Moto-Mucci Street Tracker: customized KTM EXC 300!

Ναι μπορείς να μυρίζεις διχρονόλαδο νόμιμα!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/2/2019

Ποιος είπε πως δεν υπάρχουν πια καινούριες δίχρονες μοτοσυκλέτες; Η KTM συνεχίζει να εξελίσσει τους δίχρονους κινητήρες και το EXC 300 βγάζει κανονικότατα πινακίδα κυκλοφορίας σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. Θα πείτε πως είναι άλλο πράγμα τα καθαρόαιμα enduro και άλλο πράγμα μια κανονική μοτοσυκλέτα δρόμου. Εδώ έρχεται η Moto-Mucci (όχι δεν είναι ορθογραφικό λάθος… ) μια μικρή βιοτεχνία custom μοτοσυκλετών στο Portland του Orlando των ΗΠΑ, για να δώσει τη λύση.

Πήρε μια KTM EXC 300 (που έχει μίζα και αν θέλεις μπορείς να της βάλεις βεντιλατέρ από την έκδοση Six Days) και σχεδίασε (και στη συνέχεια κατασκεύασε από αλουμίνιο) ένα νέο υποπλαίσιο, ρεζερβουάρ και καπάκια ψυγείου. Η αισθητική είναι σαφώς εμπνευσμένη από τα Husqvarna Svartpilen, αλλά εμάς δεν μας χαλάει καθόλου. Η εξάτμιση που βγαίνει κάτω από την ουρά είναι βέβαιο πως θα στέλνει τον δίχρονο ήχο ακριβώς στο πρόσωπο όσων σε ακολουθούν. Θυμίζουμε πως το EXC 300 ζυγίζει μόλις 103 κιλά και σύμφωνα με την KTM η κατανάλωσή του είναι μόλις 2,87 λίτρα για κάθε 100 χιλιόμετρα!!!!!

Βέβαια για να πούμε όλη την αλήθεια, το EXC 300 περνάει τις προδιαγραφές Euro 4 και καταναλώνει μόλις 2,87 στα 100 όσο το έχεις “ταπωμένο”. Για να αποδώσει ο κινητήρας του σαν πραγματικού αγωνιστικού δίχρονου 300 θα πρέπει να το “ξεταπώσεις”. Επίσης η μετατροπή του σε μοτοσυκλέτα δρόμου από την Moto-Mucci σίγουρα δεν θα είναι φτηνή υπόθεση. Όμως υπάρχουν φτηνότεροι τρόποι για να μετατρέψεις ένα EXC 300 σε μοτοσυκλέτα δρόμου για καθημερινή χρήση, έστω κι αν δεν έχει την ίδια εντυπωσιακή εμφάνιση με την μοτοσυκλέτα που έφτιαξε η Moto-Mucci. Εσείς κρατήστε απλώς την ιδέα, πως οι φανατικοί διχρονάκδες μπορούν ακόμα και σήμερα να αγοράσουν μια καινούρια δίχρονη μοτοσυκλέτα που να κυκλοφορεί νόμιμα στο δρόμο.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες