MOTO Test Ride Event 2018

Το μεγαλύτερο της Ευρώπης!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/5/2018

Φανταστείτε να σας έλεγαν ότι θα είχατε στην διάθεσή σας, για δύο ολόκληρες ημέρες, 87 νέα μοντέλα (για μοτοσυκλέτες μιλάμε… μην μπερδεύεστε) και μια πίστα για να οδηγείτε όσο αντέχετε! Κάποιοι θα έλεγαν ότι πέθαναν και βρέθηκαν στον παράδεισο, ενώ κάποιοι άλλοι απλώς ήρθαν στο MOTO Test Ride Event

Οι ερωτήσεις για το πότε θα γίνει το φετινό Test Ride Event, είχαν ξεκινήσει ήδη από την τελευταία μέρα του περσινού… Ήταν ένα ραντεβού που δεν υπήρχε καμία δύναμη στο κόσμο να το εμποδίσει να γίνει. Είναι ένας θεσμός που για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά αποτελεί το μεγαλύτερο event του είδους του στην Ευρώπη –και ίσως παγκοσμίως.

Στις 5 και 6 Μαΐου, στο Αυτοκινητοδρόμιο των Μεγάρων ήταν μαζεμένες 87 μοτοσυκλέτες και σκούτερ. Αυτό το πρώτο Σαββατοκύριακο του Μαΐου, το MOTO Test Ride Event 2018 αποτελούσε την καρδιά της μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα. Η σχεδόν καθολική συμμετοχή των αντιπροσωπειών άλλωστε, μαρτυρά το ειδικό βάρος που έχει ο θεσμός στα μοτοσυκλετιστικά δρώμενα της χώρας, καθώς πλέον θεωρείται ένας αναπόσπαστος προγραμματισμός στο ετήσιο πλάνο των εταιρειών. Για όλους εμάς είναι μια γιορτή, που την απολαμβάνουμε μαζί με τους φίλους και αναγνώστες μας, χωρίς να είναι ικανά ούτε η κούραση ούτε οι αστάθμητοι παράγοντες (που στην φετινή περίπτωση ήταν ο καιρός) να μας χαλάσουν το πάρτι.
Αυτό συμβαίνει γιατί όλο το event δημιουργεί έναν παλμό που μας παρασύρει κι εμάς μαζί. Όταν βλέπεις ολόκληρες παρέες να περιμένουν ανυπόμονα από τις οκτώ το πρωί –παρότι το πρόγραμμα ξεκινούσε στις εννιά- όταν βλέπεις γύρω σου πρόσωπα χαμογελαστά και γεμάτα ενθουσιασμό, δεν γίνεται να μην παρασυρθείς από το τσουνάμι των συναισθημάτων.

Όταν βλέπεις οικογένειες ολόκληρες που συνδύασαν την βόλτα τους για το μεράκι του μπαμπά –ή και της μαμάς καμιά φορά- να οδηγήσει όσες περισσότερες μοτοσυκλέτες μπορεί, δεν γίνεται να μην περνάει σε δεύτερη μοίρα η κούραση από το στήσιμο όλης της διοργάνωσης και η αγωνία για το αν θα πάνε όλα καλά. Και τελικά όλα πήγαν καλά, χάρη και στους ίδιους τους συμμετέχοντες. Το MOTO Test Ride Event, πέρα απ' όλα τα άλλα, εμπλουτίζει την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα όλων μας. Κάθε χρονιά, οι συμμετέχοντες, οι επισκέπτες, αλλά κι εμείς οι ίδιοι, είμαστε πιο εκπαιδευμένοι, πιο συνειδητοποιημένοι και πιο ουσιαστικοί. Όλοι πλέον συνειδητοποιούν ότι είναι ένα event όπου οι μοτοσυκλέτες διαλέγουν τους αναβάτες τους κι όχι το αντίστροφο. Το αποτέλεσμα είναι να απολαμβάνουμε όλοι τα δρώμενα πολύ περισσότερο. Αυτή είναι τουλάχιστον και η αίσθηση που μας άφησε η άμεση επαφή με όλους εσάς, η μεγαλύτερη και η πιο ανεκτίμητη αξία του event. Γιατί αυτή η επαφή είναι που μας δίνει την κατεύθυνση για να συνεχίσουμε να κάνουμε τα πράγματα να συμβαίνουν τα τελευταία 33 χρόνια.

