Metzeler: Παρουσίασε τέσσερα νέα ελαστικά

Δυναμική παρουσία για το 2020
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/12/2019

Για το 2020 η γερμανική εταιρία ελαστικών επεκτείνει τη γκάμα της παρουσιάζοντας τέσσερα νέα ελαστικά για διαφορετικές κατηγορίες.

SPORTEC M9 RR

Το νέο ελαστικό είναι ο διάδοχος του πετυχημένου SPORTEC M7 RR, που ακόμη και σήμερα θεωρείται σημείο αναφοράς στην κατηγορία των Supersport. Τα Μ9 RR έχουν σχεδιαστεί για καθημερινή χρήση στο δρόμο και η εταιρεία υπόσχεται κορυφαία αίσθηση κατά την οδήγηση, περισσότερη ασφάλεια και μεγαλύτερη χιλιομετρική διάρκεια. Ωστόσο, τα αρχικά RR στο όνομά τους αντιπροσωπεύουν το πεδίο εξέλιξης των ελαστικών, που δεν είναι άλλο από τους αγώνες δρόμου όπως το Isle Of Man, στο οποίο ο Dean Harisson ήταν νικητής στο φετινό αγώνα, χρησιμοποιώντας τα ελαστικά της. Τα Sportec M9 RR απευθύνονται κυρίως στους αναβάτες των naked και supersport μοτοσυκλετών, που τις χρησιμοποιούν σε καθημερινή βάση τόσο στους μποτιλιαρισμένους δρόμους της πόλης όσο και σε γρήγορες βόλτες. Γι’ αυτό η εταιρεία έχει εστιάσει κυρίως στην οδηγική αίσθηση που προσφέρουν και τη βελτιωμένη συμπεριφορά στο βρεγμένο. Τα Sportec M9 RR είναι διαθέσιμα σε τρία διαφορετικά μεγέθη για το μπροστινό τροχό και εννέα για τον πίσω.

 

ROADTEC 01 SE

Τα Roadtec 01 παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά πριν από τέσσερα χρόνια και κέρδισαν τις καλύτερες εντυπώσεις στην κατηγορία των sport-touring ελαστικών, όπου ανήκουν. Τώρα, η Metzeler παρουσίασε τα Roadtec 01 SE ενισχύοντας τα δυνατά σημεία της πρώτης γενιάς που ήταν η εξαιρετική συμπεριφορά σε βρεγμένη άσφαλτο και η μεγάλη χιλιομετρική διάρκεια. Παράλληλα, τα εξέλιξε περισσότερο χαρίζοντάς τους υψηλότερα επίπεδα πρόσφυσης και ταχύτερη απόκριση στους χειρισμούς των αναβατών, στοιχεία που είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τους κατόχους των supersport, naked και sport-touring μοτοσυκλετών. Με στόχο τα καλύτερα επίπεδα πρόσφυσης κατά το στρίψιμο, η χάραξη των ελαστικών δεν επεκτείνεται πλήρως μέχρι το τέρμα του πέλματος, με αποτέλεσμα στη συγκεκριμένη περιοχή να θυμίζουν περισσότερο slick ελαστικά. Τα εμπρός μπροστινά των Roadtec 01 SE έχουν την τελευταία γενιά της γόμας full-silica (με τη σύστασή τους να αποτελείται από πολύ υψηλά ποσοστά πυριτίου) που χρησιμοποιήθηκε στα Roadtec 01 και την ίδια χάραξη, κάτι που παίζει σημαντικό ρόλο στο να προσφέρουν εξαιρετική πρόσφυση σε κακής ποιότητας δρόμους. Η χάραξη του εμπρός ελαστικού στις άκρες του πέλματος δεν είναι τόσο έντονη βελτιώνοντας την συμπεριφορά κατά το οριακό στρίψιμο και όχι μόνο, αφού αναβαθμίζεται παράλληλα η σταθερότητα και η αμεσότητα των χειρισμών. Το πίσω ελαστικό είναι διπλής γόμας με στόχο να προσφέρει καλύτερη συμπεριφορά στο στρίψιμο και μεγαλύτερη άνεση στα ταξίδια.

