Μείωση ορίου ταχύτητας στη Λ. Βουλιαγμένης

Πρώτη αντίδραση από τη ΛΕΜΟΤ
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/4/2021

Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε επίσημα ότι υπερψηφίστηκε από το περιφερειακό συμβούλιο η μείωση του ορίου ταχύτητας στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, στο τμήμα από Λ. Αλίμου μέχρι Λ. Ποσειδώνος, από τα 80 στα 70km/h. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Περιφέρειας της Αττικής, η απόφαση βασίστηκε πάνω σε μία μελέτη, η οποία διεξήχθη μετά από πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη Αττικής και τα αποτελέσματά της έδειξαν –σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση- πως αυτή η συγκεκριμένη μείωση στο όριο ταχύτητας, θα επιφέρει και σημαντική μείωση των ατυχημάτων και των κινδύνων.

Πιο συγκεκριμένα, στη μελέτη αναφέρεται ότι με μείωση του ορίου κατά 10km/h επιτυγχάνεται μείωση των ατυχημάτων με τραυματισμό κατά 10% και μείωση των θανατηφόρων ατυχημάτων κατά 20%, ενώ μειώνεται η επικινδυνότητα πρόκλησης ατυχήματος από 32% που είναι στην ταχύτητα των 80 km/h, σε 4,5% που αντιστοιχεί στην ταχύτητα των 70 km/h. Στην μελέτη αναφέρονται επίσης διάφορα περιβαλλοντικά οφέλη από τη αντίστοιχη μείωση των εκπομπών μονοξειδίου του άνθρακα, όπως επίσης και το ότι θα αυξηθεί η διοχετευτική ικανότητα σε 1.750 οχήματα ανά ώρα σε κάθε λωρίδα, από 1.700 που ήταν με το όριο των 80km/h.

Εδώ να σημειώσουμε ότι σε όλο το υπόλοιπο μήκος της Λ. Βουλιαγμένης, το όριο ήταν και εξακολουθεί να είναι τα 70km/h, εκτός από το συγκεκριμένο κομμάτι όπου ήταν αυξημένο στα 80km/h τα τελευταία 25 χρόνια, λόγω του ότι υπήρχε πολύ λιγότερη κίνηση και δραστηριότητα στο συγκεκριμένο τμήμα. Πλέον όμως, σύμφωνα με την Περιφέρεια, τα δεδομένα έχουν αλλάξει και κρίθηκε αναγκαίος ο επαναπροσδιορισμός του ορίου ώστε να εξισωθεί με το σύνολο της λεωφόρου. Εξάλλου, όπως ανέφερε ο αρμόδιος για θέματα της Διεύθυνσης Διαχείρισης Μητροπολιτικών Υποδομών Θ. Κατσιγιάννης, το λεγόμενο "πράσινο κύμα", η ταχύτητα, δηλαδή, συντονισμού των φαναριών ώστε να είναι όλα πράσινα, έχει καθοριστεί για τα 70km/h ούτως ώστε να υπάρχει η μικρότερη δυνατή καθυστέρηση για τους οδηγούς και τους αναβάτες.

Το εύλογο ερώτημα, βέβαια, που μας δημιουργείται με το καλημέρα, είναι το υπόβαθρο και οι παράγοντες της συγκεκριμένης μελέτης, όπως και το κατά πόσο έχουν ληφθεί υπόψην επίσημες μελέτες που έχουν γίνει στο εξωτερικό, οι οποίες καθιστούν ξεκάθαρο ότι τα ατυχήματα δεν είναι συνάρτηση της ταχύτητας.

Πάνω σε αυτή την απόφαση λοιπόν, ήρθε η πρώτη αντίδραση από την ΛΕΜΟΤ, η οποία απέστειλε επιστολή στην Περιφέρεια Αττικής, εκφράζοντας την αντίθεσή της στη μείωση του ορίου ταχύτητας για το συγκεκριμένο τμήμα της λεωφόρου, στηρίζοντας και αυτή την άποψη πως δεν υπάρχει κάποια μελέτη που να αποδεικνύει ότι αυτό το μέτρο θα ωφελήσει την οδική ασφάλεια. Αντιθέτως, θίγει εύστοχα ενέργειες και δράσεις που θα μπορούσαν να γίνουν προκειμένου να αυξηθεί η ασφάλεια στους δρόμους, πράγματα που έχουμε θίξει ως ΜΟΤΟ εδώ και πολλά χρόνια κι εμείς με τη σειρά μας, και που πραγματικά ωφελούν σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό την ασφάλεια όσων κυκλοφορούν όχι μόνο στην Λ. Βουλιαγμένςη, αλλά στο σύνολο των μεγάλων οδικών αρτηριών της χώρας.

Παρακάτω, μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την επιστολή της ΛΕΜΟΤ στην Περιφέρεια Αττικής (ΠΑΤΤ)

 

Επιστολή ΛΕΜΟΤ

"Η ΛΕΜΟΤ, η παλαιότερη εν λειτουργία Λέσχη μοτοσυκλετιστών, εκφράζει την αντίθεσή της προς την αποφασισθείσα μείωση του ορίου ταχύτητας από

80 σε 70χαω στο τμήμα της Λεωφ. Βουλιαγμένης από την Λεωφ. Αλίμου μέχρι την Λεωφ. Ποσειδώνος, διότι καμμία μελέτη δεν αποδεικνύει ότι αυτή η μείωση θα ωφελήσει την οδική ασφάλεια. Αντιθέτως, τέτοια μέτρα απλώς «δημιουργούν» νέους παραβάτες, αφού είναι προφανές ότι το μειωμένο όριο ταχύτητας δεν θα τηρείται (εξ άλλου δεν αποδεικνύεται αναγκαίο).

 

Πιστεύουμε ότι η ΠΑΤΤ (αντί να δαπανά χρήματα των φορολογουμένων για ανούσια αντικατάσταση πινακίδων ορίων ταχύτητας), θα πρέπει να λάβει επειγόντως δράσεις για την οδική ασφάλεια, ιδίως:

1 Να αποκαταστήσει τις φθορές των οδοστρωμάτων που βρίσκονται σε άθλια κατάσταση.

2 Να εγκαταστήσει κατάλληλη και επαρκή σήμανση, όπως και φωτισμό.

3 Να αποξηλώσει τις επικίνδυνες (ιδίως για τους αναβάτες) μπαριέρες "ασφαλείας", οι οποίες έχουν προκαλέσει ακρωτηριασμούς και θανάτους μοτοσυκλετιστών. Είναι ανεπίτρεπτο να τοποθετούνται τέτοιες μπαριέρες, (παλαιάς προδιαγραφής), και μάλιστα σε σημεία όπου μόνο κινδύνους εγκυμονούν (όπως η κεντρική νησίδα της Λ. Βουλιαγμένης στο ύψος Αργυρουπόλεως – Ηλιουπόλεως, όπου τοποθετήθηκαν προ τριετίας).

Είμαστε στη διάθεσή σας για διάλογο ώστε να βελτιωθεί η οδική ασφάλεια, δεδομένου και του γεγονότος ότι αποτελούμε τα κατ’ εξοχήν θύματα της οδικής ανασφάλειας!"

 

     Με τιμή,

    Το Δ.Σ. της ΛΕΜΟΤ                                                    

                 Αθήνα, 2/4/2021

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες