Το μέλλον της Honda: Αυτή είναι η στρατηγική της έως το 2040

Υδρογόνο, μπαταρίες και ασφάλεια δικύκλων
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/4/2021

Στις 23 Απριλίου ο κύριος Toshihiro Mibe (President and Representative Director) αποκάλυψε όλα τα σχέδια της Honda έως το 2040, τα οποία έχουν ως βασικό στόχο έως το 2040, όλη η γκάμα των αυτοκινήτων που θα πουλάνε σε όλο τον κόσμο να είναι ηλεκτρικά, Plug-in υβριδικά και υδρογονοκίνητα, ενώ το ίδιο θα προσπαθήσουν να κάνουν και για τα δίκυκλα. Φυσικά τονίζουν πως αυτό το πλάνο είναι πολύ φιλόδοξο και εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί με τα σημερινά δεδομένα. Παρ’ όλα αυτά, έχουν ήδη αποφασίσει να επενδύσουν στα τμήματα R&D 3 τρισεκατομμύρια γεν τα επόμενα χρόνια, όπου τα περισσότερα από αυτά θα πάνε στις νέες μπαταρίες τύπου “Solid-Stage”, στην βελτίωση της παραγωγής υδρογόνου και στην ασφάλεια των δικύκλων στις αναπτυσσόμενες χώρες.

 

Μπαταρίες “Solid-Stage”

Η τεχνολογία των μπαταριών “Solid-Stage” δεν είναι κάτι καινούριο, όμως έως τώρα δεν έχει γίνει ευρεία χρήση τους σε ηλεκτρικά οχήματα λόγω του χρονοβόρου και περίπλοκου τρόπου κατασκευής τους που εκτοξεύει το κόστος παραγωγής και τις κάνει ασύμφορες οικονομικά. Προς το παρόν χρησιμοποιούνται σε πολύ ακριβά κινητά τηλέφωνα και tablet. Προσφέρουν μικρότερο χρόνο επαναφόρτισης, έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, λειτουργούν σε χαμηλότερες θερμοκρασίες και είναι λιγότερο επικίνδυνες για πρόκληση φωτιάς. Επίσης έχουν μεγαλύτερο ποσοστό ανακυκλώσιμων υλικών, οπότε τα χημικά απόβλητα που αφήνουν μετά το τέλος της ζωής του είναι σημαντικά μικρότερο.

 

Υδρογόνο

Η χρήση του υδρογόνου για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω κυψελών είναι θεωρητικά η καλύτερη και πιο καθαρή λύση, καθώς το υδρογόνο είναι άφθονο και δεν χρειάζεσαι μεγάλες μπαταρίες, άρα δεν έχεις τα σοβαρά προβλήματα κατασκευής, παραγωγής και ανακύκλωσης των μπαταριών. Το μόνο πρόβλημα είναι διαδικασία παραγωγής του που με τις μεθόδους που υπάρχουν σήμερα απαιτεί μεγαλύτερη ενέργεια σε σχέση με αυτή που παράγει.

 

Ασφάλεια δικύκλων

Το επίκεντρο της Honda για την ασφάλεια των δικυκλιστών βρίσκονται οι αναπτυσσόμενες χώρες (όπως οι χώρες της Ασίας, αλλά και οι τεράστιες αγορές της Ινδίας και της Κίνας) όπου καθημερινά μετακινούνται με μικρά δίκυκλα εκατομμύρια άνθρωποι. Η Honda πιστεύει πως βασικός παράγοντας για τη μείωση των ατυχημάτων είναι αποφευχθούν οι συγκρούσεις μεταξύ αυτοκινήτων και δικύκλων. Γι’ αυτό σκοπεύει όλη η γκάμα των αυτοκινήτων που θα πουλά τα επόμενα χρόνια σε αυτές τις αγορές να έχουν ηλεκτρονικά συστήματα που θα ειδοποιούν τους οδηγούς αυτοκινήτων για τα δίκυκλα που βρίσκονται κοντά τους, αλλά και θα αποτρέπουν τις συγκρούσεις.

 

Τελειώνοντας την ομιλία του ο κύριος Toshihiro Mibe είπε πως η βασική φιλοσοφία της Honda είναι να κάνει τους ανθρώπους να λένε: “We are glad Honda exists” ή “Honda will definitely do it”.     

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.