MotoGP: Αλλαγές στους κανονισμούς

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/1/2016

Δόθηκαν πριν από λίγες μέρες στην δημοσιότητα, όλες οι αλλαγές στους κανονισμούς που θα ισχύσουν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP τη σεζόν του 2016.
Αν και η χρήση της ενιαίας ECU εκ των πραγμάτων έβγαλε από τον χάρτη τις δύο ξεχωριστές κατηγορίες (Factory και Open), παρέμειναν κάποια αβαντάζ για τους νεοεισερχόμενους κατασκευαστές ή για τις ομάδες που δεν έχουν πάρει νίκη σε στεγνό αγώνα από 2013 και δεν έχουν έξι συνεχόμενα βάθρα την περασμένη σεζόν. Έτσι, λόγω των περσινών τερματισμών στο βάθρο, η Ducati θα μπει στον κλαμπ των "μη προνομίων" με τις Honda και Yamaha, ενώ η Suzuki και η Aprilia θα έχουν τις έξτρα παροχές οι οποίες είναι: Εννέα διαθέσιμοι κινητήρες για κάθε αναβάτη ανά σεζόν, εξαίρεση από το "πάγωμα" εξέλιξης των κινητήρων και δοκιμές δίχως περιορισμούς, με οποιουσδήποτε αναβάτες, όποτε θέλουν, σε όποια πίστα θέλουν χρησιμοποιώντας τον επιτρεπόμενο αριθμό ελαστικών για δοκιμές (120 για κάθε αναβάτη).
Σε σχέση με το 2015 δεν θα υπάρχουν τα επιπλέον 4 λίτρα καυσίμου (το όριο θα είναι 22 λίτρα για όλους αντί για τα 20 λίτρα των εργοστασιακών ομάδων και τα 24 των Open), ενώ δεν θα υπάρχει και η δυνατότητα για 12 αλλαγές κινητήρα ανά αναβάτη που είχαν οι μοτοσυκλέτες της Open κατηγορίας. Επίσης, δεν θα υπάρχει η επιλογή για το έξτρα μαλακό πίσω ελαστικό, καθώς με την έλευση της Michelin όλες οι ομάδες θα παίρνουν ελαστικά ίδιων προδιαγραφών σε κάθε αγώνα. Τέλος, δεν θα υπάρχει πλέον η δυνατότητα για διαφορετικό πρόγραμμα της ECU, όπως συνέβαινε στο παρελθόν με τις εργοστασιακές ομάδες.
Το σύστημα υπολογισμού των βαθμών, ώστε μια ομάδα να χάνει τα προνόμιά της, θα παραμείνει ως είχε.
Για την επόμενη χρονιά αίρεται ο περιορισμός στον αριθμό των μοτοσυκλετών για κάθε κατασκευαστή (μέχρι τέσσερις στην εργοστασιακή κατηγορία), ενώ ο μοναδικός περιορισμός που παραμένει είναι το μάξιμουμ των δύο αναβατών για κάθε factory ομάδα. Επίσης θα μπορεί κάθε κατασκευαστής να νοικιάζει μοτοσυκλέτες και εξοπλισμό σε ανεξάρτητες συμμετοχές.
Σε ό,τι αφορά το σύστημα ποινών στους αναβάτες, από το 2016 θα επιβάλλεται μόνο μία φορά σε κάθε αναβάτη, μέχρι ο αναβάτης αυτός να φτάσει τους 10 βαθμούς ποινής που ισοδυναμούν με αποκλεισμό.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.