Millyard Viper V10: Μοτοσυκλέτα 8.000 κυβικών 500hp: 11 χρόνια βόλτας – [VIDEO]

Πώς ο Allen Millyard έφτιαξε την Viper V10
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/11/2020

Παραπάνω από δέκα χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που η Millyard Viper V10 βγήκε στους δρόμους φιγουράροντας στον αγγλικό Τύπο. Μία θηριώδης μοτοσυκλέτα με 8.000 κυβικά από τον V10 κινητήρα ενός Dodge Viper, που ζυγίζει 630 κιλά και μπορεί να πιάσει τα 300 χιλιόμετρα απαιτώντας μία πολύ καλή λύση για τα… φρένα! Έχοντας ακούσει ανέκδοτες ιστορίες από τους συναδέλφους της MCN και την εμπειρία τους οδηγώντας την, η Millyard επανέρχεται στο προσκήνιο καθώς πριν από λίγες μέρες ο άνθρωπος που την κατασκεύασε μοιράστηκε μαζί μας ένα νέο video που εξιστορεί όλα όσα χρειάστηκε να κάνει για να τσουλήσει τους τροχούς της. Και το video αυτό θα έχει και συνέχεια…

Καταρχήν να θυμίσουμε ποιος είναι ο Allen Millyard καθώς δεν θα τον ξέρουν όλοι. Μηχανικός στα όρια του τρελού εφευρέτη με σκοπό να βάζει περισσότερα πιστόνια και κυβικά από αυτό που φανταζόταν κάθε κατασκευαστής, ενώνοντας κινητήρες όπως το V12 Kawasaki των 2.300 κυβικών, το πεντάλιτρο V-Twin και τόσα άλλα! Ο Allen Millyard έχει επιστημονικό υπόβαθρο στον τομέα της πυρηνικής φυσικής, αλλά το πάθος του είναι οι πολυκύλινδρες custom μοτοσυκλέτες με περίσσεια κυβικών και πιστονιών!

μία άλλη αγαπημένη του δημιουργία, η V12 Kawasaki!

Με την Viper V10 ακολούθησε διαφορετική πρακτική από αυτό που έκανε συνήθως, με την έννοια πως πήρε αυτούσιο έναν κινητήρα από το Ebay, δεν κάθισε να συνενώσει δύο μεταξύ τους. Μετά κατασκεύασε όλα τα υπόλοιπα… Πολλά πράγματα που κανονικά βρίσκεις στην ελεύθερη αγορά και δεν φτιάχνεις μόνος σου όταν κάνεις μία custom μοτοσυκλέτα, όπως το πιρούνι, ήταν αδύνατο στην περίπτωση της Viper εξαιτίας του βάρους και της γεωμετρίας. Χρησιμοποιώντας έναν μικρό τόρνο, ο Allen έκανε βήμα – βήμα όλα τα υπόλοιπα, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα ως ενεργό μέρος πρακτικά δίχως πλαίσιο.

Η δημοσιότητα που είχε πάρει πριν από 11 χρόνια ήταν τόσο μεγάλη, που προξένησε την γκρίνια του Boss Hoss, ενός άλλου «τρελού» από την άλλη μεριά του Ατλαντικού που έκανε το ίδιο, έφτιαξε δηλαδή μία μοτοσυκλέτα χρησιμοποιώντας αυτόν τον κινητήρα.

