Με Honda Supra-X 125 στην αρχαία Ιωνία και Λυκία

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/9/2016

Μικρασιατικό οδοιπορικό
Πάντα ήθελα να πραγματοποιήσω ένα οδοιπορικό Ιστορίας στα μικρασιατικά παράλια. Να επισκεφθώ πόλεις αρχαίες, μυθικές, Ελληνικές, φορτωμένες με αμέτρητες ιστορικές μνήμες και μαρτυρίες. Να ξεναγηθώ σε αρχαιολογικούς χώρους γεμάτους με αξεπέραστα μνημεία του παρελθόντος, όπου το κάλλος του αρχαιοελληνικού πολιτισμού παραμένει αιώνιο και άφθαρτο. Να περπατήσω στους λιθόστρωτους δρόμους λαμπρών ιωνικών πόλεων και να βιώσω ένα νοερό ταξίδι πίσω στο χρόνο, που πραγματικά θα ήθελα να είναι ρεαλιστικό.

Με όχημα το γνωστό -από το ταξίδι του Εύξεινου Πόντου- μαύρο παπί Honda Supra, επιχείρησα τελικά να περιηγηθώ στην ένδοξη γη της Ιωνίας και της Λυκίας και να καταγράψω μέσα από ένα οδοιπορικό 2.300 χιλιομέτρων τα διάσπαρτα χνάρια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού που επέζησαν στο πέρασμα του χρόνου.
Περισσότερες από πεντακόσιες αρχαίες ελληνικές πόλεις είχαν αναπτυχθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών του Αιγαίου, οι οποίες λειτούργησαν μέσα στους αιώνες ως μια γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στην Ανατολή και την Δύση, ανάγοντας έτσι τον χώρο της Μικράς Ασίας σε μια γη αδιάλειπτης επαφής λαών και πολιτισμών.

Όπως καταλαβαίνετε, η επιλογή των αρχαίων ιωνικών και λυδικών πόλεων ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Και τελικά επέλεξα την Έφεσο, την Μίλητο, την Πριήνη και τα Δίδυμα για το κομμάτι της Ιωνίας (δυτική Μικρασία), ενώ στους προορισμούς της Λυκίας (νοτιοδυτική Μικρασία) περιέλαβα τα Πάταρα, τον Ξάνθο, την Τελμεσσό και τα Μύρα.
Παρόλο που οι συγκεκριμένες αρχαίες ελληνικές πόλεις βρίσκονταν σε μια από τις πιο τουριστικές περιοχές της Τουρκίας ήμουν κυριολεκτικά μόνος, αφού τα γεγονότα του πραξικοπήματος είχαν διώξει μακριά όλους τους ξένους επισκέπτες. Αυτή η εξέλιξη μ’ είχε χαροποιήσει ιδιαίτερα, καθώς δεν είχα να αντιμετωπίσω τα πλήθη των πολύχρωμων τουριστών που συνήθως κατακλύζουν τους αρχαιολογικούς χώρους της δυτικής Τουρκίας.

Με βάση την κοσμοπολίτικη πόλη Kusadasi (105 χλμ. νότια της Σμύρνης) και "εργαλείο δρόμου" το ακούραστο Honda Supra, για τέσσερεις μέρες περιπλανήθηκα σε τέσσερεις ιωνικές πόλεις-μνημεία πολιτισμού και αντίκρισα γεμάτος εθνική περηφάνια τις εναπομείνασες μαρτυρίες της υπερτρισχιλιετούς εκπολιτιστικής πορείας του ελληνισμού στην αντίπερα αιγαιοπελαγίτικη ακτή.
Ωστόσο, με έκπληξη διαπίστωσα κάτι το απρόσμενο και συγκλονιστικό. Αν και η Έφεσος της Θεάς Αρτέμιδας, η Μίλητος του σοφού Θαλή, η επικλινής πολιτεία της Πριήνης και τα Δίδυμα με τον γιγάντιο ναό του Απόλλωνα χάθηκαν οριστικά στην λήθη του χρόνου, όλες τους είχαν περάσει για πάντα στο πάνθεον της Ιστορία.
Και μετά την Ιωνία, το μαύρο παπί με οδήγησε τάχιστα στην κοντινή γη της αρχαίας Λυκίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.