MotoGP: Αλλαγές στους κανονισμούς

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/1/2016

Δόθηκαν πριν από λίγες μέρες στην δημοσιότητα, όλες οι αλλαγές στους κανονισμούς που θα ισχύσουν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP τη σεζόν του 2016.
Αν και η χρήση της ενιαίας ECU εκ των πραγμάτων έβγαλε από τον χάρτη τις δύο ξεχωριστές κατηγορίες (Factory και Open), παρέμειναν κάποια αβαντάζ για τους νεοεισερχόμενους κατασκευαστές ή για τις ομάδες που δεν έχουν πάρει νίκη σε στεγνό αγώνα από 2013 και δεν έχουν έξι συνεχόμενα βάθρα την περασμένη σεζόν. Έτσι, λόγω των περσινών τερματισμών στο βάθρο, η Ducati θα μπει στον κλαμπ των "μη προνομίων" με τις Honda και Yamaha, ενώ η Suzuki και η Aprilia θα έχουν τις έξτρα παροχές οι οποίες είναι: Εννέα διαθέσιμοι κινητήρες για κάθε αναβάτη ανά σεζόν, εξαίρεση από το "πάγωμα" εξέλιξης των κινητήρων και δοκιμές δίχως περιορισμούς, με οποιουσδήποτε αναβάτες, όποτε θέλουν, σε όποια πίστα θέλουν χρησιμοποιώντας τον επιτρεπόμενο αριθμό ελαστικών για δοκιμές (120 για κάθε αναβάτη).
Σε σχέση με το 2015 δεν θα υπάρχουν τα επιπλέον 4 λίτρα καυσίμου (το όριο θα είναι 22 λίτρα για όλους αντί για τα 20 λίτρα των εργοστασιακών ομάδων και τα 24 των Open), ενώ δεν θα υπάρχει και η δυνατότητα για 12 αλλαγές κινητήρα ανά αναβάτη που είχαν οι μοτοσυκλέτες της Open κατηγορίας. Επίσης, δεν θα υπάρχει η επιλογή για το έξτρα μαλακό πίσω ελαστικό, καθώς με την έλευση της Michelin όλες οι ομάδες θα παίρνουν ελαστικά ίδιων προδιαγραφών σε κάθε αγώνα. Τέλος, δεν θα υπάρχει πλέον η δυνατότητα για διαφορετικό πρόγραμμα της ECU, όπως συνέβαινε στο παρελθόν με τις εργοστασιακές ομάδες.
Το σύστημα υπολογισμού των βαθμών, ώστε μια ομάδα να χάνει τα προνόμιά της, θα παραμείνει ως είχε.
Για την επόμενη χρονιά αίρεται ο περιορισμός στον αριθμό των μοτοσυκλετών για κάθε κατασκευαστή (μέχρι τέσσερις στην εργοστασιακή κατηγορία), ενώ ο μοναδικός περιορισμός που παραμένει είναι το μάξιμουμ των δύο αναβατών για κάθε factory ομάδα. Επίσης θα μπορεί κάθε κατασκευαστής να νοικιάζει μοτοσυκλέτες και εξοπλισμό σε ανεξάρτητες συμμετοχές.
Σε ό,τι αφορά το σύστημα ποινών στους αναβάτες, από το 2016 θα επιβάλλεται μόνο μία φορά σε κάθε αναβάτη, μέχρι ο αναβάτης αυτός να φτάσει τους 10 βαθμούς ποινής που ισοδυναμούν με αποκλεισμό.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες