Mash TT 40 by XTR Pepo: Ένα άκρως εντυπωσιακό race replica

Μια custom με μεγάλη ιστορία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/5/2019

Η Mash δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή στη χώρα μας καθώς αποτελεί θυγατρική εταιρεία της SIMA, που είναι ένας απ’ τους μεγαλύτερους εισαγωγείς μοτοσυκλετών και αξεσουάρ στη Γαλλία απ’ το 1976. Οι μοτοσυκλέτες που διαθέτει στην αγορά εισάγονται απ’ την Κίνα και πωλούνται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες με το λογότυπο της εταιρείας.. Η γκάμα της απαρτίζεται κυρίως από μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες, ενώ διαθέτει και scooters. Κατά κύριο λόγο, ο σχεδιασμός των μοτοσυκλετών παραπέμπει σε αυτές της δεκαετίας του 70’ και ποικίλουν από scramblers έως και café racers. Ο Frederic Fourgeaud την διοικεί τα τελευταία 13 χρόνια, ο οποίος στο παρελθόν είχε λάβει μέρος σε διάφορα πρωταθλήματα ως αγωνιζόμενος και ήταν εργοστασιακός αναβάτης της Kawasaki.

Η XTR Pepo είναι μια ισπανική εταιρεία που ασχολείται με το customizing και είναι γνωστή στους αναγνώστες του ΜΟΤΟ αλλά και του motomag, καθώς τόσο στο πρόσφατο παρελθόν σας είχαμε παρουσιάσει μια απ’ τις τελευταίες δημιουργίες της που βρισκόταν στην MBE 2019, ενω παλιότερα σας μεταφέραμε την ιστορία της δημιουργίας της. Η ΧΤR Pepo έχει στενή συνεργασία με την Heros 66, την εταιρεία που αντιπροσωπεύει την Mash στην Ισπανία, κι έτσι προέκυψε η δημιουργία αυτής της custom μοτοσυκλέτας που είναι βασισμένη σ' ένα απ' τα μοντέλα της φίρμας.

Η αλήθεια είναι πως όποτε ο Pepo –ιδιοκτήτης της εταιρείας- απλώσει τα χέρια του πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι άκρως εντυπωσιακό και ξεχωριστό, ανεξαρτήτα από την εμφάνιση που είχε αρχικά. Στην προκείμενη περίπτωση, που το TT 40 χρησιμοποιήθηκε ως βάση είναι ήδη ένα όμορφο café racer, το εγχείρημα για τη δημιουργία κάτι πιο ιδιαίτερου ήταν μεγάλη πρόκληση. 

Το ΤΤ 40 στην εργοστασιακή του μορφή

Τα πλαστικά της είναι εμπνευσμένα απ’ την εμφάνιση των μοτοσυκλετών της OSSA και έχουν να μας πουν τη δική τους ιστορία. Πρόκεται για μια εταιρεία με αντίστοιχα μεγάλη ιστορία στον κόσμο των μοτοσυκλετών, η οποία άνθισε οικονομικά μεταπολεμικώς και είχε ενεργή συμμετοχή σε πρωταθλήματα trial αλλά και GP, όμως έπειτα ήρθε η παρακμή της.

Παρ’ όλα αυτά το 2010 αγοράστηκαν τα δικαιώματα της φίρμας από Ισπανούς επιχειρηματίες και πλέον παράγει πάλι μοτοσυκλέτες για αγώνες Trial. Τα εξαρτήματα που δημιούργησε ο Pepo για το TT 40 αποτελούν φόρο τιμής στην OSSA και την συμμετοχή της στα GP των 250cc. Η ζελατίνα, το μπροστινό φτερό, η σέλα, το κάλυμμά της, καθώς και το τελικό της εξάτμισης, είναι κατασκευασμένα απ’ την XTR Pepo, ενώ η μοναδική επέμβαση που έγινε στο ρεζερβουάρ ήταν το βάψιμό του.

Πέραν όμως των αισθητικών αλλαγών έχουν γίνει και ουσιαστικές βελτιώσεις στον κινητήρα. Το σύστημα εξαγωγής έχει σωλήνες της Wolfman, ενώ στην εισαγωγή τα φίλτρα της ελληνικής εταιρείας DNA αναλαμβάνουν την "αναπνοή" του κινητήρα. H XTR Pepo δεν είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιεί στις custom μοτοσυκλέτες της τα φίλτρα της DNA, καθώς υπάρχουν πολλά αντίστοιχα παραδείγματα από το πρόσφατο παρελθόν, όπως η Rocket3.

Για την μείωση του βάρους, εκτός απ’ το κόψιμο του υποπλαισίου πίσω, έχουμε και την χρήση μιας ελαφρύτερηςσυγκριτικά με τις συμβατικές, μπαταρίας λιθίου της Lipo . Η πάνω πλάκα του μπροστινού έχει τροποποιηθεί λόγω της κατάργησης της κλειδαριάς, ενώ πλέον υπάρχει μόνο ένα μπουτόν που αναλαμβάνει το ρόλο του κεντρικού διακόπτη.

Η race replica της XTR Pepo, εκτός απ’ την εντύπωση που προκαλεί, φέρνει στην επιφάνεια άλλη μια πτυχή του customizing που δεν είναι άλλη απ’ την ανάδειξη της ιστορίας της μοτοσυκλέτας και των ορόσημών της.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.