Μικρασιατικό οδοιπορικό
Πάντα ήθελα να πραγματοποιήσω ένα οδοιπορικό Ιστορίας στα μικρασιατικά παράλια. Να επισκεφθώ πόλεις αρχαίες, μυθικές, Ελληνικές, φορτωμένες με αμέτρητες ιστορικές μνήμες και μαρτυρίες. Να ξεναγηθώ σε αρχαιολογικούς χώρους γεμάτους με αξεπέραστα μνημεία του παρελθόντος, όπου το κάλλος του αρχαιοελληνικού πολιτισμού παραμένει αιώνιο και άφθαρτο. Να περπατήσω στους λιθόστρωτους δρόμους λαμπρών ιωνικών πόλεων και να βιώσω ένα νοερό ταξίδι πίσω στο χρόνο, που πραγματικά θα ήθελα να είναι ρεαλιστικό.
Με όχημα το γνωστό -από το ταξίδι του Εύξεινου Πόντου- μαύρο παπί Honda Supra, επιχείρησα τελικά να περιηγηθώ στην ένδοξη γη της Ιωνίας και της Λυκίας και να καταγράψω μέσα από ένα οδοιπορικό 2.300 χιλιομέτρων τα διάσπαρτα χνάρια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού που επέζησαν στο πέρασμα του χρόνου.
Περισσότερες από πεντακόσιες αρχαίες ελληνικές πόλεις είχαν αναπτυχθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών του Αιγαίου, οι οποίες λειτούργησαν μέσα στους αιώνες ως μια γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στην Ανατολή και την Δύση, ανάγοντας έτσι τον χώρο της Μικράς Ασίας σε μια γη αδιάλειπτης επαφής λαών και πολιτισμών.
Όπως καταλαβαίνετε, η επιλογή των αρχαίων ιωνικών και λυδικών πόλεων ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Και τελικά επέλεξα την Έφεσο, την Μίλητο, την Πριήνη και τα Δίδυμα για το κομμάτι της Ιωνίας (δυτική Μικρασία), ενώ στους προορισμούς της Λυκίας (νοτιοδυτική Μικρασία) περιέλαβα τα Πάταρα, τον Ξάνθο, την Τελμεσσό και τα Μύρα.
Παρόλο που οι συγκεκριμένες αρχαίες ελληνικές πόλεις βρίσκονταν σε μια από τις πιο τουριστικές περιοχές της Τουρκίας ήμουν κυριολεκτικά μόνος, αφού τα γεγονότα του πραξικοπήματος είχαν διώξει μακριά όλους τους ξένους επισκέπτες. Αυτή η εξέλιξη μ’ είχε χαροποιήσει ιδιαίτερα, καθώς δεν είχα να αντιμετωπίσω τα πλήθη των πολύχρωμων τουριστών που συνήθως κατακλύζουν τους αρχαιολογικούς χώρους της δυτικής Τουρκίας.
Με βάση την κοσμοπολίτικη πόλη Kusadasi (105 χλμ. νότια της Σμύρνης) και "εργαλείο δρόμου" το ακούραστο Honda Supra, για τέσσερεις μέρες περιπλανήθηκα σε τέσσερεις ιωνικές πόλεις-μνημεία πολιτισμού και αντίκρισα γεμάτος εθνική περηφάνια τις εναπομείνασες μαρτυρίες της υπερτρισχιλιετούς εκπολιτιστικής πορείας του ελληνισμού στην αντίπερα αιγαιοπελαγίτικη ακτή.
Ωστόσο, με έκπληξη διαπίστωσα κάτι το απρόσμενο και συγκλονιστικό. Αν και η Έφεσος της Θεάς Αρτέμιδας, η Μίλητος του σοφού Θαλή, η επικλινής πολιτεία της Πριήνης και τα Δίδυμα με τον γιγάντιο ναό του Απόλλωνα χάθηκαν οριστικά στην λήθη του χρόνου, όλες τους είχαν περάσει για πάντα στο πάνθεον της Ιστορία.
Και μετά την Ιωνία, το μαύρο παπί με οδήγησε τάχιστα στην κοντινή γη της αρχαίας Λυκίας…
Κωνσταντίνος Μητσάκης
