MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Συνολικά 358 πτώσεις για τη μεγάλη κατηγορία, με την πρώτη στροφή στην πίστα της Ινδίας να αποδεικνύεται δύσκολος αντίπαλος
Οι πιο επικίνδυνες στροφές του MotoGP
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

10/1/2024

Η σεζόν του 2023 σημείωσε ρεκόρ πτώσεων στα MotoGP, με τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας να βλέπουν από κοντά το έδαφος 358 φορές κατά τη διάρκεια των 39 αγώνων, με την κλειστή πρώτη στροφή της Buddh International Circuit να “τραβάει” στην αμμοπαγίδα της τους περισσότερους αναβάτες, σε όλες τις κατηγορίες.

Η σεζόν του 2023 χαρακτηρίστηκε από τον νεότευκτο θεσμό των αγώνων Sprint, οι οποίοι διπλασίασαν τους αγώνες για τους 20 γύρους του πρωταθλήματος, ανεβάζοντας αντίστοιχα και το ρίσκο. Έτσι, με εξαίρεση τον αγώνα Sprint της Αυστραλίας, ο οποίος δεν διεξήχθη λόγω κακών καιρικών συνθηκών, το σύνολο των αγώνων αυξήθηκε στους 39, περισσότεροι από κάθε άλλη φορά στην ιστορία των MotoGP. Αυτό, με την σειρά του αναπόφευκτα έφερε και αύξηση των πτώσεων, οι οποίες το 2023 έσπασαν κάθε προηγούμενο ρεκόρ από το 2011, όταν και άρχισαν να προσμετράται το συγκεκριμένο στατιστικό. Το αποτέλεσμα φαίνεται να δικαιώνει όσους από τους αναβάτες είχαν εκφράσει ανησυχίες στην αρχή της χρονιάς, όσον αφορά το ρίσκο που επισύρουν οι περισσότεροι αγώνες, αλλά και την κόπωση που αυτοί φέρνουν στους αναβάτες. Ήδη, ακόμα και πριν την εμφάνιση των αγώνων Sprint, πολλοί από τους αγωνιζόμενους, ειδικά στη μεγάλη κατηγορία, ταλαιπωρούνταν από σύνδρομο διαμερίσματος αντιβραχίου, γνωστό ως “arm pump”.  Μιλάμε, άλλωστε, για οδήγηση στο όριο πρωτότυπων μοτοσυκλετών που ξεπερνούν τους 200 ίππους στον πίσω τροχό, με αντίστοιχα κορυφαία φρένα που ασκούν εξωπραγματικές δυνάμεις πάνω στο ανθρώπινο σώμα.

MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Σύμφωνα με τα στοιχεία του MotoGP το πιο επικίνδυνο σημείο για πτώση, αποδείχτηκε η κλειστή δεξιά Στροφή 1 της πίστας της Ινδίας, με την αμμοπαγίδα της να “υποδέχεται” 23 συνολικά αναβάτες, από όλες τις κατηγορίες. Μην ξεχνάμε ότι ήταν η πρώτη φορά που τα MotoGP επισκέφθηκαν την πίστα Buddh, πράγμα που από μόνο του αυξάνει την πιθανότητα κάποιος να χάσει τα φρένα. Και όταν μιλάμε για όρια, το να χάσεις τα φρένα, συνήθως σημαίνει και πτώση. Πιο συγκεκριμένα, 11 αναβάτες που έπεσαν στην πρώτη στροφή της Buddh ήταν από την Moto2, 7 από την MotoGP και 5 από την Moto3.

Στη δεύτερη θέση, και μία μόλις πτώση πιο πίσω, βλέπουμε τη Στροφή 4 (Miller hairpin) στο Phillip Island της Αυστραλίας, όπου κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου του αγώνα 22 αναβάτες βρέθηκαν στην… λάθος πλευρά της πίστας. Αν συνυπολογίσουμε και τον παράγοντα καιρό που οδήγησε στην ακύρωση του αγώνα Sprint (που αρχικά είχε αλλάξει μέρα, με τον κύριο αγώνα να γίνεται το Σάββατο), τότε μάλλον η στροφή 4 είναι ο πραγματικός πρωταθλητής…

Λίγο πιο πίσω, στην 3η θέση βρίσκονται 3 συνολικά στροφές από 2 διαφορετικές πίστες. Οι Στροφές 7 (Musee) και 3 της παραδοσιακά δύσκολης πίστας του Le Mans, μαζί με τη Στροφή 14 (Carro) στο Misano, ισοβαθμούν στην κατάταξη των πιο επικίνδυνων στροφών, με 16 πτώσεις σε κάθε μία.

MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Για τον νεότευκτο Sprint της μεγάλης κατηγορίας έχουμε 49 ατυχήματα, με τον κύριο και μεγαλύτερης διάρκειας αγώνα να καταγράφει 37 περισσότερες πτώσεις, φτάνοντας τις 86. Αν τώρα συνυπολογίσουμε όλες τις πτώσεις κατά την διάρκεια του τριημέρου, τότε οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας έπεσαν συνολικά 358 φορές! Ο αριθμός αυτός είναι ο μεγαλύτερος που έχει καταγραφεί ποτέ, με τις πίστες του Le Mans και της Ινδίας να ισοβαθμούν, έχοντας από 79, η κάθε μία. Στις 69 σταμάτησε η COTA στο Austin του Τέξας, με τη Sepang να ακολουθεί από κοντά με 65. Πιο “ασφαλής” γύρος είναι αυτός της Αργεντινής, όπου είδαμε μόλις 23 πτώσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2023 ήταν η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά με 20 γύρους στο πρόγραμμα, τους περισσότερους από κάθε άλλη φορά.

Πρωταθλητής της τούμπας στη μεγάλη κατηγορία ήταν ο Marc Marquez με 29 πτώσεις, στην τελευταία του χρονιά με την Honda, πριν μεταπηδήσει στην ομάδα της Gresini με Ducati για το 2024. Ακριβώς πίσω του, με 24 βρίσκεται ο έτερος εργοστασιακός αναβάτης της Honda για το 2023, Joan Mir, αναδεικνύοντας το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το HRC, με τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας και την προσπάθεια που χρειάζεται να καταβάλουν οι αναβάτες της Honda.

Να διευκρινίσουμε ότι με τον όρο πτώση αναφερόμαστε στην περίπτωση που η μοτοσυκλέτα ακούμπησε το έδαφος και έμεινε εκεί. Δηλαδή τα εντυπωσιακά σωσίματα που έχουμε δει πολλές φορές από αναβάτες, όπως εκείνα του Marquez, όπου η μοτοσυκλέτα ακουμπάει στην άσφαλτο βγάζοντας σπίθες και αφήνοντας λίγο από το κάρμπον της πάνω, δεν πιάνονται. Τέλος, τα παραπάνω στατιστικά δεν περιλαμβάνουν τις πτώσεις που συνέβησαν κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών διημέρων ή τριημέρων.

Ετικέτες

Brembo Hyction και GP4 HY – Nέα ανθρακονημάτινη κορυφή με DNA υπεραυτοκινήτων

Το δίδυμο της κεραμικής carbon δισκόπλακας Hyction και της νέας δαγκάνας GP4 HY έκανε το ντεμπούτο του στη Ducati Superleggera V4 Centenario
Brembo Hyction kai GP4 HY
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/4/2026

Λίγο πριν μας αποχαιρετήσει ο Μάρτιος του 2026 η Ducati αποκάλυψε την τέταρτη γενιά Superleggera V4 Centenario, η οποία είναι και η πρώτη μοτοσυκλέτα δρόμου που εφοδιάζεται από το εργοστάσιο με ανθρακονημάτινους δίσκους στα φρένα – μια πρωτιά που κράτησε μόνο για λίγες μέρες, πάντως, καθώς τον ίδιο δρόμο ακολούθησε η, επίσης συλλεκτική, Aprilia X 250TH.