Η περίπτωση του Allen Millyard βέβαια είναι κάπως διαφορετική, η δική του V10 ήταν προσανατολισμένη να μπορεί να οδηγηθεί κανονικά και να ταξιδέψει, καθώς και να πιάνει τα 400Km/h τελικής. Αυτό ήταν το όραμα του Allen, ωστόσο το περισσότερο που έχουν καταφέρει να μετρήσουν είναι 330Km/h που μόνο λίγα δεν τα λες για μία μοτοσυκλέτα με αυτό το βάρος. Ευτυχώς ο Allen έχει σκεφτεί διάφορες λύσεις από την αλυσίδα έως και τα φρένα, για να μπορεί μία τέτοια μοτοσυκλέτα να βγαίνει στον δρόμο με σχετική ασφάλεια… Η ερώτηση «γιατί» να κάνεις κάτι τέτοιο, δεν έχει προφανώς απάντηση, ή μάλλον έχεις πολλαπλές απαντήσεις. Άλλωστε η V10 που κάνει 1.500 χιλιόμετρα τον χρόνο και θέλει μία ολόκληρη διαδικασία για να ξεκινήσει την βόλτα, δεν είναι μοτοσυκλέτα για όλες τις ώρες.

 

Στο πρόσφατο video που ο Allen έχει ανεβάσει, φαίνεται όλη η διαδικασία που ακολούθησε:

Ο εφευρέτης του Start&Stop σχολιάζει: "Ο Τραμπ σκότωσε την τεχνολογία που κάνει τα αυτοκίνητα πιο οικολογικά"

Ο 88χρονος Mauro Palitto, δημιουργός του πρώτου Start&Stop, μιλά για την απόφαση των ΗΠΑ να καταργήσουν περιβαλλοντικά κίνητρα
Start&Stop
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/3/2026

Από το κέντρο έρευνας της FIAT μέχρι τη Regata ES του 1983, η ιδέα που γεννήθηκε από ένα απλό χρονόμετρο έγινε παγκόσμιο στάνταρ. Σήμερα όμως, η πολιτική απόφαση των ΗΠΑ φέρνει το Start&Stop ξανά στο προσκήνιο.

Ο Mauro Palitto, σήμερα 88 ετών, γεννημένος στη Ρώμη αλλά ταυτισμένος με το Τορίνο λόγω της μακράς του πορείας στο θρυλικό εργοστάσιο Lingotto της FIAT, είναι ο άνθρωπος πίσω από το πρώτο σύστημα αυτόματης διακοπής και επανεκκίνησης κινητήρα σε αυτοκίνητο παραγωγής. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ως υπεύθυνος μοντέλου για τα Ritmo και Regata της FIAT, παρουσίασε το πρώτο αυτόματο Start&Stop στο FIAT Regata ES, ένα σύστημα ικανό να σβήνει τον κινητήρα κατά τη στάση και να τον επανεκκινεί μέσα σε λίγα δέκατα του δευτερολέπτου.

Σήμερα, η απόφαση της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος (EPA) των ΗΠΑ, κατόπιν πρωτοβουλίας της κυβέρνησης του Donald Trump, να καταργήσει τα ομοσπονδιακά περιβαλλοντικά κίνητρα που συνδέονται με το Start&Stop, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις με μέρος των κατασκευαστών να χαιρετίζουν την πρωτοβουλία.

Για τον Palitto, όμως, το τίμημα είναι ξεκάθαρο, αύξηση εκπομπών και οπισθοδρόμηση. “Η διοίκηση Τραμπ έχει λάβει αποφάσεις που θα χαρακτήριζα σχεδόν εγκληματικές. Αυτή η πρωτοβουλία κινείται στην ίδια κατεύθυνση”, σχολιάζει. “Το Start&Stop δεν είναι ιδεολογική επιβολή. Είναι μια απλή και αποτελεσματική τεχνική λύση που μειώνει κατανάλωση και εκπομπές χωρίς να επιβαρύνει τον χρήστη ή τη βιομηχανία.”

Η αρχή του Start&Stop

Για να κατανοήσει κανείς την απαρχή της ιδέας, πρέπει να επιστρέψει στο 1982, στο Centro Ricerche FIAT. Εκεί, ο Palitto είδε ένα παλιό FIAT 128 με αυτοσχέδια συσκευή που κατέγραφε τους χρόνους ρελαντί.

“Οδήγησα από το Orbassano στο Mirafiori, περίπου 15 χιλιόμετρα. Μου πήρε 35 λεπτά και ανακάλυψα ότι το αυτοκίνητο είχε μείνει ακίνητο πάνω από 10 λεπτά με τον κινητήρα να δουλεύει.”

Αυτό το απλό δεδομένο έγινε η σπίθα, γιατί να μη σβήνει αυτόματα ο κινητήρας όταν το αυτοκίνητο είναι σταματημένο με το κιβώτιο στην νεκρό και να επανεκκινεί όταν ο οδηγός θελήσει να ξεκινήσει;

Οι δοκιμές έγιναν αρχικά σε Ritmo που προορίζονταν για απόσυρση. Τα αποτελέσματα ήταν καλύτερα του αναμενομένου και απέδειξαν ότι η συχνή επανεκκίνηση δεν προκαλούσε σημαντική φθορά. Το 1983, η Regata ES έγινε το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής στον κόσμο με αυτόματο Start&Stop στον βασικό εξοπλισμό, σχεδόν δύο δεκαετίες πριν η τεχνολογία διαδοθεί ευρέως στα τέλη των ‘90s και στις αρχές των 2000s, με τα δίκυκλα να ακολουθούν και την τεχνολογία να βρίσκει εφαρμογή κυρίως σε scooter αστικής χρήσης.

Start&Stop

Το τεστ με τους ταξιτζήδες

Σήμερα, ο Palitto δεν οδηγεί πλέον. Μετακινείται με ταξί και κάθε διαδρομή είναι μια μικρή έρευνα αγοράς. “Χρησιμοποιείτε το Start&Stop;” ρωτά τους οδηγούς.

Πολλοί το απενεργοποιούν. “Λένε ότι είναι ενοχλητικό ή ότι χαλάει τη μπαταρία και τον κινητήρα. Είναι μύθοι”, απαντά. Το κλειδί είναι ο ηλεκτρονικός έλεγχος στροφών. Το σύστημα αποδεσμεύει την μίζα μόλις ο κινητήρας φτάσει γωνιακή ταχύτητα που υποδηλώνει πραγματική εκκίνηση. Αυτό συμβαίνει σε μόλις λίγα δέκατα του δευτερολέπτου και περιορίζει τη φθορά σε σχέση με μια παρατεταμένη χειροκίνητη εκκίνηση."

Ιδιαίτερα για ταξί που κινούνται κατά 90% σε αστικό περιβάλλον, το όφελος είναι σαφές, εκεί όπου το ρελαντί κυριαρχεί, το Start&Stop έχει τη μεγαλύτερη επίδραση.

Το μέλλον είναι ηλεκτρικό

Παρά την απογοήτευσή του, ο Palitto βλέπει την εξέλιξη της τεχνολογίας με ρεαλισμό. “Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα υποχωρούσε λόγω πολιτικής επιλογής. Πίστευα ότι θα ξεπεραστεί φυσιολογικά, στο πλαίσιο της ηλεκτροκίνησης.”

Στην Ευρώπη, όπως επισημαίνει, οι κανονισμοί είναι αυστηροί, αλλά η υποδομή δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί επαρκώς. Στις ΗΠΑ, θεωρεί ότι πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή.

“Είτε αρέσει είτε όχι, το μέλλον είναι ηλεκτρικό. Στα robotaxi του αύριο δεν θα υπάρχει Start&Stop, γιατί δεν θα υπάρχει κινητήρας εσωτερικής καύσης. Εκεί θα είναι η πραγματική τομή.”

Και ίσως τελικά, η εφεύρεση που γεννήθηκε από δέκα λεπτά ρελαντί σε μια διαδρομή 15 χιλιομέτρων να περάσει στην ιστορία ως ένα από τα τελευταία μεγάλα βήματα εξοικονόμησης στην εποχή της βενζίνης, πριν η ίδια η βενζίνη γίνει παρελθόν, πράγμα που μοιάζει να βρίσκεται ακόμα αρκετά μακριά, όπως επιβεβαιώνουν και οι τελευταίες εξελίξεις