Κράνη με έγκριση της FIM

Για τα λεφτά ή την ασφάλεια;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/10/2017

Η FIM ανακοίνωσε ότι από το 2019, οι αναβάτες που θα συμμετέχουν σε αγώνες που διοργανώνει η ίδια (και πιθανότατα οι ομοσπονδίες που λειτουργούν υπό την επίβλεψή τους) θα πρέπει να φοράνε κράνη τα οποία να έχουν περάσει με επιτυχία τις δικές τις δοκιμασίες ασφαλείας. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά, αν το κράνος του αγωνιζόμενου αναβάτη είναι μόνο αμερικάνικων προδιαγραφών (Snell) ή μόνο ευρωπαϊκών (ECE) ή μόνο ιαπωνικών (SG/JIS) δεν θα επιτρέπεται η χρήση του στην πίστα.

Ουσιαστικά η FIM ακολουθεί κατά γράμμα την τακτική της FIA στα αυτοκίνητα, όπου και εκεί απαγορεύεται η χρήση κράνους που δεν έχει το ειδικό αυτοκόλλητο έγκρισης τύπου. Για να μπορέσει ένας κατασκευαστής κρανών να πάρει αυτό το αυτοκόλλητο, θα πρέπει να περάσει με επιτυχία την διαδικασία των τεστ της FIM. Προς το παρόν δεν έχει ανακοινωθεί με λεπτομέρεια τι είδους δοκιμές θα κάνει η FIM για να ελέγξει την αντοχή των κρανών και κυρίως αν αυτές οι δοκιμές θα είναι αυστηρότερες ή όχι από τις ήδη υπάρχουσες. Στα αυτοκίνητα για παράδειγμα, η FIA δοκιμάζει την αντοχή των κρανών στη φωτιά, αλλά και την αντοχή τους στη διάτρηση από αιχμηρά αντικείμενα. Επίσης τα παιδικά αγωνιστικά κράνη για kart, δεν πρέπει να ξεπερνάνε το 1 κιλό σε βάρος. Όμως για τις μοτοσυκλέτες μας φαίνεται κάπως δύσκολο να φανταστούμε τι παραπάνω σε θέματα ασφάλειας θα προσφέρει η έγκριση της FIM.

Πιθανότατα πρόκειται για μια νέα πηγή εσόδων. Το λέμε αυτό, διότι όπως τα κράνη των αυτοκινήτων με έγκριση της FIA, έτσι και τα αντίστοιχα με έγκριση της FIM θα επιβαρυνθούν από το κόστος που θα πληρώνουν οι κατασκευαστές τους για να συμμετέχουν στα τεστ και να πάρουν το ειδικό αυτοκόλλητο. Μιλάμε για τουλάχιστον 100-150 ευρώ επιβάρυνση στην τελική τιμή λιανικής. Η FIA ακολουθεί την ίδια τακτική για όλο τον ρουχισμό του οδηγού, αλλά και για τις ζώνες ασφαλείας, τους πυροσβεστήρες, τα roll-bar κ.ο.κ. Οπότε αν γίνει η αρχή με τα κράνη, είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν οι φόρμες, τα γάντια, οι μπότες, αλλά και βασικά εξαρτήματα των μοτοσυκλετών, όπως τα μαρσπιέ, τα κλιπ-ον κ.τ.λ.    

 

UPDATE:

 

Δεν θα φοράμε τα ίδια με τους…Θεούς της μοτοσυκλέτας

Η Ιταλία νομοθέτησε μπαριέρες ασφαλείς για μοτοσυκλετιστές!

Από το 2019 είχε δρομολογηθεί το θέμα, στις 19 Οκτωβρίου 2026 δημοσιεύτηκε ως νόμος του κράτους
bariera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/10/2026

Το πρώτο νομοσχέδιο που προέβλεπε στην Ιταλία τη χρήση μπαριερών ασφαλείας που να καλύπτουν και τις βάσεις τους ώστε να μην είναι απειλητικές για αναβάτες δικύκλων ψηφίστηκε την 1η Απριλίου 2019 και για τα επόμενα τουλάχιστον πέντε χρόνια παρέμενε εκκρεμές.

Τότε ήταν η κυβέρνηση του Giuseppe Conte που είχε νομοθετήσει σχετικώς, ωστόσο αυτή η πρωτοβουλία έμεινε ημιτελής καθώς οι τεχνικές προδιαγραφές των νέων μπαριέρων δεν καθορίστηκαν. Αυτό έγινε μια πενταετία μετά με υπουργική απόφαση στις 21 Ιουνίου 2024, η οποία εκδόθηκε από την κυβέρνηση της Giorgia Meloni.

Και πάλι όμως η εφαρμογή δεν προχώρησε, πλην ελαχίστων περιπτώσεων που περισσότερο λειτούργησαν ως η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Τώρα η ίδια κυβέρνηση ψήφισε νέο νόμο με τον οποίο οι barriere di sicurezza stradale per i motociclisti (DSM), δηλαδή οι μπαριέρες που είναι ασφαλείς για μοτοσυκλετιστές, θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από τον Απρίλιο του 2027.

Αυτές χρησιμοποιούν μια έξτρα επιφάνεια που τοποθετείται κάτω από τις οριζόντιες μπαριέρες καλύπτοντας τις κάθετες μεταλλικές τους βάσεις που απειλούν τη σωματική ακεραιότητα των δικυκλιστών.

Μάλιστα ο νέος ιταλικός νόμος δεν μιλά μόνο για την εφαρμογή σε νέες μπαριέρες, αλλά και στην προσθήκη επεκτάσεων στις ήδη υπάρχουσες στο οδικό δίκτυο της Ιταλίας.

Το τεχνικό κριτήριο προβλέπει την ανάπτυξή τους σε δρόμους που το όριο ταχύτητας είναι ίσο ή μεγαλύτερο των 70 χιλιομέτρων ανά ώρα – στον αρχικό νόμο του Conte η πρόβλεψη ήταν για δρόμους με ακτίνα καμπυλότητας μικρότερη των 250 μέτρων.

Δίχως άλλο πρόκειται για μια πολύ σημαντική απόφαση για τους μοτοσυκλετιστές, αν και ήδη στην Ιταλία αρκετές φωνές αναρωτώνται αν είναι εφικτό να υλοποιηθεί ένα έργο τόσο μεγάλης κλίμακας σε όλη τη χώρα ή αν πρόκειται απλώς για μια εύηχη προεκλογική εξαγγελία.

Παράλληλα όμως είναι και ένα λαμπρό παράδειγμα που καλό θα ήταν να βρει μιμητές και σε άλλες χώρες. Ακόμη κι αν δεν είναι εφικτό σε πρώτη φάση να ενισχυθούν όλες οι υπάρχουσες μπαριέρες, η εκκίνηση της διαδικασίας ωθεί σε μια νέα κατεύθυνση, πιο ορθολογική και ασφαλή για τους αναβάτες δικύκλων, κατ’ αρχήν κατασκευάζοντας από δω και πέρα πάντα με γνώμονα τον νέο νόμο και τις προδιαγραφές του.