Μετατροπή Suzuki GSX-R Κ7 σε GSX-R 1100 του 1989

Από την Café Rider Custom στο Ντουμπάι
Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100
Από το

motomag

19/7/2023

Ο βελτιωτικός οίκος Café Rider Custom συνεργάστηκε με τη γερμανική εταιρεία αγωνιστικών φαίρινγκ Ricambi Weiss, για να χαρίσουν σε GSX-R 1000 K7 του 2007 εμφάνιση από GSX-R 1100 του 1989!

Η δεκαετία των 80s συνεχίζει να ασκεί μεγάλη γοητεία και στους φαν της μοτοσυκλέτας, ένας εκ των οποίων είναι και ο Nipun Benny, κάτοικος Ντουμπάι, γνωστός και ως “living in the eighties” στο instagram. O εν λόγω κύριος είχε στην κατοχή του ένα GSX-R 1000 K7, αλλά το σαράκι τον έτρωγε…

Κάπου εδώ εμφανίζεται η Café Rider Custom, η οποία πήρε το συγκεκριμένο GSX-R 1000 K7, το “έγδυσε” από τα πλαστικά του και το “έντυσε” με άλλα της Ricambi Weiss, κάνοντας το να μοιάζει με το GSX-R 1100 του 1989! Όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες, το πλαίσιο, οι αναρτήσεις, τα φρένα και ο πίνακας οργάνων έχουν μείνει ως είχαν. Τα πλαστικά ωστόσο, τα φωτιστικά σώματα και οι εξατμίσεις έχουν αποκτήσει το απαραίτητο ρετρό look.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Οι τεχνικές δυσκολίες που παρουσιάστηκαν στην πορεία του εγχειρήματος έχουν να κάνουν κυρίως με την τοποθέτηση του φαίρινγκ, καθώς ο σχεδιασμός που είχε κάνει η Suzuki τότε ήταν για έναν αεροελαιόψυκτο τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα 1.127 κυβικών απόδοσης 134 ίππων, ο οποίος χρησιμοποιούσε καρμπιρατέρ για την τροφοδοσία του, αντί για την τεχνολογία ψεκασμού του Κ7. Οι ίδιες δυσκολίες αφορούν και στην τοποθέτηση των διπλών στρογγυλών προβολέων.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Για να γίνει όσο το δυνατόν πιο εύκολα η μετατροπή, όπως λέει ο Fahim Rehmann από την Café Rider Custom, τα πλαστικά αποτελούνται από τρία κομμάτια. Το μπροστινό μέρος και τα πλαϊνα που καλύπτουν τον κινητήρα είναι ένα ενιαίο κομμάτι GRP (Glass Reinforced Plastic). Από το ίδιο υλικό είναι η καρίνα και το πίσω μέρος που φιλοξενεί την σέλα του οδηγού χωρίς να προβλέπει θέση για τον συνεπιβάτη, ενώ όλα τα GRP εξαρτήματα έρχονται άβαφα από το εργοστάσιο. Το ρεζερβουάρ του Κ7 φαίνεται να έχει βαφτεί, χωρίς άλλες παρεμβάσεις.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Ο Fahim δεν αποκαλύπτει τι άλλο έχει κάνει όσον αφορά στο τεχνικό κομμάτι, όπως το πώς έκανε τα φαίρινγκ να δέσουν πάνω στο πλαίσιο και να χωρέσει το ψυγείο της υγρόψυξης. Όπως λέει ο τετρακύλινδρος εν σειρά κινητήρας των 185 ίππων παραμένει ως είχε, χωρίς μετατροπές. Μόνο οι δύο εξατμίσεις του Κ7, έχουν αλλαχτεί με αντίστοιχες της Yoshimura. Στα έξτρα ανήκουν επίσης τα φλας που είναι χωνευτά μέσα στο φαίρινγκ και δεν εξέχουν δεξιά και αριστερά, όπως στην περίπτωση του 1.100, ενώ μανιτάρια έχουν τοποθετηθεί εκεί για να προστατέψουν το ειδικά κατασκευασμένο φαίρινγκ.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Ο Fahim κατάφερε αυτό που ήθελε και με το παραπάνω, δημιουργώντας μια μοναδική σύνδεση ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, με τη γοητευτική εμφάνιση μιας από τις πιο όμορφες Superbike της ιστορίας και σύγχρονες λύσεις σε κινητήρα, πλαίσιο, αναρτήσεις και φρένα.

Ετικέτες

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.