 

Racetec TD Slick

Όπως γίνεται σαφές και από το όνομά τους, τα Racetec TD Slick έχουν δημιουργηθεί για να χρησιμοποιούνται μόνο στην πίστα, αφού από τη στιγμή που δεν διαθέτουν χάραξη δεν μπορούν να λάβουν έγκριση τύπου για χρήση στο δρόμο. Τα κύρια χαρακτηριστικά των Racetec TD Slick είναι οι εξαιρετικές επιδόσεις και η ομοιογενής συμπεριφορά τους που δεν επηρεάζεται από την αλλαγή της θερμοκρασίας τους ή μετά από αρκετή ώρα στην πίστα ή ακόμη και σε διαφορετικής ποιότητας άσφαλτο. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά τους όμως είναι πως το πίσω ελαστικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από την αντίθετη φορά περιστροφής, ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο και για τα ελληνικά δεδομένα, αφού ως γνωστόν η Πίστα των Μεγάρων -για παράδειγμα- καταπονεί περισσότερο την αριστερή πλευρά των ελαστικών, όντας αριστερόστροφη. Τα Racetec TD Slick απευθύνονται κυρίως σε αναβάτες που θέλουν slick ελαστικά αλλά δεν θέλουν να χρησιμοποιούν τις θερμαινόμενες κουβέρτες και σε όσους δεν διαθέτουν μια αυστηρά αγωνιστική μοτοσυκλέτα. Ωστόσο, αποτελούν επιλογή και για τους αγωνιζόμενους που μπορούν να εκμεταλλευτούν το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του πίσω ελαστικού και να το εξαντλήσουν πλήρως στις προπονήσεις τους πριν το αντικαταστήσουν. Το εμπρός ελαστικό είναι διαθέσιμο σε μία διάσταση  (120/70-17) ενώ το πίσω σε τρεις (180/55-17, 190/55-17 και 200/55-17).

 

Roadtec Scooter

Από τα νέα μοντέλα της Metzeler δεν θα μπορούσε να απουσιάζει και ένα ελαστικό ειδικά εξελιγμένο για την κατηγορία των σκούτερ, αφού καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μερίδιο της αγοράς εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Τα Roadtec Scooter είναι διαθέσιμα σε διάφορες διαστάσεις για σκούτερ με ζάντες από 10 ιντσών μέχρι και 16, ενώ προσφέρουν ευελιξία στους χειρισμούς και μεγάλη προσαρμοστικότητα στις διαφορετικές καιρικές συνθήκες και ποιότητες της ασφάλτου. Είναι διαθέσιμα σε 51 διαφορετικές διαστάσεις και υπόσχονται να προσφέρουν βελτιωμένη συμπεριφορά σε βρεγμένη και κακής ποιότητας άσφαλτο. Η χάραξή τους έχει εξελιχθεί με γνώμονα να αποστραγγίζουν το νερό πιο γρήγορα και να φτάνουν τη θερμοκρασία λειτουργίας τους ταχύτερα, ενώ στοχεύουν και στον τομέα της άνεσης. Επίσης, η κορώνα τους δεν είναι τόσο “τριγωνική”, προσφέροντας στο ελαστικό μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής με την άσφαλτο. Ο πιο σκληρός σκελετός υποστηρίζει την πιο "στρογγυλεμένη" κορώνα και συμβάλλει στην καλύτερη συμπεριφορά. Η σύσταση της γόμας τους περιέχει υψηλό ποσοστό πυριτίου για μεγαλύτερη πρόσφυση στο βρεγμένο και βελτιωμένη συμπεριφορά σε ένα ευρύτερο φάσμα θερμοκρασιών. Το πίσω ελαστικό είναι επίσης διπλής γόμας.

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”