MotoGP Αυστραλιάς: Η επιλογή ελαστικών ο πιο καθοριστικός παράγοντας!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/10/2014

Απογοήτευση και λάθος επιλογή ελαστικών, ήταν για πολλούς ο αγώνας στην Αυστραλία. Ο Marquez έφυγε μπροστά από την αρχή φτιάχνοντας μια διαφορά ασφαλείας από τον Lorenzo που σταδιακά έμενε πίσω και καθυστερούσε τον Rossi που ήταν ταχύτερος κατά 2 δέκατα. Με μερικά καθαρά και ευγενικά αλληλοπροσπεράσματα, οι τρεις πρώτες θέσεις ξεκαθάρισαν στη μέση του αγώνα, αντιπροσωπευτικές του ρυθμού που κρατούσαν, όμως όλα αυτά θα άλλαζαν σύντομα. Ο Lorenzo οδηγούσε πολύ συντηρητικά και αργότερα δήλωσε ότι τον πρόδωσε το εμπρός ελαστικό, όχι όμως όπως τον Marquez που έπεσε στα φρένα χωρίς να έχει το παραμικρό περιθώριο αντίδρασης! Αυτό έφερε τον Rossi στην πρώτη θέση με διαφορά από τον Lorenzo που τον έπιασε ο Crutchlow που έκανε το δικό του αγώνα, μόνος στην 4η θέση. Η Ducati με το Ν.35 πέρασε δεύτερη, μόνο και μόνο για να δώσει την πιο απογοητευτική στιγμή του αγώνα, ο Crutchlow έπεσε όπως ακριβώς και ο Marquez! Στο τέλος τρίτος στο βάθρο ανέβηκε ο Bradley Smith, βάζοντας τα κλάματα αμέσως πριν! Στην μίνι συνέντευξη ξεκίνησε με χαμόγελο, και σταμάτησε να μιλά ξεσπώντας σε λυγμούς από την συγκίνηση. Δάκρυα γενικά είχαμε στις ομάδες, αλλά από θυμό, αφού όλες οι θέσεις άλλαξαν εξαιτίας πτώσεων! Ο Aleix Espargaro έσπαγε τη μοτοσυκλέτα του, όταν εγκατέλειψε αφού τον εμβόλισε ο Stefan Bradl, ενώ ο Pol μετά από αυτό, ετοιμαζόταν να κυνηγήσει τον Lorenzo, που στους τελευταίους γύρους γύριζε πολύ σιγά, μέχρι που έπεσε και ο ίδιος! Ο Iannone εμβόλισε αρκετά νωρίς τον Pedrosa, όπως αργότερα έκανε ο Bradl στον Espargaro, χωρίς να τον ρίξει. Αναγκάστηκε όμως να εγκαταλείψει μετά από αυτό, όταν έτσι και αλλιώς δεν οδηγούσε στο ρυθμό του. Από τις καλύτερες παρουσίες, με εντυπωσιακή οδήγηση, έκανε ο Scott Redding που σκαρφάλωνε τις θέσεις τη μία μετά την άλλη.

Αποτελέσματα

1. Valentino Rossi (Italy) Yamaha 40:46.405
2. Jorge Lorenzo (Spain) Yamaha 40:57.241
3. Bradley Smith (Britain) Yamaha 40:58.699
4. Andrea Dovizioso (Italy) Ducati 41:01.298
5. Hector Barbera (Spain) Avintia 41:16.494
6. Alvaro Bautista (Spain) Honda 41:16.559
7. Scott Redding (Britain) Honda 41:16.563
8. Hiroshi Aoyama (Japan) Honda 41:19.571
9. Alex de Angelis (San Marino) Yamaha 41:19.982
10. Nicky Hayden (US) Honda 41:20.549
11. Yonny Hernandez (Colombia) Ducati 41:25.873
12. Danilo Petrucci (Italy) ART 41:43.089
13. Michael Laverty (Britain) PBM 41:59.218
14. Mike Di Meglio (France) Avintia 42:14.455

Ετικέτες

Λευτέρης Αυγενάκης: Τρία χρόνια μετά ξαναμιλά για πίστα MotoGP στην Κρήτη – Τώρα κρατάμε ακόμη πιο μικρό καλάθι

