MotoGP Αυστραλίας: To Phillip Island μόλις καθιερώθηκε ως το καλύτερο πεδίο μάχης!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/10/2015

Εκπληκτικός αγώνας! Ο καλύτερος τρόπος να ξεκινήσεις την Κυριακή σου, που απόλυτα δικαίωσε όσους ξύπνησαν για να τον παρακολουθήσουν… Παραδοσιακά στο Phillip Island γίνεται ωραίος αγώνας, αλλά σήμερα ξεπέρασε κάθε προσδοκία! Όπως λέγαμε και χθες, θα γινόταν μάχη στην εκκίνηση, όμως παρόλο που λίγο αργότερα ο Lorenzo κατάφερε να βρεθεί μπροστά, δεν γινόταν να ακολουθήσει την συνηθισμένη πρακτική του, να εξαφανιστεί δηλαδή, και έτσι οι μάχες κράτησαν μέχρι το τέλος, κυριολεκτικά μέχρι την τελευταία στιγμή! Καταλύτης ο Marquez για τον ρυθμό των υπόλοιπων, καταλύτης η επιτάχυνση της Ducati του Iannone, καταλύτης για λίγο κι ένας γλάρος, που θυσιάστηκε για να κόψει ο Iannone… Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως.

 

η στιγμή που η Ducati συγκρούεται με τον γλάρο...

 

Η Ducati έκανε μία εκπληκτική εκκίνηση, όπως ήταν το αναμενόμενο και βρέθηκε να οδηγεί την κούρσα. Ο Lorenzo ακολουθεί και σε μια από τις καλύτερες στιγμές του στον αγώνα, ο Pedrosa πραγματοποιεί ένα μαχητικό προσπέρασμα στον Marquez, που αμέσως ανταποδίδει, χαρίζοντάς μας μία μικρή μάχη ανάμεσα στις Honda. Crutchlow, Rossi και οι δύο Suzuki ακολουθούν κατά πόδας, και όλοι οι αναβάτες σχηματίζουν ένα τρενάκι χωρίς κανείς να ξεχωρίζει. Ο Lorenzo κάνει συνεχείς επιθέσεις στον Iannone, και σε ένα σημείο σχεδόν ακουμπά τον πίσω τροχό, φλερτάροντας με το χειρότερο, αλλά είναι ένας γλάρος που θυσιάζεται για να τον βοηθήσει… έστω και για λίγο. Το πτηνό στα τελευταία λεπτά της ζωής του είχε διαλέξει την πίστα για να ξεκουραστεί, όταν είδε την Ducati του Iannone να ισιώνει από την αριστερή στροφή πριν τα φρένα για την επόμενη. Πριν προλάβει να φύγει από την μέση, η Ducati το χτυπά στην απογείωση, χάνοντας ένα κομμάτι από το φαίρινγκ, και το κράνος του Iannone ολοκληρώνει την πορεία του εκτός της πίστας... Ο Lorenzo βρίσκει την ευκαιρία, από την ατυχία αυτή, και περνά μπροστά αν και για λίγο, καθώς η Ducati μόλις βρίσκει ευθεία, σβήνει κάθε διαφορά με τεράστια ευκολία. Είναι τόσο καλύτερη η επιτάχυνση της Ducati, που αργότερα θα περάσει τον Rossi αλλά και τον Marquez που βρισκόταν αρκετά πιο μπροστά, απλά βγαίνοντας στην ευθεία!

Ο Lorenzo αντιλαμβάνεται πολύ γρήγορα ότι ο μόνος τρόπος να κρατήσει πίσω τον Iannone, είναι να μαζέψει διαφορά σε όλη την πίστα, για να αντέξει την επίθεση στην ευθεία. Κι αυτό κάνει. Οδηγεί στον μέγιστο ρυθμό, και συγκεντρώνει μία μικρή διαφορά, όμως πίσω του γίνεται ένας χαμός κυριολεκτικά. Οι ταμπέλες που του βγάζουν έχουν συνεχώς διαφορετικό όνομα, καθώς Marquez, Rossi και Iannone, παλεύουν συνέχεια. Το ίδιο συμβαίνει και πιο πίσω, στις υπόλοιπες θέσεις, όμως είναι τόσο δυνατό το θέαμα μπροστά που δεν γίνεται να επικεντρωθείς στους υπόλοιπους…