Το MOTO Test Ride Event, πέρα απ' όλα τα άλλα, εμπλουτίζει την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα όλων μας

Σε πείσμα του καιρού
Η αλήθεια είναι πως το φετινό event ξεκίνησε με ένα άγχος, το οποίο μας το είχαν δημιουργήσει οι δυσμενείς προβλέψεις του καιρού. Τα δελτία έκαναν λόγο για μπόρες, καταιγίδες, χαλάζι, ακρίδες, λοιμούς και καταποντισμούς. Παρόλα αυτά και με τον ουρανό να έχει απλώς μια ελαφριά συννεφιά, μία ώρα πριν την προγραμματισμένη έναρξη των Test Rides είχαν αρχίσει να έρχονται οι πρώτοι. Οι λίγοι πολύ σύντομα έγιναν πολλοί και οι πολλοί αμέτρητοι, πριν καν συμπληρωθεί η πρώτη ώρα. Ήταν η πρώτη φορά στα τέσσερα χρόνια του θεσμού, που η ουρά της αναμονής έφτανε μέχρι το τέρμα της πίστας, στην είσοδο που οδηγούσε στην πίστα των καρτ. Απίστευτος κόσμος και με απίστευτο επίσης πνεύμα συνεργασίας, γεγονός που συνέβαλλε στο να κινείται η ροή εξαιρετικά γρήγορα.


Αντίστοιχα, στην πίστα των καρτ, εκεί όπου περίμεναν τα σκούτερ και οι μικρές μοτοσυκλέτες, η προσέλευση ήταν τόση μεγάλη ώστε υπήρχαν διαστήματα που δεν υπήρχε ελεύθερο μηχανάκι, ενώ άρχιζε να σχηματίζεται και μια μικρή αναμονή. Το ενθαρρυντικό όμως δεν ήταν αυτό καθαυτό το γεγονός, αλλά η αιτία πίσω απ' αυτό. Πλέον, όπως διαπιστώσαμε κουβεντιάζοντας με τους επισκέπτες του event, ο κόσμος έρχεται απόλυτα συνειδητοποιημένος για το πού συμμετέχει και ποιος είναι ο σκοπός. Έρχονται για να ευχαριστηθούν οδήγηση και να διευρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο την οπτική τους για τις μοτοσυκλέτες. Ελάχιστοι ήταν αυτοί που σνόμπαραν μηχανάκια και σκούτερ, ενώ σχεδόν όλοι ήθελαν να οδηγήσουν τα πάντα! Η ποιοτική αναβάθμιση ήταν εμφανής και από το γεγονός ότι φέτος δεν υπήρχε ούτε ένας που να μην έχει τον κατάλληλο εξοπλισμό, χωρίς να παρατηρηθούν φαινόμενα "βερμούδα-σκαρπίνι" των προηγούμενων ετών, έστω και σε λίγες εξαιρέσεις. Ακόμη και σε αυτούς που δεν είχαν γάντια ή κατάλληλο μπουφάν, η αλληλεγγύη μεταξύ των μοτοσυκλετιστών δούλεψε περίφημα και η… δανειστική γκαρνταρόμπα έδωσε τη λύση. Εξαιρετική όμως ήταν και η συμπεριφορά των αναβατών μέσα στις πίστες –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- και πολύ πιο οξυμένη η αντίληψή τους, καθώς αμέσως μετά από κάποια δοκιμή τα σχόλια που εισπράτταμε ήταν ιδιαίτερα στοχευμένα και επί της ουσίας, γεγονός που μαρτυρά ότι o κόσμος εκπαιδεύεται και η άποψη αποκτά μεγαλύτερο βάρος. Ιδιαίτερα βαρύς όμως έγινε και ο ουρανός των Μεγάρων, με αποτέλεσμα δύο ώρες πριν την λήξη του προγράμματος να αρχίσουν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες της βροχής και μισή ώρα περίπου μετά δόθηκε αναγκαστικά η λήξη λόγω της έντονης βροχόπτωσης.


