Mercedes X-Class 250d

Για τα πάντα και παντού με ακαταμάχητο upper class image
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/8/2018

Είμαστε περιοδικό μοτοσυκλέτας και όχι αυτοκινήτου, όμως σχεδόν σε κάθε τεστ μοτοσυκλέτας που κάνουμε χρησιμοποιούμε αυτοκίνητα, αφού ο φωτογράφος μας δεν οδηγάει δίκυκλα (δεν έχει καν δίπλωμα). Ακόμα όμως κι ήταν μοτοσυκλετιστής, ο βαρύς εξοπλισμός που πρέπει να έχει μαζί του κάνει απαγορευτική την μετακίνησή του με δίκλυκλα για μεγάλες αποστάσεις. Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως δεν ήταν μόνο ο σάκος με τα φωτογραφικά των 25 κιλών, ούτε μόνο τα τριπόδια και οι κάμερες.

Έπρεπε να πάνε στην πίστα καρτ της Motul στην Σπάρτη για να οδηγήσουμε και να φωτογραφίσουμε τρία Husqvarna. Αμέσως μετά έπρεπε να φορτώσουμε ένα από αυτά και να πάμε 90 χιλιόμετρα πιο κάτω, στις αλυκές της παραλίας της Πούντας (απέναντι από την Ελαφόνησο) για το δεύτερο μέρος του τεστ και της φωτογράφησης. Εκεί θα ερχόντουσαν το απόγευμα άλλες τρεις μοτοσυκλέτες της Honda, για να κάνουμε την επόμενη ημέρα μια πλήρη φωτογράφιση και βιντεοσκόπηση.

Οπότε χρειαζόμασταν ένα όχημα, που να ταξιδεύει ξεκούραστα για πολλές ώρες, να μπορεί να διασχίσει δύσβατους χωματόδρομους για να έχουμε πρόσβαση στις απομονωμένες παραλίες, να μπορεί να κουβαλήσει τουλάχιστον μια μοτοσυκλέτα και να έχει χώρο, ώστε ο φωτογράφος μας να μπορεί να φωτογραφίζει και να έχει πλάνα εν κινήσει (το γνωστό tracking) χωρίς να πέφτει η σκιά του αυτοκινήτου πάνω στις μοτοσυκλέτες που βρίσκονται γύρο του.

Τα καινούρια τετράθυρα pick-up είναι γενικώς τα πιο κατάλληλα για αυτή την δουλειά και στα Mega Test είναι αυτά που προτιμάμε ως οχήματα συνοδείας και ταυτόχρονα είναι τα αγαπημένα οχήματα του φωτογράφου μας.

 

Αυτή τη φορά ζητήσαμε από την Mercedes-Benz Hellas να μας παραχωρήσει την ολοκαίνουρια και άκρως εντυπωσιακή σε εμφάνιση X-Class και όπως αποδείχτηκε στην πράξη ήταν μια καταπληκτική ιδέα!

Ο κινητήρας Diesel των 190 ίππων κινεί αξιοπρεπέστατα το επιβλητικό X-Class, κυρίως όμως είναι πολύ ήσυχός στο ταξίδι και οικονομικός σε κατανάλωση. Σε σύγκριση με το βενζινοκίνητο Ford Transit που έχουμε και κάναμε πέρσι ακριβώς το ίδιο ταξίδι, γλιτώσαμε πάνω από 200 ευρώ σε καύσιμα και διόδια με την X-Class!

Μεγάλη ευκολία κατά την διάρκεια της φωτογράφισης ήταν και το αυτόματο κιβώτιο με τις ομαλές αλλαγές ταχυτήτων (έχει επιπλέον επιλογή κοντής κλιμάκωσης και κλείδωμα κεντρικού και εμπρός διαφορικού), αλλά και οι εντυπωσιακές περιμετρικές κάμερες (μία εμπρός, δύο στους καθρέπτες και μία πίσω) που έδειχναν στην TFT τα πάντα γύρο από το αυτοκίνητο.

Φυσικά ως Mercedes είχε όλα τα τελευταίας τεχνολογίας συστήματα ενεργητικής και παθητικής ασφάλειας (αερόσακους παντού, stability control, lane assist κ.τ.λ.).

 

Περιττό να πούμε ότι ο φωτογράφος μας το λάτρεψε και εμείς έχουμε αρχίσει να το σκεφτόμαστε σοβαρά να αγοράσουμε ένα για το περιοδικό.

Το πρόβλημα του X-Class είναι ένα… Είναι υπερβολικά εντυπωσιακό και υπερβολικά καλό παντού!

Έτσι αν το πάρουμε εδώ στο περιοδικό, είναι βέβαιο ότι θα τσακωνόμαστε διαρκώς μεταξύ μας για το ποιος θα το χρησιμοποιήσει το επόμενο Σαββατοκύριακο. Αν φυσικά καταφέρουμε να το πάρουμε από τα χέρια του φωτογράφου μας, που κάνει φανατικά Mountain Bike…

Γενικά με το X-Class μπορείς να κάνεις τα πάντα στην Ελλάδα και μέχρι σήμερα δεν μας είχε έρθει στα χέρια μας αυτοκίνητο που να έχει τέτοιους χώρους για να το φορτώνεις με ό,τι μπορείς να φανταστείς (μέχρι τη φουσκωτή βάρκα του γιού μου βάλαμε…), να ταξιδεύει τόσο ήσυχα, οικονομικά και με ασφάλεια.

 

 Κι όταν τελειώσεις με τις δραστηριότητές σου, το πλένεις από τα χώματα και έχεις το πιο εντυπωσιακό σε εμφάνιση και κύρος Off-road.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της επιβλητικότητας και του κύρους του X-Class είναι στην εθνική οδό που τα υπόλοιπα αυτοκίνητα αλλάζουν αμέσως λωρίδα, ακόμα κι αν είσαι πολλά μέτρα πίσω τους! Περιττό φυσικά να πούμε ότι όπου σταματάγαμε γινόταν λαϊκό προσκύνημα και ότι από το κέντρο του Πειραιά έως την τελευταία άκρη της Πελοποννήσου μας ρωτάγανε διαρκώς πόσα κυβικά είναι και πόσο κάνει, ενώ ακούγαμε συνέχεια την ίδια ατάκα: «’Α ρε X-Class. Αμαξάρα!» Μέχρι και ιδιοκτήτης S-Class των 150.000€ σταμάτησε και άρχισε να κοιτάει το εσωτερικό της X-Class.

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες