Moby Dick Brough Superior

Η ακριβότερη μοτοσυκλέτα του κόσμου;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/5/2017

Το παρατσούκλι Moby Dick (το όνομα της φάλαινας από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Melville Herman που έστελνε στο βυθό του ωκεανού όποιον θηρευτή την κυνηγούσε) της το έδωσε ο Dennis May, δοκιμαστής του αμερικάνικου περιοδικού Cycle World όταν την έκανε τεστ το 1931 και από τότε συνοδεύει την πιο σπάνια Brough Superior που κατασκεύασε η θρυλική βρετανική εταιρεία.

Συμφωνούμε ότι όλες οι Brough Superior είναι σπάνιες και δύσκολα βρίσκεις μία που να είναι ολόιδια με κάποια άλλη, όμως ο Moby Dick έχει ένα κινητήρα της JAP που την έκανε την γρηγορότερη Brough Superior που είχε πουληθεί σε ιδιώτη και δεν ήταν αγωνιστική. Ο κινητήρας είχε το κιτ μεγαλύτερης χωρητικότητας κυλίνδρων στα 1140cc, που έδινε επιπλέον 13 ίππους και στο πρώτο τεστ του 1931 πέτυχε τελική ταχύτητα 109 μιλίων (174km/h).

Ο Charles Hobbs δεν ήταν ικανοποιημένος και αργότερα έστειλε τη μοτοσυκλέτα στον Ted Baragwanath, όπου απέκτησε  δύο καρμπιρατέρ της Amal, εκκεντροφόρους για μεγαλύτερο βύθισμα βαλβίδων και ελαφρύτερες βαλβίδες. Συνολικά απέδιδε 65 ίππους, δηλαδή 23 περισσότερους από τις υπόλοιπες SS 100 και στο δεύτερο τεστ τον Οκτώβριο του 1932, πέτυχε τελική ταχύτητα 114 μίλια, που είναι 182km/h στη δική μας γλώσσα.

Το 1936 ο Moby Dick πουλήθηκε τους αδερφούς Bilbé (Ken και Ralph) οι οποίοι συμμετείχαν σε αγώνες solo και sidecar κερδίζοντας πολλούς από αυτούς. Το sidecar που είχε η μοτοσυκλέτα πουλήθηκε για να δώσουν πίσω τα χρήματα που είχαν δανειστεί για την αγορά της και το 1937 την πήγαν στην εταιρεία BMCRC, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο τη δύναμη του κινητήρα, πετυχαίνοντας τελική ταχύτητα 124 μίλια (198km/h). 

Μέχρι σήμερα η μοτοσυκλέτα παραμένει στην κατοχή της οικογένειας των Bilbé όπου την χρησιμοποιούσαν τακτικά για καθημερινή μετακίνηση. Απόδειξη είναι το γεγονός ότι από τις 32 κλήσεις για υπερβολική ταχύτητα που είχε σε όλη του τη ζωή ο Ralph, οι 23 ήταν με τον Moby Dick.

Δέχτηκε μια ανακατασκευή το 1997 και το 2011 πουλήθηκε έναντι 243.000 ευρώ. Σήμερα ξαναβγαίνει στο σφυρί, αλλά η τιμή εκκίνησης είναι τα 500.000 ευρώ, με τις προσδοκίες των οίκου δημοπράτησης να είναι κοντά στα 700.000 ευρώ. Καλή επένδυση να δώσεις 243.000 και μετά από έξι χρόνια να πάρεις πάνω από 500.000. Στην ίδια δημοπρασία μια “συμβατική” 100 SS πωλείται έναντι 150.000 ευρώ.  

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.