KTM Project RC16: Ή πώς να μετατρέψεις το 1390 Super Duke σε MotoGP replica

Φαν της KTM κάνει αυτό που οι οπαδοί της περιμένουν να δουν από τους Αυστριακούς
project rc16
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/9/2025

Ο Αμερικανός λάτρης της KTM, Jonathan Bello, πήρε την κατάσταση στα χέρια του και με τη βοήθεια 3D εκτυπωτών δημιούργησε φαίρινγκ που μεταμορφώνει τη Super Duke 1390 σε μια εντυπωσιακή replica της RC16 που τρέχει στο MotoGP!

Τα MotoGP replicas που μπορούν να κυκλοφορήσουν σε δρόμο είναι σπάνια. Η Ducati είχε τη Desmosedici RR το 2006, ενώ η Honda ακολούθησε το 2015 με το ακόμη πιο εξωτικό RC213V-S. Από την πλευρά της, η KTM δεν έχει προσφέρει μέχρι τώρα κάτι αντίστοιχο στην αγορά, με την παρουσία της στις supersport μοτοσυκλέτες να είναι πιο περιορισμένη.

project rc16 2025

Έτσι, ο Bello αποφάσισε να γεφυρώσει το κενό μόνος του. Μέσω 3D printing έφτιαξε πλήρες bodywork στα πρότυπα της RC16, με τα χαρακτηριστικά αεροδυναμικά φτερά στο μπροστινό fairing και τη μεγάλη εισαγωγή αέρα που θυμίζει έντονα το αγωνιστικό MotoGP. Παρά τις αλλαγές, η βάση της 1390 παραμένει παντελώς άσχετη με την RC16, με χτυπητές διαφορές σε πλαίσιο, ρεζερβουάρ και τροχούς σε σχέση με την πρωτότυπη αγωνιστική μοτοσυκλέτα.

Project RC16 Super Duke 1390

Η δημιουργία έχει πάρει την προσωρινή ονομασία “RC16 Project”, ενώ ο Bello έχει ζητήσει από τους ακολούθους του να προτείνουν όνομα για τη μοναδική δημιουργία του. Αν και η μοτοσυκλέτα δεν έχει κάνει ακόμη το ντεμπούτο της σε πίστα, ο ίδιος είναι αγωνιζόμενος στο PanAmerican Superbike Series και δεν αποκλείεται να τη δούμε σύντομα εκεί.

Το κοινό αναμένει χρόνια τώρα μια καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα από τον αυστριακό κατασκευαστή για να συμπληρώσει το κενό που άφησε η RC8 στην γκάμα της εταιρείας. Η απουσία αυτή έχει ωθήσει και την Krämer στην παρουσίαση ενός Racing Kit που μετατρέπει την  Super Duke 1390 σε μια αγωνιστική Superbike και πάρα το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των €6.990, η πρώτη παρτίδα των 30 kit έχει ήδη εξαντληθεί, με 20 νέα κομμάτια να αναμένεται να διατεθούν εντός του Νοέμβριου.Project RC16 Super Duke 1390

Η KTM μπήκε στο MotoGP ως εργοστασιακή ομάδα το 2017, έχοντας ήδη πολυετή παρουσία στις μικρότερες κατηγορίες των GP. Μέχρι το τέλος του 2018 είχε ανέβει στο πρώτο της βάθρο, ενώ το 2020 πανηγύρισε τρεις νίκες (μία με τον Brad Binder και δύο με τον Miguel Oliveira).

Project RC16 Super Duke 1390

Τα τελευταία χρόνια, οι δυσκολίες ήταν αρκετές, με πτώση της αγωνιστικής απόδοσης στις αρχές της σεζόν και παράλληλα με την διαχείριση σημαντικής οικονομικής κρίσης που κλυδώνιζε την εταιρεία. Ωστόσο, η αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος με την είσοδο της Bajaj Auto ως βασικού μετόχου την άνοιξη, φαίνεται πως έφερε νέο αέρα αισιοδοξίας.

Στο τρέχον πρωτάθλημα, μετά από 16 γύρους, ο Pedro Acosta βρίσκεται στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας και έχει επιστρέψει στο βάθρο στους πρόσφατους αγώνες, δείχνοντας ότι η KTM κρατά ακόμη ζωντανό το αγωνιστικό της πνεύμα της.

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.