Προεκλογικές υποσχέσεις ή μήπως υπάρχει ουσία πίσω από τη δήλωση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης;
avgenakis
Ο υπουργός καβάλα σε Ducati Streetfighter στην πίστα των Μεγάρων το 2020
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/11/2026

Με δηλώσεις σε ραδιοφωνικό σταθμό του Ηρακλείου Κρήτης, δηλαδή της εκλογικής του περιφέρειας, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Λευτέρης Αυγενάκης αναβιώνει μια ιστορία που ο ίδιος είχε ξεκινήσει το 2023.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η αξιοποίηση του χώρου που σήμερα φιλοξενεί το αεροδρόμιο “Νίκος Καζαντζάκης” στην περιοχή της Αλικαρνασσού. Καθώς έχει ήδη δρομολογηθεί η μεταφορά του σε νέα τοποθεσία στο Καστέλλι, ο χώρος που θα απελευθερωθεί μετατρέπεται σε αντικείμενο μεγάλου ενδιαφέροντος και ο υπουργός έχει μια άποψη επ’ αυτού.

“Mε τη μεταφορά του αεροδρομίου στο Καστέλλι, ανοίγει η συζήτηση για την αξιοποίηση του σημερινού αεροδρομίου του Ηρακλείου,” λέει ο κ. Αυγενάκης στην ανακοίνωση που εξέδωσε μέσω κοινωνικών δικτύων. “Επαναφέρω στη δημόσια συζήτηση την πρόταση που έχω ήδη καταθέσει για τη δημιουργία μιας πίστας που θα μπορεί να φιλοξενεί διεθνείς αγώνες ταχύτητας μοτοσυκλετών και αγώνες επιλεγμένων κατηγοριών αυτοκινήτου.

“Το επόμενο βήμα είναι να προχωρήσουμε στη μελέτη και στον σχεδιασμό. Να δούμε ποιες υποδομές του αεροδρομίου μπορούν να αξιοποιηθούν, πόσο μπορούν να μειώσουν το κόστος κατασκευής και τι χρειάζεται για να φτάσουμε στη λειτουργία της πίστας.

“Σκεφτείτε τι θα σήμαινε για την Κρήτη μια διεθνής διοργάνωση σε μια περίοδο χαμηλής τουριστικής κίνησης. Επισκέπτες από όλο τον κόσμο, περισσότερη δουλειά για τα ξενοδοχεία, την εστίαση και τις τοπικές επιχειρήσεις, σε μήνες που η κίνηση είναι περιορισμένη. Με το νέο διεθνές αεροδρόμιο στο Καστέλλι και τον ΒΟΑΚ [σ.σ. Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης], η Κρήτη μπορεί να διεκδικήσει μια κομβική θέση στον χάρτη του μηχανοκίνητου αθλητισμού.”

Σε πρώτο άκουσμα η είδηση δείχνει θετικότατη. Ένας μεγάλος ανοικτός χώρος όπως το νυν αεροδρόμιο του Ηρακλείου θα μπορούσε να μετατραπεί σε πίστα ταχύτητας και όντως έχει όλα τα φόντα να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις ενός αγώνα MotoGP: διεθνές αεροδρόμιο και λιμάνι, άφθονες ξενοδοχειακές υποδομές υψηλού επιπέδου και καλό κλίμα για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου.

Έχουμε ωστόσο πολλάκις τονίσει πως αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα δεν είναι MotoGP και WSBK, αλλά ένας χώρος με κόστος πρόσβασης που να μην είναι απαγορευτικό για τον καθημερινό μοτοσυκλετιστή. Σε μια χώρα που μετά βίας έχει δικό της πρωτάθλημα ταχύτητας, το να κοιτάμε ως πρώτο βήμα το κορυφαίο παγκόσμιο πρωτάθλημα ακούγεται τουλάχιστον υπερφίαλο.