Το πακέτο πέδησης που φορά η Supeleggera είναι το νέο τεχνολογικό επίτευγμα της Brembo, με τη δισκόπλακα Hyction – εκ των Hyper (υπέρ) και Action (δράση) - που κατασκευάζεται από υλικό carbon ceramic, δηλαδή ίνες ανθρακονήματος με ενίσχυση από πυρίτιο (Si) και καρβίδιο του πυριτίου (SiC), που προσφέρει αυξημένη αντοχή στη θερμότητα για να διατηρεί την απόδοση του φρεναρίσματος σε σταθερά και προβλέψιμα επίπεδα.

Πρόκειται για μια τεχνολογία που αναπτύχθηκε στον χώρο των υπεραυτοκινήτων και από εκεί η Brembo την εξέλιξε σε προδιαγραφές κατάλληλες για μοτοσυκλέτες.

Η δισκόπλακα Hyction έχει διάμετρο 340 mm, πάχος 8 mm και η επιφάνεια επαφής των τακακιών έχει πλάτος 35 mm, φιλοξενώντας 132 οπές αερισμού στρατηγικά τοποθετημένες για βέλτιστη αποβολή θερμότητας. Η δε εσωτερική επιφάνεια του δίσκου χαρακτηρίζεται από μια ασύμμετρη γεωμετρία, ειδικά σχεδιασμένη για να ενισχύει τις εδράσεις του στο κέντρο του τροχού.

Brembo Hyction

Το βάρος κάθε δίσκου Hyction είναι 1,375 kg, κάτι που μεταφράζεται σε κέρδος 450 γραμμαρίων ανά δίσκο ή συνολικά 900 γραμμαρίων στον μπροστινό τροχό της μοτοσυκλέτας που θα φορέσει το συγκεκριμένο πακέτο της Brembo. Και είναι πολύ σημαντικό ως νούμερο, γιατί αντιστοιχεί σε 40% λιγότερη αδράνεια συγκριτικά με έναν ατσάλινο δίσκο, γεγονός που ωφελεί σε ακριβέστερη αίσθηση στο τιμόνι και ταχύτερες αλλαγές κατεύθυνσης.

Η όλη κατασκευή επωφελείται επίσης μιας πλευστής (floating) έδρασης που έχει εξελιχθεί στις μοτοσυκλέτες του MotoGP υπηρετώντας τη σταθερότητα στην απόδοση.

Για να αποδώσει τα μέγιστα ο νέος δίσκος, η Brembo εξέλιξε μια τετραπίστονη δαγκάνα ειδικά γι’ αυτόν. Βασισμένη στην αρχιτεκτονική της γνωστής GP4, η νέα δαγκάνα προσθέτει στο όνομά της τα αρχικά ΗΥ που υποδηλώνουν τη συγγένεια με τον δίσκο Hyction.

Ο πατενταρισμένος εσωτερικός μηχανισμός της GP4 HY έχει σχεδιαστεί για να αποδίδει μεγαλύτερη δύναμη πέδησης για την ίδια ποσότητα πίεσης στη μανέτα, έχοντας έμβολα δύο διαφορετικών διαστάσεων (30 και 34 mm).

Στην πρώτη εφαρμογή του νέου αυτού συστήματος φρένου στη Ducati Superleggera V4 Centenario, η Brembo χρησιμοποίησε επίσης την πολυρυθμιζόμενη ακτινική τρόμπα MCS (Multiple Click System) στο μπροστινό, ατσάλινο πίσω δίσκο 223×4.5 mm, ενώ τις αναρτήσεις ανέλαβε μια ακόμη εταιρεία που ανήκει στη Brembo, η Öhlins με πιρούνι NPX 25/30 με ανθρακονημάτινες μπότες και αμορτισέρ TTX36 GP LW.

Ετικέτες