Maverick Vinales: "Δεν έχω τελειώσει ακόμη με τo MotoGP"

Επιστρέφει στο Motegi μετά τον τραυματισμό, χωρίς θέση για το 2027
Maverick Vinales
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/10/2026

Ο Maverick Vinales εκτιμά ότι ο ώμος του έχει βελτιωθεί κατά 10-15%, ενώ δηλώνει έτοιμος να εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε ευκαιρία επιστροφής στο MotoGP.

Ο Maverick Vinales επιστρέφει στο paddock του MotoGP στο Motegi, έχοντας μείνει εκτός δράσης από τον Ιούλιο και πλέον χωρίς θέση στο grid του 2027. Παρ' όλα αυτά, ο αναβάτης της Tech3 ξεκαθαρίζει ότι δεν θεωρεί πως η καριέρα του στην κορυφαία κατηγορία έχει τελειώσει.

Ο τραυματισμός στον αριστερό ώμο, που τον έχει αναγκάσει να χάσει συνολικά 15 Grand Prix από πέρυσι, δεν έχει αποκατασταθεί πλήρως. Ωστόσο, ο Vinales εκτιμά ότι η δύναμή του έχει βελτιωθεί κατά 10-15% σε σχέση με το Sachsenring.

"Δεν έχει λυθεί ακόμη. Κάθε μήνα υπάρχει μια μικρή βελτίωση", δήλωσε.

Στο πρόσφατο τεστ της Red Bull Ring με τα ελαστικά της Pirelli, ο Vinales δοκίμασε τόσο μια τροποποιημένη μοτοσυκλέτα 1.000cc όσο και το πρωτότυπο της KTM για το 2027, με τον νέο κινητήρα 850cc.

Η πρώτη του εντύπωση από τη νέα μοτοσυκλέτα ήταν ιδιαίτερα θετική.

"Υπάρχει ακόμη δρόμος με τον ώμο, αλλά ίσως είναι αρκετό για να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα. Για την επόμενη χρονιά είναι αρκετό. Την δοκίμασα και είναι τόσο εύκολη στην οδήγηση! Η σημερινή MotoGP, όμως, είναι ένα θηρίο."

Viniales

Ο Vinales εξήγησε ότι οι συνθήκες του τεστ δεν επέτρεψαν άμεση σύγκριση, καθώς χρησιμοποίησε διαφορετικά ελαστικά και χωρίς το πίσω ride-height device.

Για το 2027, οι θέσεις της Tech3 έχουν ήδη καταλήξει στους Luca Marini και Senna Agius, αφήνοντας τον Vinales χωρίς θέση, όπως και άλλους νικητές αγώνων που βρίσκονται εκτός πλάνων για την επόμενη σεζόν. Ο ίδιος, πάντως, δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει την προσπάθεια.

"Είναι καλή ερώτηση, γιατί προφανώς δεν έχω τελειώσει ακόμη εδώ. Έχω πολλούς στόχους που θέλω να πετύχω.

"Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει χώρος. Δυστυχώς, με την αλλαγή της KTM με άφησαν εκτός και ήταν πλέον πολύ αργά. Δεν είχα κάποια ευκαιρία. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει στο μέλλον. Εδώ συμβαίνουν πολλά πράγματα, ίσως ανοίξει μια πόρτα.

"Πρώτος μου στόχος είναι να αναρρώσω, να είμαι σε πλήρη κατάσταση ώστε να μπορώ να πιέζω στο μέγιστο, και μετά θα δούμε. Σίγουρα δεν είμαι έτοιμος να τα παρατήσω."

Σε περίπτωση που προκύψει ευκαιρία για ρόλο δοκιμαστή ή αναβάτη εξέλιξης, ο Vinales δεν την αποκλείει: "Πρέπει να βρω έναν τρόπο και όταν παρουσιαστεί η ευκαιρία, θα την αρπάξω."

Ο 10 φορές νικητής MotoGP παραδέχτηκε, πάντως, ότι πριν από λίγο καιρό δεν ήταν καν βέβαιος πως θα επέστρεφε στη δράση μέσα στη φετινή σεζόν.

Vinales

"Έμεινα εκτός για δύο μήνες. Στο μυαλό μου υπήρχε πραγματικά η σκέψη ότι δεν θα επιστρέψω. Είχα αυτή την αίσθηση."

Ο ίδιος εξήγησε ότι μετά το Sachsenring, όπου η πίστα έχει πολλές αριστερές στροφές, ο ώμος του είχε φτάσει σε δύσκολο σημείο λόγω κόπωσης.

"Στο Sachsenring το πρόβλημα ήταν ότι είχε μόνο αριστερές στροφές, οπότε ο ώμος μου κουράστηκε εντελώς και δεν είχα πλέον δύναμη."

Μια διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση φαίνεται να τον έχει βοηθήσει. "Σε σχέση με το Sachsenring, έκανα κάποιες δοκιμές με ένα μηχάνημα που μετρά Newton και είχα βελτίωση περίπου 10-15%, που είναι πολύ σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα."

Ο Vinales αναφέρθηκε και στη θεραπεία PRP, δηλαδή με πλάσμα αίματος πλούσιο σε αιμοπετάλια, την οποία ακολουθεί σε κύκλους.

"Έκανα μια διαφορετική θεραπεία, PRP λέγεται, και λειτουργεί αρκετά καλά. Κάνεις τρεις φορές, περιμένεις και μετά άλλες τρεις. Θα κάνω τον επόμενο κύκλο ενδιάμεσα ή όταν τελειώσει η σεζόν. Λειτούργησε, οπότε είμαι αρκετά χαρούμενος."

Ο ώμος του πιθανότατα δεν θα επιστρέψει στο επίπεδο ενός απολύτως υγιούς ώμου, όμως ο Vinales θεωρεί ότι αυτό δεν είναι απαραίτητα εμπόδιο για την οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας.

"Προφανώς δεν νομίζω ότι θα είναι ίδιος με τον υγιή ώμο. Αλλά για να οδηγώ μοτοσυκλέτα πιστεύω ότι θα είναι εντάξει. Και ακόμη περισσότερο με τις μοτοσυκλέτες νέας γενιάς των 850cc, που είναι πολύ πιο εύκολες σωματικά."

Η δοκιμή της KTM του 2027 φαίνεται να επιβεβαίωσε αυτή την άποψη. Ο Vinales έκανε 11 συνεχόμενους γύρους χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία και εντυπωσιάστηκε από την αίσθηση.

"Έκανα μερικούς γύρους... Έκανα 11 συνεχόμενους χωρίς κανένα πρόβλημα! Τόσο ωραία ήταν η αίσθηση στη μοτοσυκλέτα. Είναι σαν Moto2 με καλό κινητήρα, με αυτό το 'μπαμ, μπαμ'. Ήταν υπέροχη."

Για τον Vinales, λοιπόν, το Motegi δεν είναι απλώς η επιστροφή του μετά από δύο μήνες εκτός. Είναι και μια δοκιμή για το αν ο ώμος του μπορεί να αντέξει ξανά τους αγώνες, την ώρα που η θέση του στο grid του 2027 έχει ήδη χαθεί. Και ο ίδιος αφήνει ξεκάθαρα ανοιχτό το ενδεχόμενο να ξαναβρεί έναν τρόπο να παραμείνει στα MotoGP.

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.