Μιλάμε για μια εγκατάσταση μεγάλου κόστους που τα έσοδα από έναν-δυο αγώνες παγκοσμίων τον χρόνο δεν αρκούν για να συντηρηθεί. Υπάρχει επαρκές κοινό στην Κρήτη για να τη στηρίξει σε βάθος χρόνου; Μπορεί η πρόσβαση σε μια πολυτελή και ακριβή πίστα να έχει λογικές τιμές ώστε να προσελκύει αντί να διώχνει εκδηλώσεις λεσχών, εταιρειών και ιδιωτικές επισκέψεις;

Αν θέλουμε να μιλήσουμε για αθλητική ανάπτυξη σε μοτοσυκλέτα και αυτοκίνητο, ας κοιτάξουμε πρώτα να φτιάξουμε κάτι σε προδιαγραφές ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, να μπούμε στον αγωνιστικό χάρτη και μετά κάνουμε και όνειρα για το κάτι παραπάνω. Βήμα-βήμα γίνεται η πρόοδος, από εύηχες υπερβολές έχουμε χορτάσει χρόνια τώρα και ειδικά από πλάκες θεμελίωσης που στήριξαν μεγαλόσχημες εξαγγελίες πριν θαφτούν οριστικά στα ξερόχορτα, βλέπε Ορχομενός και Χαλανδρίτσα.

Ούτως ή άλλως, μια πίστα κορυφαίων προδιαγραφών δεν υπηρετεί τις ανάγκες της χώρας μας, ούτε στην Κρήτη ούτε οπουδήποτε αλλού. Η μεγάλη πληγή είναι η απουσία μιας πίστας στην Αττική, εκεί που βρίσκεται η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου που στηρίζει (με σημαντικό κόστος κάθε φορά) το Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών. Η Κρήτη δεν είναι ούτε πιο κοντά, ούτε πιο οικονομική ως προορισμός.

Επίσης, προκύπτει μια απορία ως προς τον ρεαλισμό της σκέψης Αυγενάκη. Τους τελευταίους μήνες έχει αρχίσει να σιγοβράζει μια διαμάχη μεταξύ κυβέρνησης και Δήμου Ηρακλείου για την επόμενη χρήση του αεροδρομίου. Ο Δήμος ισχυρίζεται πως από τα περίπου 1.740 στρέμματα που απασχολεί σήμερα το αεροδρόμιο, τα 200 είναι ιδιοκτησίας του και σε περίπου άλλα 1.000 έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας. Οι άλλοι ιδιοκτήτες της γης αυτής φέρονται ως το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και αυτόν τον καιρό όλες οι πλευρές ακονίζουν τα μαχαίρια τους διεκδικώντας το μερίδιό τους στην αξιοποίηση του φιλέτου  – μιλάμε για το παραλιακό μέτωπο του Ηρακλείου.

Στο μεταξύ έχουν εμφανιστεί σχέδια που περιλαμβάνουν εμπορικές χρήσεις και πολυτελείς κατοικίες, ενώ ο Δήμος οραματίζεται πάρκα και χώρους πρασίνου. Δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε πού ακριβώς και πώς χωρά μια πίστα στα σχέδια αυτά.

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε τους κατοίκους της περιοχής. Όταν φτιάχτηκε το αεροδρόμιο “Νίκος Καζαντζάκης” η περιοχή ήταν αραιοκατοικημένη και “έξω” από το Ηράκλειο. Σήμερα η Αλικαρνασσός είναι πυκνοκατοικημένο προάστιο της πόλης και η μεταφορά του αεροδρομίου σε νέα τοποθεσία αποφασίστηκε και με γνώμονα το γεγονός πως πλέον ήταν μέσα στον αστικό ιστό, δημιουργώντας έντονη όχληση και γεννώντας κινδύνους σε περίπτωση ατυχήματος. Πόσο εύκολο είναι να φτιαχτεί εκεί μια πίστα που, αν μη τι άλλο, θα παράγει άφθονο θόρυβο κατά τη χρήση της;

Δεν βρίσκουμε και πολύ ρεαλισμό στις δηλώσεις του κ. Αυγενάκη, όπως ακριβώς δεν βλέπουμε καμιά πραγματική προοπτική για δημιουργία πίστας. Τα ίδια λέγαμε το 2023 και στην ίδια άποψη εμμένουμε και σήμερα: πίστα στην Κρήτη πολύ δύσκολα θα δούμε, όχι στο κοντινό μέλλον τουλάχιστον.