ΚΤΜ: περισσότερο Ινδική

Από το

Μαύρο Σκύλο

8/5/2012

H Bajaj Auto, που είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσυκλετών στην Ινδία, είναι και ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της ΚΤΜ και μάλιστα πρόσφατα με ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό.

Απέκτησε επιπλέον 6,3% από το μετοχικό κεφάλαιο της αυστριακής εταιρείας φθάνοντας πολύ κοντά στο 47%. Την πλειοψηφία διατηρεί το συνδυασμένο κεφάλαιο του προέδρου της KTM Stefan Pierer και του προέδρου του διοικητικού της συμβουλίου Rudolf Knuenz που κατέχουν το 51% της εταιρείας. Ο πρόεδρος της Bajaj Auto δήλωσε πως η εταιρεία του δεν έχει σκοπό να αποκτήσει την πλειοψηφία των μετοχών της KTM. Η εμπλοκή της Bajaj στην μετοχική σύνθεση της αυστριακής εταιρείας άρχισε το 2007 με την απόκτηση του 14,5% των μετοχών της, όταν η KTM έψαχνε κεφάλαια για την ανάπτυξη νέων μοντέλων, αλλά και τρόπο να διεισδύσει στην αναπτυσσόμενη και πολύ μεγάλη αγορά της Ινδίας. Η συνεργασία των δυο εταιρειών στον κατασκευαστικό τομέα άρχισε πέρσι με το πρώτο μοντέλο που κατασκευάζεται στην Ινδία, το 125 Duke, να σημειώνει επιτυχία τόσο στις ευρωπαϊκές αγορές όσο και στην ίδια την Ινδία. Εκεί παράγεται ήδη και το 200 Duke, ενώ θα ακολουθήσει και το 350.

Το 2011, ένα στα οκτώ ΚΤΜ που πουλήθηκαν ήταν φτιαγμένο στην Ινδία, ενώ το ποσοστό αυτό αναμένεται να φθάσει στο 50% το 2015. Τα μισά KTM, δηλαδή, θα φτιάχνονται στην Αυστρία και τα άλλα μισά στην Ινδία.

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;