KYMCO: Προτίθεται να κατασκευάσει εργοστάσιο στην Τουρκία

Με στόχο την προμήθεια της ευρωπαϊκής αγοράς
Από το

motomag

29/9/2022

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του νέου CV3 στην Κωνσταντινούπολη για το ντεμπούτο του στην τουρκική αγορά, ο CEO της εταιρείας, Chun Ping Ko, ανακοίνωσε την Τετάρτη 28/9 την πρόθεση της KYMCO να κατασκευάσει εργοστάσιο συναρμολόγησης δικύκλων στην Τουρκία, με τελικό στόχο την ευρωπαϊκή αγορά.

Για τον σκοπό αυτό η KYMCO προτίθεται να συνεργαστεί με την τουρκική Dogan Trend Otomotiv, τον automotive τομέα του ομίλου Dogan Holding, που έχει και την επίσημη αντιπροσώπευση της KYMCO στην Τουρκία -δίπλα στις Suzuki, Piaggio Group, Silence, MG, κ.α.

Η Dogan Holding είναι ένας από τους μεγαλύτερους ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων στην Τουρκία, και δραστηριοποιείται στους τομείς της ενέργειας, των μέσων μαζικής ενημέρωσης, της βιομηχανίας, του εμπορίου, των ασφαλίσεων και του τουρισμού.

Σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, στο εργοστάσιο αρχικά θα συναρμολογούνται δίκυκλα για την τουρκική αγορά, με το μακρόπνοο πλάνο να είναι οι εξαγωγές scooter και μοτοσυκλετών στην ευρωπαϊκή αγορά.

Αυτό γίνεται σαφές και από τις δηλώσεις του CEO της Dogan Trend Otomotiv, Kagan Dagtekin: “Αποφασίσαμε, να εμπλακούμε σε αυτό το ταξίδι, με σκοπό την παραγωγή προϊόντων τα οποία ανταποκρίνονται πρωτίστως στην τουρκική αγορά. Στη συνέχεια, ο στόχος μας είναι να αυξήσουμε το ποσοστό παραγωγής και για άλλες χώρες. Προκειμένου να είναι κερδοφόρα μία γραμμή παραγωγής, είναι απαραίτητο να παράγει τουλάχιστον 5.000 κομμάτια από κάθε μοντέλο. Έτσι θα ξεκινήσουμε και θα αναπτυχθούμε με το πέρασμα του χρόνου. Το μερίδιο αγοράς της KYMCO, έφτασε στην Ευρώπη το 11%. Ο μεγάλος μας στόχος είναι να εξάγουμε μοτοσυκλέτες από την Τουρκία στην Ευρώπη. Αφού ξεκινήσαμε με αυτό το όνειρο, θα το πετύχουμε. Λάβαμε την υπόσχεση ότι θα έχουμε την πλήρη υποστήριξη της KYMCO, η οποία ήρθε να μας επισκεφτεί με κάθε επισημότητα. Θα οργανώσουμε ομάδες εργασίας το ταχύτερο δυνατό για να αξιολογήσουμε το μοντέλο παραγωγής του εργοστασίου και άλλα σημαντικά ζητήματα. Η Τουρκία είναι μια πολύ σημαντική βάση για την αυτοκινητοβιομηχανία. Είμαστε μια από τις πιο εξελιγμένες χώρες στην Ευρώπη (sic) σε αυτό τον τομέα. Πιστεύουμε πως μπορούμε να αναπαράγουμε την επιτυχία μας στην παραγωγή αυτοκινήτων, και στην παραγωγή μοτοσυκλετών για την Ευρώπη.”

Σημειώστε πως η Dogan Trend Otomotiv ήδη παράγει στην Τουρκία αυτοκίνητα της MG που πωλούνται στην Ε.Ε..

Η παραγωγή δικύκλων στην Τουρκία δείχνει μια έξυπνη λύση για μείωση του κόστους παραγωγής (φθηνότερα εργατικά χέρια και μικρότερη απόσταση μεταξύ της χώρας παραγωγής και της αγοράς της Ε.Ε.), κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει και σε χαμηλότερες τελικές τιμές των scooter και των μοτοσυκλετών της KYMCO.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.