MAHLE - Παρουσίασε ηλεκτροκινητήρα που μπορεί να δουλεύει συνεχώς στο 90% της ισχύος του

Με τη χρήση ενός καινοτόμου συστήματος ελαιόψυξης
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

14/7/2022
Η γερμανική MAHLE εξέλιξε έναν νέο ηλεκτροκινητήρα, που η ίδια υποστηρίζει πως είναι ο ανθεκτικότερος του κόσμου, έχοντας τη δυνατότητα να δουλεύει στο 90%  της μέγιστης ισχύος του, για απεριόριστο χρονικό διάστημα! Ταυτόχρονα μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τη χρήση σπάνιων γαιών.
 
“Το να κατασκευάσει κανείς μεγάλους ηλεκτροκινητήρες υψηλών επιδόσεων για μικρό χρονικό διάστημα είναι εύκολο. Αυτό που έλειπε από την αγορά μέχρι σήμερα, ήταν ανθεκτικοί και παράλληλα μικρών διαστάσεων κινητήρες, που να σπάσουν τους περιορισμούς για καθημερινή χρήση” λέει ο Martin Berger, Αντιπρόεδρος στον τομέα Έρευνας και Προηγμένης Μηχανικής της MAHLE. “Ο νέος Superior continuous torque (SCT) κινητήρας μας είναι η λύση. ”
 
Αν έχετε παρατηρήσει, οι κατασκευαστές ηλεκτρικών οχημάτων δίνουν σχεδόν πάντα δυο νούμερα απόδοσης, instant (στιγμιαίας) και continuous (συνεχόμενης). Η στιγμιαία απόδοση είναι και η μέγιστη, δεν μπορεί όμως να διατηρηθεί επί μακρόν, τόσο γιατί αδειάζει τη μπαταρία, όσο και γιατί θερμαίνει και καταπονεί υπερβολικά τον κινητήρα.
 
Μια από τις διαφορές στον νέο κινητήρα της MAHLE που του επιτρέπουν να διατηρεί τη μέγιστη ιπποδύναμη του για μεγάλα χρονικά διαστήματα δίχως πρόβλημα είναι ένα καινοτόμο σύστημα ελαιόψυξης που επιπλέον επιτρέπει στα θερμικά απόβλητα να χρησιμοποιούνται ξανά στο όχημα.
Έτσι, σύμφωνα με τη MAHLE, ο SCT ηλεκτροκινητήρας της μπορεί να λειτουργεί σε συνεχόμενη (continuous) ισχύ στο 90% της μέγιστης ιπποδύναμης του!
 
Αν οι ισχυρισμοί της εταιρείας αποδειχτούν αληθείς, ο SCT αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο βήμα προόδου στους ηλεκτροκινητήρες, ενώ η MAHLE αναφέρει πως θα παράξει διαφορετικές εκδόσεις του για κάθε κατηγορίας οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων και των δικύκλων.
 
Πέρα από το νέο σύστημα ψύξης, το οποίο η MAHLE δεν μας αναλύει διεξοδικά, ο compact σχεδιασμός του κινητήρα προσφέρει πλεονεκτήματα στο κόστος των υλικών και του βάρους, ενώ αν ο πελάτης το επιθυμεί, η MAHLE μπορεί να συναρμολογήσει τον κινητήρα δίχως τη χρήση σπάνιων γαιών. Η έκδοση χωρίς τις σπάνιες γαίες (βλ. νεοδύμιο), θα έχει τις ίδιες επιδόσεις και την ίδια αντοχή με εκείνη που θα περιέχει μαγνήτες, ενώ το μοναδικό του μειονέκτημα θα είναι οι ελαφρώς μεγαλύτερες διαστάσεις του.
 
Ο νέος SCT κινητήρας θα παρουσιαστεί στο περίπτερο της MAHLE στο συνέδριο μεταφορών της ΙΑΑ στο Ανόβερο τον Σεπτέμβριο του 2022.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»