Μια πανέξυπνη, ιδέα της BMW για την ασφάλεια!

Το απλό μπορεί να είναι το πιο αποτελεσματικό!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/2/2020

Η ασφάλεια στις πτώσεις και οι μοτοσυκλέτες, είναι δύο έννοιες σε διαρκή διαμάχη και οι όποιες προσπάθειες να συμβιβαστούν, σπάνια είχαν επιτυχή κατάληξη. Η νέα πατέντα, όμως, που κατέθεσε η BMW, αποδεικνύει –τουλάχιστον στην θεωρία- ότι μια εξαιρετικά απλή ιδέα με μια μικρή δόση ευφυίας, μπορεί να γίνει αποτελεσματική στην πράξη.

Η συνήθης πρακτική πάνω στο ζήτημα των πτώσεων και των συγκρούσεων είναι η πρόληψη των ατυχημάτων, η οποία μας έχει κατακλείσει υπό την μορφή των ηλεκτρονικών συστημάτων (από το traction control, μέχρι τα cornering ABS). Παρόλα αυτά όμως, υπάρχουν περιπτώσεις που ακόμη και με τα παραπάνω, η κακή έκβαση είναι αναπόφευκτη. Εκεί αναλαμβάνουν τα προστατευτικά στον εξοπλισμό του αναβάτη, αλλά η BMW θεωρεί ότι υπάρχει ακόμη ένα μικρό περιθώριο που μπορεί να μειώσει τις συνέπειες ενός ατυχήματος. Και δεν μιλάμε για κάτι που δεν θα βλέπεται, τόσο από πλευράς σχεδιασμού όσο και από πλευράς χρηστικότητας (όπως για παράδειγμα το περίφημο σκούτερ C1 με τον… κλωβό για τον αναβάτη). Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι πατέντες των Βαυαρών δείχνουν την προσθήκη ενός μικρού μεταλλικού τμήματος σε σχήμα "V" πίσω από τον μπροστινό τροχό, που θα μπορούσε να κάνει μεγάλη διαφορά στην πιθανότητα μια σύγκρουσης.

Σε κανονικές συνθήκες, όταν ο μπροστινός τροχός μιας μοτοσυκλέτας χτυπήσει πάνω στο πλάι ενός αυτοκινήτου, η δύναμη που θα ασκηθεί πάνω στον τροχό θα τον αναγκάσει να στρίψει. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τόσο να χάσει ο αναβάτης το τιμόνι από τα χέρια του, αλλά και να μικρύνει το συνολικά μήκος της μοτοσυκλέτας αρκετά εκατοστά, μειώνοντας έτσι και το τμήμα που βρίσκεται μπροστά από τον αναβάτη το οποίο θα μπορούσε να απορροφήσει μέρος της δύναμης κρούσης. Με την προσθήκη του συγκεκριμένου εξαρτήματος, καθώς το μπροστινό αρχίζει να στρεβλώνεται και να σπρώχνει τον τροχό προς τα πίσω λόγω του χτυπήματος, η κίνηση αυτή γίνεται σε ευθεία γραμμή μετατρέποντας ταυτόχρονα το πιρούνι και τον τροχό σε ζώνες απορρόφησης κρούσης, με το μεταλλικό "V" να λειτουργεί επικουρικά.

Μπορεί να μην αποτελεί την οριστική λύση του προβλήματος στις συγκρούσεις, αλλά οτιδήποτε –έστω και λίγο- μπορεί να συμβάλλει στην απορρόφηση κάποιου ποσοστού ενέργειας, το οποίο διαφορετικά θα μεταφερόταν στον αναβάτη.

Προς το παρόν, δεν είναι ξεκάθαρο αν το συγκεκριμένο σχέδιο θα μπει σε κάποια μοτοσυκλέτα παραγωγής, αλλά όπως μπορείτε να διαπιστώσετε κι εσείς, δεν είναι μια ακριβή κατασκευή με απαγορευτικό κόστος, ενώ η συγκεκριμένη μεταλλική προσθήκη θα μπορούσε να παίζει διπλό ρόλο, ως βάση για το ψυγείο για παράδειγμα, αποσβαίνοντας ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό από το κόστος του.

 

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.