Η επόμενη και τελευταία μέρα του event ξεκίνησε με τον καιρό να είναι πιο φιλικός μαζί μας, παρά το γεγονός ότι στην Αθήνα είχε ήδη ξεκινήσει… ο κατακλυσμός του Νώε. Αυτός ήταν και ένας ανασταλτικός παράγοντας για κάποιον που ήθελε να ξεκινήσει γνωρίζοντας ότι στην πίστα των Μεγάρων οι συνθήκες ήταν ιδανικές. Παρόλα αυτά, και σε συνδυασμό με το ότι ήταν μία από τις Κυριακές που τα εμπορικά καταστήματα έμειναν ανοιχτά, η προσέλευση ήταν μεγάλη και η τέντα δίπλα στις μοτοσυκλέτες που απάρτιζαν τα γκρουπ που έμπαιναν μέσα στην πίστα γέμιζε με γοργούς ρυθμούς. Οι πλοηγοί του California Superbike School δούλευαν ασταμάτητα, ενώ όσοι ήταν ανυπόμονοι και δεν ήθελαν να χάσουν ούτε ένα λεπτό στην αναμονή, μετέβαιναν στην πίστα των καρτ όπου τα test rides των σκούτερ και των μικρών μοτοσυκλετών πρόσφεραν ατέλειωτη διασκέδαση και πολύ πιο γρήγορη ροή στα γκρουπ.


Όσο περνούσε η ώρα ο καιρός έδειχνε το καλύτερο πρόσωπό του, ενώ το προγραμματισμένο διάλλειμα έγινε μια ώρα αργότερα σε σχέση με την προηγούμενη μέρα, για έναν ιδιαίτερα σημαντικό λόγο. Προγραμματίστηκε έτσι ώστε να συμπέσει με την προβολή του αγώνα των MotoGP στη Jerez, τον οποίο παρακολουθήσαμε όλοι μαζί στον χώρο της γραμματείας μετατρέποντας την αίθουσα σε ένα διευρυμένο… man cave! Από την πίστα της Jerez επιστροφή στην πίστα των Μεγάρων, όπου συνεχίστηκαν τα test rides απρόσκοπτα μέχρι το τέλος του προγράμματος. Σε ένα απίστευτο timing ο καιρός άλλαξε εντελώς και λίγο μετά την έξοδο και της τελευταίας μοτοσυκλέτας από την πίστα, άνοιξαν οι ουρανοί κι άρχισε να ρίχνει σαλονοτραπεζαρίες! Το MOTO Test Ride Event όμως είχε τελειώσει μέσα σε ένα απόλυτα επιτυχημένο πλαίσιο, με όλους τους συμμετέχοντες ικανοποιημένους και γεμάτους εμπειρίες, χωρίς κανένα απρόοπτο ή πτώση, καθώς η ασφάλεια όλων είναι η νούμερο ένα προτεραιότητά μας όπως κάθε χρονιά.
Με τη σειρά μας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλες τις εταιρείες και τις αντιπροσωπείες που στήριξαν και βοήθησαν στην πραγματοποίηση των test rides, τους χορηγούς της εκδήλωσης, το California Superbike School που συνέβαλε με την πολύτιμη εμπειρία του και φυσικά όλους εσάς που μας επιβεβαιώσατε για άλλη μια φορά ότι οι προσπάθειές μας πιάνουν τόπο. Ραντεβού λοιπόν στο επόμενο MOTO Test Ride Event.

 

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”