Μετατροπή Suzuki GSX-R Κ7 σε GSX-R 1100 του 1989

Από την Café Rider Custom στο Ντουμπάι
Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100
Από το

motomag

19/7/2023

Ο βελτιωτικός οίκος Café Rider Custom συνεργάστηκε με τη γερμανική εταιρεία αγωνιστικών φαίρινγκ Ricambi Weiss, για να χαρίσουν σε GSX-R 1000 K7 του 2007 εμφάνιση από GSX-R 1100 του 1989!

Η δεκαετία των 80s συνεχίζει να ασκεί μεγάλη γοητεία και στους φαν της μοτοσυκλέτας, ένας εκ των οποίων είναι και ο Nipun Benny, κάτοικος Ντουμπάι, γνωστός και ως “living in the eighties” στο instagram. O εν λόγω κύριος είχε στην κατοχή του ένα GSX-R 1000 K7, αλλά το σαράκι τον έτρωγε…

Κάπου εδώ εμφανίζεται η Café Rider Custom, η οποία πήρε το συγκεκριμένο GSX-R 1000 K7, το “έγδυσε” από τα πλαστικά του και το “έντυσε” με άλλα της Ricambi Weiss, κάνοντας το να μοιάζει με το GSX-R 1100 του 1989! Όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες, το πλαίσιο, οι αναρτήσεις, τα φρένα και ο πίνακας οργάνων έχουν μείνει ως είχαν. Τα πλαστικά ωστόσο, τα φωτιστικά σώματα και οι εξατμίσεις έχουν αποκτήσει το απαραίτητο ρετρό look.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Οι τεχνικές δυσκολίες που παρουσιάστηκαν στην πορεία του εγχειρήματος έχουν να κάνουν κυρίως με την τοποθέτηση του φαίρινγκ, καθώς ο σχεδιασμός που είχε κάνει η Suzuki τότε ήταν για έναν αεροελαιόψυκτο τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα 1.127 κυβικών απόδοσης 134 ίππων, ο οποίος χρησιμοποιούσε καρμπιρατέρ για την τροφοδοσία του, αντί για την τεχνολογία ψεκασμού του Κ7. Οι ίδιες δυσκολίες αφορούν και στην τοποθέτηση των διπλών στρογγυλών προβολέων.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Για να γίνει όσο το δυνατόν πιο εύκολα η μετατροπή, όπως λέει ο Fahim Rehmann από την Café Rider Custom, τα πλαστικά αποτελούνται από τρία κομμάτια. Το μπροστινό μέρος και τα πλαϊνα που καλύπτουν τον κινητήρα είναι ένα ενιαίο κομμάτι GRP (Glass Reinforced Plastic). Από το ίδιο υλικό είναι η καρίνα και το πίσω μέρος που φιλοξενεί την σέλα του οδηγού χωρίς να προβλέπει θέση για τον συνεπιβάτη, ενώ όλα τα GRP εξαρτήματα έρχονται άβαφα από το εργοστάσιο. Το ρεζερβουάρ του Κ7 φαίνεται να έχει βαφτεί, χωρίς άλλες παρεμβάσεις.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Ο Fahim δεν αποκαλύπτει τι άλλο έχει κάνει όσον αφορά στο τεχνικό κομμάτι, όπως το πώς έκανε τα φαίρινγκ να δέσουν πάνω στο πλαίσιο και να χωρέσει το ψυγείο της υγρόψυξης. Όπως λέει ο τετρακύλινδρος εν σειρά κινητήρας των 185 ίππων παραμένει ως είχε, χωρίς μετατροπές. Μόνο οι δύο εξατμίσεις του Κ7, έχουν αλλαχτεί με αντίστοιχες της Yoshimura. Στα έξτρα ανήκουν επίσης τα φλας που είναι χωνευτά μέσα στο φαίρινγκ και δεν εξέχουν δεξιά και αριστερά, όπως στην περίπτωση του 1.100, ενώ μανιτάρια έχουν τοποθετηθεί εκεί για να προστατέψουν το ειδικά κατασκευασμένο φαίρινγκ.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Ο Fahim κατάφερε αυτό που ήθελε και με το παραπάνω, δημιουργώντας μια μοναδική σύνδεση ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, με τη γοητευτική εμφάνιση μιας από τις πιο όμορφες Superbike της ιστορίας και σύγχρονες λύσεις σε κινητήρα, πλαίσιο, αναρτήσεις και φρένα.

Ετικέτες

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.