Moto Guzzi Experience 2024 - Δέκα μοναδικά οργανωμένα μοτό-ταξίδια σε 2 ηπείρους

Το πρόγραμμα της διοργάνωσης εκτείνεται από τον Μάιο μέχρι και τον Δεκέμβριο, σε Ευρώπη και Αφρική
Moto Guzzi Experience 2024
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

6/2/2024

Το Moto Guzzi Experience 2024, περνά στην 6η του χρονιά ως θεσμός οργανωμένων μοτό-ταξιδιών, ανακοινώνοντας το πρόγραμμα των 10 ταξιδιωτικών προορισμών του, οι οποίοι περιλαμβάνουν τοποθεσίες τόσο από την Ευρώπη όσο και από την Αφρική, με τα Βαλκάνια να αποτελούν έναν από τους σταθμούς του προγράμματος.

Για 6η συνεχόμενη χρονιά, οι απανταχού Guzzisti, θα μπορέσουν να βρεθούν και να ταξιδέψουν μαζί σε δύο διαφορετικές ηπείρους, με πρώτο προορισμό την Τοσκάνη και τελευταίο το Μαρόκο, περιλαμβάνοντας διαδρομές τόσο από άσφαλτο, όσο και από χώμα. Όσοι δεν είναι ιδιοκτήτες κάποιας μοτοσυκλέτας της ιταλικής εταιρείας, αλλά θέλουν να συμμετάσχουν μπορούν να νοικιάσουν μία από τις μοτοσυκλέτες που η Moto Guzzi έχει ετοιμάσει για αυτόν τον σκοπό. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν είτε να επιλέξουν την ολοκληρωμένη τουριστική εμπειρία, είτε να οδηγήσουν μαζί με άλλους Guzzisti για ένα σαββατοκύριακο, ξεφεύγοντας από την ρουτίνα της καθημερινότητας.

Moto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρους

Η εκκίνηση του Moto Guzzi Experience 2024 γίνεται στην Τοσκάνη, το τετραήμερο 24 - 27 Μαΐου. Σχεδόν ένα μήνα μετά, σειρά παίρνουν τα Βαλκάνια, στις 15-22 Ιουνίου -χωρίς να διευκρινίζεται ακόμα αν θα περάσουν και από την Ελλάδα ή όχι. Στις 3-11 Ιουλίου, ο ήχος των δικύλινδρων κινητήρων της Moto Guzzi θα αντηχήσει στα διάσημα πάσα των Άλπεων. Μένοντας εντός συνόρων, στις 13-21 Ιουλίου, το Moto Guzzi Experience 2024 θα ταξιδέψει στη “σπονδυλική στήλη” της Ιταλίας, τα Απέννινα Όρη που από το Βορρά κατεβαίνουν μέχρι τον Νότο, καλύπτοντας την ανατολική ακτογραμμή της γείτονας χώρας.

Moto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρους

Μετά το καλοκαίρι, στις 28/9 μέχρι και 7/10 οι Guzzisti θα βρεθούν στη Σαρδηνία. Από εκεί, περνώντας τον Πορθμό του Μπονιφάτσιο θα ανέβουν βόρεια, περνώντας στο γαλλικό νησί της Κορσικής, με το άγριο ανάγλυφο, το βραχώδες έδαφος και τα γαλαζοπράσινα νερά. Συνεχίζοντας το ταξίδι στην Μεσόγειο, σειρά έχει το μεγαλύτερο νησί της, η Σικελία, στις 11-21 Οκτωβρίου.

Moto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρους

Από εκεί παίρνουμε το καράβι και περνάμε στην αντίπερα αφρικανική όχθη, και πιο συγκεκριμένα στην Τυνησία, από τις 2-11 Νοεμβρίου. Σειρά έχει η Ανδαλουσία, στις 29 Νοεμβρίου με 1η Δεκεμβρίου, η νοτιότερη από τις 17 αυτόνομες περιφέρειες της Ισπανίας που κοιτά στο Γιβραλτάρ. Στις 6-16 Δεκεμβρίου, το Moto Guzzi Experience 2024 συνεχίζει την εξερεύνηση της Ιβηρικής Χερσονήσου με μία επίσκεψη στην Πορτογαλία. Τέλος, περνώντας τα στενά που χωρίζουν την Μεσόγειο από τον Ατλαντικό Ωκεανό, αυτά του Γιβραλτάρ, από τις 26 Δεκεμβρίου έως και τις 10 Ιανουαρίου, οι Guzzisti θα βρεθούν στο σκονισμένο Μαρόκο, που αποτελεί και τον τελευταίο σταθμό του Moto Guzzi Experience 2024.

Για περισσότερες πληροφορίες και για να δηλώσετε συμμετοχή δείτε ΕΔΩ.

Moto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρουςMoto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρουςMoto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρους

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.