Midalu V6 2500cc – Το τέρας αμάν!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

31/10/2016

Οι άνθρωποι της Horex μάλλον θα πρέπει να ανασκουμπωθούν, καθώς δεν μπορούν πλέον να υπερηφανεύονται για την αποκλειστικότητα του τίτλου για το μοναδικό V6 παραγωγής σήμερα. Ο λόγος είναι η ανακοίνωση της τσέχικης FGR για την παραγωγή του Midalu, ενός θηριώδους power cruiser που διαθέτει έναν κινητήρα V6-90 μοιρών και 2500 κυβικών (για την ακρίβεια 2442cc) τοποθετημένος με κλίση 10 μοιρών σε σχέση με τον οριζόντιο άξονα, ο οποίος αποδίδει 240 ίππους και 16,3 χιλιογραμμόμετρα ροπής!

To VR6 της Horex


Το Midalu είναι το αποτέλεσμα μιας εξελικτικής διαδικασίας 10 ετών, από μια εταιρεία που μέχρι πρότινος έφτιαχνε μοτοσυκλέτες με 125 και 250 κυβικά. Μάλιστα, το εργοστάσιο συμμετείχε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Moto3 το 2012, καταλαμβάνοντας την έβδομη θέση στο πρωτάθλημα κατασκευαστών ανάμεσα σε 11 κατασκευαστές.
Το βάρος του Midalu ανέρχεται στα 262 κιλά και σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως η πιο ευέλικτη μοτοσυκλέτα για στριφτερούς δρόμους. Μπορεί όμως να κάνει τους πάντες να μείνουν με το στόμα ανοιχτό αν βρεθεί στημένο σε κάποια μεγάλη ευθεία. Παρόλα αυτά, τα περιφερειακά της έχουν υψηλά ποιοτικά στάνταρ, με τις αναρτήσεις της Ohlins και τα υπερμεγέθη φρένα της Brembo, ενώ το αλουμινένιο billet ψαλίδι είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία (εκτός του κινητήρα βέβαια) της μοτοσυκλέτας. Το πλαίσιο είναι ένα ατσάλινο χωροδικτύωμα, ενώ για το τελικό της εξάτμισης με τις έξι απολήξεις αλλά και για το κοστούμι, έχει γίνει εκτεταμένη χρήση ανθρακονήματος.


Η αρχική ιδέα για την κατασκευή του κινητήρα με την μεγαλύτερη χωρητικότητα στον κόσμο, ανήκε στον Miroslav Felgr και την συνέλαβε το 2004. Την ίδια χρονιά, ο γνωστός σχεδιαστής Oldrich Kreutz άρχισε να δουλεύει πάνω στο concept, παράλληλα με το σχεδιασμό της MotoGP μοτοσυκλέτας στα 125cc με την οποία συμμετείχε το εργοστάσιο ως wild card συμμετοχή από το 2007 ως το 2011. Το 2007 κατασκευάστηκε ο κινητήρας και στις 25 Φεβρουαρίου του 2008 παρουσιάστηκε στην εταιρεία FPOS-Kovovyroba, η οποία προχώρησε και στην κατασκευή του πρωτοτύπου, το οποίο με τη σειρά του παρουσιάστηκε το 2011 σχεδιασμένο από τον Stanislav Hanus. Φέτος παρουσιάστηκε στην Intermot ως μοτοσυκλέτα παραγωγής, ενώ παράλληλα παρουσιάστηκε κι ένα on line σύστημα παραγγελιών για πρώτα κομμάτια.


Προς το παρόν δεν έχει καθοριστεί η τιμή του, η οποία πάντως θεωρείται σίγουρο πως θα είναι αρκετά υψηλή, ενώ είναι δεδομένο πως θα είναι περιορισμένη η παραγωγή του, με τον αρχικό σχεδιασμό να κάνει λόγο για έξι μοτοσυκλέτες ετησίως.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες