MOTO & BARDAHL: Οι 5 τυχεροί που κερδίζουν λάδια για δύο αλλαγές!

Η μεγάλη κλήρωση του MOTO και της BARDHAL
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/4/2021

Η εισαγωγική εταιρεία της BARDHAL, Μπέζας & Λεών, και το MOTO κάνουν δώρο τα λάδια που απαιτούνται για δύο αλλαγές στις μοτοσυκλέτες πέντε τυχερών!

Ο μεγάλος διαγωνισμός που χρειάστηκε να πάρει μία μικρή παράταση για να καλύψει το έντονο ενδιαφέρον, έδωσε την ευκαιρία σε 5 τυχερούς αναγνώστες του ΜΟΤΟ να κερδίσουν τα λάδια που χρειάζονται για έναν χρόνο ή και πολύ περισσότερο, καθώς κάθε ένας από αυτούς θα πάρει την διπλή ποσότητα, ώστε να μπορεί να πραγματοποιήσει δύο αλλαγές!

Οι 5 τυχεροί είναι οι:

  • Σωτήρης Κλιτσικάς          Αττική     Yamaha Fazer
  • Βαγγέλης Σκούρας           Αττική      BMW F800GS
  • Γιώργος Φραγκάκης        Αττική      Ducati ST4
  • Γιάννης Αντωνόπουλος   Αγρίνιο    Kymco
  • Φώτης Παντελίδης          Λάρισα    Yamaha Tenere

Έχουμε επικοινωνήσει μαζί τους για το ευχάριστο νέο, και τους ευχόμαστε κι από εδώ να είναι πάντα ευχάριστα τα νέα που δέχονται, και καλά χιλιόμετρα με τις μοτοσυκλέτες τους!

Ας θυμηθούμε ποια είναι η BARDHAL:

Τα λιπαντικά της BARDHAL δεν χρειάζονται συστάσεις, κατασκευάζονται στις ΗΠΑ από το 1939 έχοντας κερδίσει την αναγνώριση μέσα από την αγωνιστική δραστηριότητα, με την οποία και συνέδεσαν το όνομά τους και την εξέλιξή τους. Η ιστορία των λιπαντικών BARDHAL είναι μακρά και πλούσια, ξεκινώντας ταυτόχρονα με την άνθηση της αυτοκίνησης και την πρώτη αγωνιστική χρήση της μοτοσυκλέτας:

Ο Νορβηγός Ole Bardahl μετανάστευσε στο Seattle των ΗΠΑ το 1922 έχοντας εξ αρχής έναν στόχο, να καθιερωθεί στην αγορά των χημικών. Η BARDHAL ξεκίνησε λοιπόν την λειτουργία της με πλάνο να γίνει η κορυφαία εταιρεία χωρίς παραχωρήσεις: «αν δεν μπορούμε να φτιάχνουμε τα καλύτερα χημικά στον κόσμο, τότε απλά δεν θα ασχοληθούμε καθόλου» ήταν ο υψηλότατος στόχος που έθεσε από την πρώτη στιγμή ο Ole Bardahl.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Κατέκτησε γρήγορα την αγορά των ΗΠΑ και από το 1939 τα λιπαντικά, τα πρόσθετα και όλη η πλούσια σειρά προϊόντων της BARDHAL εξάγονται σε 90 χώρες με την παραγωγή να μένει πάντα στις ΗΠΑ!

Αυτό που καθιστά την BARDHAL μοναδική, είναι πως παραμένει ακόμη και σήμερα μία οικογενειακή επιχείρηση προσηλωμένη στον πρώτο εκείνο στόχο που έθεσε ο Ole από τότε, βάζοντας την ποιότητα ως πρώτη προτεραιότητα.

Στην Ελλάδα τα λιπαντικά της BARDHAL για μοτοσυκλέτες και κάθε είδος δίκυκλου, προμηθεύει η εταιρεία Μπέζας & Λεών, μία από τις μεγαλύτερες εισαγωγικές εταιρείες ανταλλακτικών και αξεσουάρ μοτοσυκλετών στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε από τον πρωτοπόρο Μωύς Μπέζα το 1918 και έκτοτε  πρωταγωνιστεί στον χώρο του δικύκλου, μέσα από ένα πλατύ δίκτυο πωλήσεων το οποίο καλύπτει όλη την Ελλάδα.

 

Βρείτε την BARDHAL στην Ελλάδα και στο Facebook:

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.