawasaki h2 hyse

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.