MOTO & BARDAHL: Οι 5 τυχεροί που κερδίζουν λάδια για δύο αλλαγές!

Η μεγάλη κλήρωση του MOTO και της BARDHAL
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/4/2021

Η εισαγωγική εταιρεία της BARDHAL, Μπέζας & Λεών, και το MOTO κάνουν δώρο τα λάδια που απαιτούνται για δύο αλλαγές στις μοτοσυκλέτες πέντε τυχερών!

Ο μεγάλος διαγωνισμός που χρειάστηκε να πάρει μία μικρή παράταση για να καλύψει το έντονο ενδιαφέρον, έδωσε την ευκαιρία σε 5 τυχερούς αναγνώστες του ΜΟΤΟ να κερδίσουν τα λάδια που χρειάζονται για έναν χρόνο ή και πολύ περισσότερο, καθώς κάθε ένας από αυτούς θα πάρει την διπλή ποσότητα, ώστε να μπορεί να πραγματοποιήσει δύο αλλαγές!

Οι 5 τυχεροί είναι οι:

  • Σωτήρης Κλιτσικάς          Αττική     Yamaha Fazer
  • Βαγγέλης Σκούρας           Αττική      BMW F800GS
  • Γιώργος Φραγκάκης        Αττική      Ducati ST4
  • Γιάννης Αντωνόπουλος   Αγρίνιο    Kymco
  • Φώτης Παντελίδης          Λάρισα    Yamaha Tenere

Έχουμε επικοινωνήσει μαζί τους για το ευχάριστο νέο, και τους ευχόμαστε κι από εδώ να είναι πάντα ευχάριστα τα νέα που δέχονται, και καλά χιλιόμετρα με τις μοτοσυκλέτες τους!

Ας θυμηθούμε ποια είναι η BARDHAL:

Τα λιπαντικά της BARDHAL δεν χρειάζονται συστάσεις, κατασκευάζονται στις ΗΠΑ από το 1939 έχοντας κερδίσει την αναγνώριση μέσα από την αγωνιστική δραστηριότητα, με την οποία και συνέδεσαν το όνομά τους και την εξέλιξή τους. Η ιστορία των λιπαντικών BARDHAL είναι μακρά και πλούσια, ξεκινώντας ταυτόχρονα με την άνθηση της αυτοκίνησης και την πρώτη αγωνιστική χρήση της μοτοσυκλέτας:

Ο Νορβηγός Ole Bardahl μετανάστευσε στο Seattle των ΗΠΑ το 1922 έχοντας εξ αρχής έναν στόχο, να καθιερωθεί στην αγορά των χημικών. Η BARDHAL ξεκίνησε λοιπόν την λειτουργία της με πλάνο να γίνει η κορυφαία εταιρεία χωρίς παραχωρήσεις: «αν δεν μπορούμε να φτιάχνουμε τα καλύτερα χημικά στον κόσμο, τότε απλά δεν θα ασχοληθούμε καθόλου» ήταν ο υψηλότατος στόχος που έθεσε από την πρώτη στιγμή ο Ole Bardahl.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Κατέκτησε γρήγορα την αγορά των ΗΠΑ και από το 1939 τα λιπαντικά, τα πρόσθετα και όλη η πλούσια σειρά προϊόντων της BARDHAL εξάγονται σε 90 χώρες με την παραγωγή να μένει πάντα στις ΗΠΑ!

Αυτό που καθιστά την BARDHAL μοναδική, είναι πως παραμένει ακόμη και σήμερα μία οικογενειακή επιχείρηση προσηλωμένη στον πρώτο εκείνο στόχο που έθεσε ο Ole από τότε, βάζοντας την ποιότητα ως πρώτη προτεραιότητα.

Στην Ελλάδα τα λιπαντικά της BARDHAL για μοτοσυκλέτες και κάθε είδος δίκυκλου, προμηθεύει η εταιρεία Μπέζας & Λεών, μία από τις μεγαλύτερες εισαγωγικές εταιρείες ανταλλακτικών και αξεσουάρ μοτοσυκλετών στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε από τον πρωτοπόρο Μωύς Μπέζα το 1918 και έκτοτε  πρωταγωνιστεί στον χώρο του δικύκλου, μέσα από ένα πλατύ δίκτυο πωλήσεων το οποίο καλύπτει όλη την Ελλάδα.

 

Βρείτε την BARDHAL στην Ελλάδα και στο Facebook:

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες