Μ. Βρετανία: "ΟΧΙ" στις λεωφορειολωρίδες για τις μοτοσυκλέτες

Στηρίζει έμμεσα την πώληση αυτοκινήτων η βρετανική κυβέρνηση
Λεωφορειολωρίδες Μ.Βρετανία όχι στις μοτοσυκλέτες 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/11/2024

Το βρετανικό Υπουργείο Μεταφορών δεν έδωσε τελικά την έγκρισή του για να μπορούν οι μοτοσυκλετιστές να χρησιμοποιούν τις λωρίδες των λεωφορείων για τις μετακινήσεις του.

Μια απόφαση που εξέπληξε την συντριπτική πλειοψηφία των εμπλεκόμενων μερών και του κοινού είναι αυτή που πήρε το Υπουργείο Μεταφορών της Μ.Βρετανίας αναφορικά με τη χρήση των λεωφορειολωρίδων από τα μηχανοκίνητα δίκυκλα.

Με λίγα λόγια το βρετανικό ΥΜΕ είπε "όχι" στο να θεωρείται δεδομένη η χρήση των λεωφορειολωρίδων από τις μοτοσυκλέτες σε εθνικό επίπεδο και πέταξε ξανά το γάντι στις τοπικές αρχές, οι οποίες μπορούν να ορίζουν αυτόβουλα και σύμφωνα με τις ανάγκες των περιοχών που διοικούν αν αυτό θα επιτρέπεται ή όχι.

Η πρόταση για πανεθνική χρήση των λεωφορειολωρίδων από τις μοτοσυκλέτες χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις βγήκε σε δημόσια διαβούλευση στα μέσα του περασμένου Μαρτίου έως και τα μέσα του περασμένου Ιουλίου και την άποψή τους για το μέτρο κατέθεσαν τοπικές αρχές, οργανισμοί, λέσχες αλλά και το κοινό, ενώ συμπληρώθηκε και ένα σχετικό ερωτηματολόγιο.

Λεωφορειολωρίδες Μ.Βρετανία όχι στις μοτοσυκλέτες 2025

Και ενώ όλα τα δεδομένα έδειχναν μια σαφή υποστήριξη στην εφαρμογή του μέτρου τελικά το υπουργείο αποφάσισε να παραμείνει στον ισχύοντα νόμο για τα μηχανοκίνητα δίκυκλα και τις λεωφορειολωρίδες, με τις αρμόδιες τοπικές αρχές να έχουν εκείνες την ευθύνη και την δύναμη να απαγορεύουν ή να επιτρέπουν τη χρήση τους από τους μοτοσυκλετιστές.

Η απόφαση ήρθε παρά το γεγονός ότι η βρετανική κυβέρνηση αναγνωρίζει τη συμβολή των μοτοσυκλετών στη μείωση της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος, στη μείωση του μποτιλιαρίσματος και του κυκλοφοριακού φόρτου γενικότερα, αλλά και στη μείωση του χρόνου που χρειάζεται για να φτάσει κανείς από το ένα σημείο στο άλλο, ειδικά σε αστικό περιβάλλον.

Έτσι ο νόμος δεν θα αλλάξει με το υπουργείο να επικαλείται έλλειψη δεδομένων αναφορικά με τα... οφέλη στην οδική ασφάλεια που θα μπορούσε να έχει η εφαρμογή αυτού του μέτρου, αλλά και το κόστος που θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό για να αλλαχθούν όλες οι σχετικές πινακίδες.

Τουλάχιστον στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ξεκάθαρα ο πραγματικός λόγος αφού το βρετανικό ΥΜΕ υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή πρόθεση από την κυβέρνηση να ενθαρρύνει περισσότερο τη χρήση των μοτοσυκλετών από το κοινό, κάτι που ήταν στην ατζέντα της προηγούμενης κυβέρνησης, ενώ αυτό φαίνεται να εξυπηρετεί και τα συμφέροντα της εγχώριας αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας, που αυτή τη στιγμή πνέει τα λοίσθια.

Η Μ. Βρετανία έχει βάλει φιλόδοξους κλιματικούς στόχους και στους κατασκευαστές αυτοκινήτου με στόχο να προωθήσει όσο περισσότερο γίνεται την αγορά ηλεκτρικού αυτοκινήτου. Παράδειγμα, για φέτος τα ηλεκτρικά θα πρέπει να αποτελούν τουλάχιστον το 22% των πωλήσεων της κάθε εταιρείας στη χώρα και το υπόλοιπο 78% να αποτελείται από συμβατικά. Κάτω από το 22% σημαίνει και πρόστιμο άνω των 15.000 ευρώ για κάθε αυτοκίνητο λιγότερο (!), με τον στόχο για το 2025 να ανεβαίνει στο 28% για να φτάσει στο 80% το 2030 και στο 100% το 2035.

Τα σχέδια της κυβέρνησης φρενάρει το ίδιο το κοινό της χώρας, όπως γίνεται και στην υπόλοιπη Ευρώπη με τις πωλήσεις των ηλεκτρικών να ανεβαίνουν με σημαντικά χαμηλότερο ρυθμό από τον επιθυμητό ή κινούνται πτωτικά στις χώρες που έχουν κόψει τις επιδοτήσεις. Οι υψηλότερες τιμές τους δεν αντιστοιχούν στα πορτοφόλια των οδηγών, ενώ οι κατασκευαστές πιέζονται να κάνουν μεγάλες εκπτώσεις για να κάνουν τα μοντέλα τους πιο ελκυστικά. 

Η εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία διανύει κρίση και ήδη ο όμιλος Stellantis (Peugeot, Citroen, Opel, Fiat, Alfa Romeo, Jeep, Lancia, Maserati, RAM, Chrysler, Dodge, DS Aytomobiles) ανακοίνωσε ότι θα κλείσει το εργοστάσιό της θυγατρικής Vauxhall στο Luton, ένα εργοστάσιο που λειτουργεί εδώ και 110 χρόνια. 

Παράλληλα, η Ford ετοιμάζεται να μειώσει το προσωπικό της στη χώρα κατά 800 άτομα και η κυβέρνηση βρίσκεται αυτή τη στιγμή με την πλάτη στον τοίχο και ήδη σκέφτεται να βάλει νερό στο κρασί της σχετικά με τους στόχους στις πωλήσεις. Προς το παρόν, για τη στήριξη της εγχώριας αγοράς αυτοκινήτου στη Βρετανία την πληρώνει έμμεσα και η μοτοσυκλέτα και σε ένα βαθμό και το κοινό στο οποίο δεν δίνεται ένας ακόμη λόγος για να αγοράσει μία.

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S