Κλέφτες με θράσος

Δημοσιοποιούν φωτογραφίες και βίντεο με τα κλεμμένα μηχανάκια
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/2/2017

Στο βρετανικό Visordown δημοσιεύθηκε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, που σίγουρα θα κάνει πολλούς από εμάς να βγούμε από τα ρούχα μας, σχετικά με μια συμμορία που δρα στο Bristol και ανεβάζει στο Instagram φωτογραφίες και βίντεο από τις μοτοσυκλέτες που έχουν κλέψει από την πόλη.

Ο λογαριασμός τους στο Instagram ονομάζεται "Bristolbikertaker" και έχει ρυθμίσεις απορρήτου στο "ιδιωτικός", ενώ προς το παρόν αριθμεί πάνω από 1.600 followers και έχουν αναρτηθεί πάνω από 100 φωτογραφίες κλεμμένων μοτοσυκλετών. Τα κλεφτρόνια ποζάρουν συχνά με τις μοτοσυκλέτες, έχοντας τα πρόσωπά τους καλυμμένα με τα λεγόμενα emojis (τα αυτοκολλητάκια των social media) ή φορώντας κουκούλες και μπαλακλάβες, ενώ δεν διστάζουν να ποστάρουν και βίντεο στα οποία οδηγούν οι ίδιοι τα λάφυρά τους. Η περιγραφή του λογαριασμού τους είναι η εξής: "They call me Mr steal your bike Jail rider / Bristol we take everything and anything".

Ένας μοτοσυκλετιστής, του οποίου το Triumph Street Triple είχε κλαπεί από το πάρκινγκ ενός εμπορικού κέντρου βόρεια του Bristol, ισχυρίζεται ότι είδε την μοτοσυκλέτα του στο Instagram λίγο πριν την ξαναβρεί σε ένα εγκαταλελειμμένο λατομείο εκεί κοντά. Η αστυνομία της περιοχής αναφέρουν πως είναι ενήμεροι για τον λογαριασμό στα social media και ότι το περιεχόμενό του τελεί υπό έρευνα.

Οι ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών του Bristol είναι εξοργισμένοι με τις διαρκώς αυξημένες κλοπές μοτοσυκλετών στην πόλη, γι' αυτό και συνέταξαν ένα κείμενο στο οποίο αναφέρονται οι τοποθεσίες που πιστεύουν πως οι κλέφτες οδηγούν, κρύβουν και λύνουν τις κλεμμένες μοτοσυκλέτες. Στο ίδιο κείμενο αναφέρονται ονόματα, διευθύνσεις, λεπτομέρειες και φωτογραφίες ανθρώπων που υποψιάζονται πως είναι οι κλέφτες, τα οποία τα μοιράζουν στην ομάδα του Facebook "UK Motorcycle Theft Protest". Αυτή η ομάδα αποτελεί μια διαμαρτυρία εναντίων των κλεφτρονιών γενικότερα στην Μ. Βρετανία, καλώντας τις αρχές να επέμβουν ώστε να λυθεί το πρόβλημα.

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.