Σταδιακά η μάχη περιορίζεται στην δεύτερη θέση, ανάμεσα σε Rossi και Marquez με τον Lorenzo να γυρνά λίγο πιο μπροστά, και τον Iannone λίγο πιο πίσω. Από τα αλληλοπροσπεράσματα που γίνονται, φαίνεται ότι ο Rossi  –εκείνη τη στιγμή- θα μπορούσε να γυρίσει ταχύτερα, φτάνοντας σιγά-σιγά τον Lorenzo, αλλά όχι τόσο γρηγορότερα που να μπορεί να προσπεράσει και τον Marquez. Η μεταξύ τους μάχη είναι ο καταλύτης για να πλησιάσει και πάλι ο Iannone, που εκμεταλλευόμενος την σημαντικά καλύτερη επιτάχυνση, μπαίνει ξανά στο παιχνίδι. Η έκβαση της μάχης τον αφήνει να παλεύει με τον Rossi, ενώ ο Marquez ανεβάζει ρυθμό και αρχίζει να κλείνει την διαφορά με τον Lorenzo. Έχουμε περάσει μισό αγώνα με μάχες από τους πρώτους τέσσερις, και τώρα θα ερχόταν το αποκορύφωμα… Ο Marquez μαζεύει την διαφορά με τον Lorenzo και μεταφέρει το επίκεντρο της μάχης στην πρώτη θέση. Αυτό ευνοεί τον Rossi και τον Iannone που πλησιάζουν κι αυτοί, και ξανά δημιουργείται ένα τρενάκι ανάμεσα στους τέσσερις. Ο Lorenzo καταφέρνει τελικά να ξανά βρεθεί μπροστά, την στιγμή που ο Rossi έχει μια δύσκολη δουλειά, καθώς παλεύει να κρατηθεί μπροστά από τον Iannone και ταυτόχρονα να επιτεθεί και στον Marquez. Σε κάθε κίνησή τους, η Ducati παραμονεύει και με την σημαντικά καλύτερη επιτάχυνση μπορεί να περάσει και τους δύο... Σ' ένα σημείο ο Iannone φτάνει μπροστά και επιτίθεται και στον Lorenzo, και είναι σίγουρο πως αυτό ήταν σαν μαστίγιο για τον Ισπανό. Γιατί αμέσως μετά, όπως είπε και ο ίδιος, οδήγησε στο μέγιστο ρυθμό, δημιουργώντας και μια πολύ μικρή διαφορά. Μόνο που ο Marquez δεν έχει πει την τελευταία λέξη, φτάνουμε στον τελευταίο γύρο και όλα έχουν οδηγήσει σε δύο μέτωπα. Ο Lorenzo είναι μπροστά, αλλά ο Marquez τον ακολουθεί κατά πόδας, και ο Iannone προσπαθεί να κερδίσει το βάθρο από τον Rossi, ο οποίος δεν το χρειάζεται για το γόητρο, αλλά για το προβάδισμά του στο πρωτάθλημα. Φτάνουμε στο τέλος του γύρου και ο Marquez κάνει την επίθεση στα φρένα, αφήνοντας τον Lorenzo αργότερα να παραδέχεται ότι δεν κατάλαβε που βρήκε το σθένος, να κάνει μια τέτοια επίθεση στο τέλος… Ο Marquez περνά μπροστά κερδίζοντας τον αγώνα, και τελικά ο Iannone κερδίζει το βάθρο από τον Rossi, σ’ έναν εκπληκτικό αγώνα που αξίζει να τον δει κανείς, ξανά και ξανά! Πολύ καλή παρουσία του Maverick Viñales με την Suzuki, που δείχνει ότι του χρόνου θα είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός, καθώς θα έχει και το seamless κιβώτιο. Κατάφερε να κρατηθεί μπροστά από τον εξαιρετικό Crutchlow, παλεύοντας μέχρι τέλους με τον Pedrosa.

Στο τέλος του αγώνα, ο Lorenzo συνεχάρη και τον Iannone, έχοντας πλήρως ξεχάσει την χθεσινή τους διαφωνία, τώρα που κατάφερε να κρατήσει τον Rossi πίσω… 

Πλέον ο αγώνας στη Μαλαισία έχει πρόσθετο ενδιαφέρον, αφού η διαφορά Rossi και Lorenzo έπεσε στους 11 πόντους, και όλα δείχνουν ότι θα αξίζει άλλο ένα πρωινό ξύπνημα, στον προτελευταίο αγώνα της χρονιάς, στις 25 Οκτωβρίου! 

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος
athens road
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates
Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

eu road death rates
Η εικόνα της Ε.Ε. το 2025 (σε θανάτους από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων)

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn
Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.