Lightning & Enevate - Μπαταρία που φορτίζει 5 φορές ταχύτερα από τις συμβατικές

Φιλόδοξες ανακοινώσεις και στόχος η παραγωγή στις αρχές του 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/11/2022

Η εταιρεία εξέλιξης καινοτόμων μπαταριών για ηλεκτρικά οχήματα Enevate Corp, σε κοινο δελτίο με την εταιρεία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών Lightning Motorcycles, υποστηρίζει πως εξέλιξε και δοκίμασε σε πραγματικές συνθήκες στη μοτοσυκλέτα Strike Carbon, μια μπαταρία ιόντων λιθίου που φορτίζει 5 φορές ταχύτερα από τις συμβατικές.

H Enevate με έδρα το Irvine της Καλιφόρνια, δημιουργήθηκε με στόχο την παραγωγή καινοτόμων μπαταριών για ηλεκτρικά οχήματα, που θα γεμίζουν σε εντυπωσιακό βαθμό (όχι πάντως στο 100%) σε μόλις 5-10 λεπτά, ενώ σε αυτήν έχουν επενδύσει εταιρείες όπως η Renault, η Nissan και η Mitsubishi για την εξέλιξη νέων μπαταριών για τους στόλους των EV οχημάτων τους. Παράλληλα συνεργάτες της είναι και οι Samsung και LG, που θέλουν να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία της για τα smartphone τους.

Τώρα, η καλιφορνέζικη εταιρεία ανακοίνωσε τη συνεργασία της με την επίσης αμερικάνικη Ligthning Motorcycles, στον εφοδιασμό του μοντέλου Strike Carbon με μια νέα, επαναστατική μπαταρία.

Κατά τη διάρκεια εξέλιξης της μπαταρίας για τη μοτοσυκλέτα της Lightning, η Enevate υποστηρίζει πως 400 Amps μεταφέρθηκαν στη μπαταρία με ρυθμό φόρτισης 5C, κάτι που μεταφράζεται σε χρόνο φόρτισης 10 λεπτών για προσθήκη 217 χλμ. στην αυτονομία της μοτοσυκλέτας!

Η συγκεκριμένη μπαταρία χρησιμοποιεί κυψέλες 47Ah της Enevate, που ξεκίνησαν να παράγονται στο δεύτερο τρίμηνο του 2022.

Η Lightning υποστηρίζει πως το πρωτότυπο μοντέλο Strike Carbon έχει ήδη διανύσει 1.600 χλμ. σε δοκιμές στον δρόμο, ενώ ανεφοδιάζεται με τον προαναφερθέν καταιγιστικό ρυθμό σε συμβατικούς σταθμούς φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων.

Η τεχνολογία της Enevate ονομάζεται XFC-Energy Technology, και περιλαμβάνει ένα ανόδιο σιλικόνης που καταλαμβάνει ελάχιστο χώρο σε σχέση με ένα συμβατικό ανόδιο γραφίτη, διαφορετική σύνθεση ηλεκτρολυτών μπαταρίας, και νέο design κυψελών.

Μένει τώρα να δούμε αν θα καταφέρει η Lightning να ξεπεράσει τη δυστοκία ετών που τη χαρακτηρίζει στην παραγωγή των φιλόδοξων σπορ ηλεκτρικών μοτοσυκλετών της, ώστε να δούμε τη μπαταρία της Enevate στην πράξη. Από την άλλη, οι ισχυρισμοί της Enevate είναι τόσο εντυπωσιακοί, που δεν θα μας παραξένευε αν σύντομα βλέπαμε και άλλες εταιρείες ηλεκτρικών δικύκλων να την προσεταιρίζονται.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»