MotoGP Αυστραλίας: To Phillip Island μόλις καθιερώθηκε ως το καλύτερο πεδίο μάχης!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/10/2015

Εκπληκτικός αγώνας! Ο καλύτερος τρόπος να ξεκινήσεις την Κυριακή σου, που απόλυτα δικαίωσε όσους ξύπνησαν για να τον παρακολουθήσουν… Παραδοσιακά στο Phillip Island γίνεται ωραίος αγώνας, αλλά σήμερα ξεπέρασε κάθε προσδοκία! Όπως λέγαμε και χθες, θα γινόταν μάχη στην εκκίνηση, όμως παρόλο που λίγο αργότερα ο Lorenzo κατάφερε να βρεθεί μπροστά, δεν γινόταν να ακολουθήσει την συνηθισμένη πρακτική του, να εξαφανιστεί δηλαδή, και έτσι οι μάχες κράτησαν μέχρι το τέλος, κυριολεκτικά μέχρι την τελευταία στιγμή! Καταλύτης ο Marquez για τον ρυθμό των υπόλοιπων, καταλύτης η επιτάχυνση της Ducati του Iannone, καταλύτης για λίγο κι ένας γλάρος, που θυσιάστηκε για να κόψει ο Iannone… Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως.

 

η στιγμή που η Ducati συγκρούεται με τον γλάρο...

 

Η Ducati έκανε μία εκπληκτική εκκίνηση, όπως ήταν το αναμενόμενο και βρέθηκε να οδηγεί την κούρσα. Ο Lorenzo ακολουθεί και σε μια από τις καλύτερες στιγμές του στον αγώνα, ο Pedrosa πραγματοποιεί ένα μαχητικό προσπέρασμα στον Marquez, που αμέσως ανταποδίδει, χαρίζοντάς μας μία μικρή μάχη ανάμεσα στις Honda. Crutchlow, Rossi και οι δύο Suzuki ακολουθούν κατά πόδας, και όλοι οι αναβάτες σχηματίζουν ένα τρενάκι χωρίς κανείς να ξεχωρίζει. Ο Lorenzo κάνει συνεχείς επιθέσεις στον Iannone, και σε ένα σημείο σχεδόν ακουμπά τον πίσω τροχό, φλερτάροντας με το χειρότερο, αλλά είναι ένας γλάρος που θυσιάζεται για να τον βοηθήσει… έστω και για λίγο. Το πτηνό στα τελευταία λεπτά της ζωής του είχε διαλέξει την πίστα για να ξεκουραστεί, όταν είδε την Ducati του Iannone να ισιώνει από την αριστερή στροφή πριν τα φρένα για την επόμενη. Πριν προλάβει να φύγει από την μέση, η Ducati το χτυπά στην απογείωση, χάνοντας ένα κομμάτι από το φαίρινγκ, και το κράνος του Iannone ολοκληρώνει την πορεία του εκτός της πίστας... Ο Lorenzo βρίσκει την ευκαιρία, από την ατυχία αυτή, και περνά μπροστά αν και για λίγο, καθώς η Ducati μόλις βρίσκει ευθεία, σβήνει κάθε διαφορά με τεράστια ευκολία. Είναι τόσο καλύτερη η επιτάχυνση της Ducati, που αργότερα θα περάσει τον Rossi αλλά και τον Marquez που βρισκόταν αρκετά πιο μπροστά, απλά βγαίνοντας στην ευθεία!

Ο Lorenzo αντιλαμβάνεται πολύ γρήγορα ότι ο μόνος τρόπος να κρατήσει πίσω τον Iannone, είναι να μαζέψει διαφορά σε όλη την πίστα, για να αντέξει την επίθεση στην ευθεία. Κι αυτό κάνει. Οδηγεί στον μέγιστο ρυθμό, και συγκεντρώνει μία μικρή διαφορά, όμως πίσω του γίνεται ένας χαμός κυριολεκτικά. Οι ταμπέλες που του βγάζουν έχουν συνεχώς διαφορετικό όνομα, καθώς Marquez, Rossi και Iannone, παλεύουν συνέχεια. Το ίδιο συμβαίνει και πιο πίσω, στις υπόλοιπες θέσεις, όμως είναι τόσο δυνατό το θέαμα μπροστά που δεν γίνεται να επικεντρωθείς στους υπόλοιπους…

Σταδιακά η μάχη περιορίζεται στην δεύτερη θέση, ανάμεσα σε Rossi και Marquez με τον Lorenzo να γυρνά λίγο πιο μπροστά, και τον Iannone λίγο πιο πίσω. Από τα αλληλοπροσπεράσματα που γίνονται, φαίνεται ότι ο Rossi  –εκείνη τη στιγμή- θα μπορούσε να γυρίσει ταχύτερα, φτάνοντας σιγά-σιγά τον Lorenzo, αλλά όχι τόσο γρηγορότερα που να μπορεί να προσπεράσει και τον Marquez. Η μεταξύ τους μάχη είναι ο καταλύτης για να πλησιάσει και πάλι ο Iannone, που εκμεταλλευόμενος την σημαντικά καλύτερη επιτάχυνση, μπαίνει ξανά στο παιχνίδι. Η έκβαση της μάχης τον αφήνει να παλεύει με τον Rossi, ενώ ο Marquez ανεβάζει ρυθμό και αρχίζει να κλείνει την διαφορά με τον Lorenzo. Έχουμε περάσει μισό αγώνα με μάχες από τους πρώτους τέσσερις, και τώρα θα ερχόταν το αποκορύφωμα… Ο Marquez μαζεύει την διαφορά με τον Lorenzo και μεταφέρει το επίκεντρο της μάχης στην πρώτη θέση. Αυτό ευνοεί τον Rossi και τον Iannone που πλησιάζουν κι αυτοί, και ξανά δημιουργείται ένα τρενάκι ανάμεσα στους τέσσερις. Ο Lorenzo καταφέρνει τελικά να ξανά βρεθεί μπροστά, την στιγμή που ο Rossi έχει μια δύσκολη δουλειά, καθώς παλεύει να κρατηθεί μπροστά από τον Iannone και ταυτόχρονα να επιτεθεί και στον Marquez. Σε κάθε κίνησή τους, η Ducati παραμονεύει και με την σημαντικά καλύτερη επιτάχυνση μπορεί να περάσει και τους δύο... Σ' ένα σημείο ο Iannone φτάνει μπροστά και επιτίθεται και στον Lorenzo, και είναι σίγουρο πως αυτό ήταν σαν μαστίγιο για τον Ισπανό. Γιατί αμέσως μετά, όπως είπε και ο ίδιος, οδήγησε στο μέγιστο ρυθμό, δημιουργώντας και μια πολύ μικρή διαφορά. Μόνο που ο Marquez δεν έχει πει την τελευταία λέξη, φτάνουμε στον τελευταίο γύρο και όλα έχουν οδηγήσει σε δύο μέτωπα. Ο Lorenzo είναι μπροστά, αλλά ο Marquez τον ακολουθεί κατά πόδας, και ο Iannone προσπαθεί να κερδίσει το βάθρο από τον Rossi, ο οποίος δεν το χρειάζεται για το γόητρο, αλλά για το προβάδισμά του στο πρωτάθλημα. Φτάνουμε στο τέλος του γύρου και ο Marquez κάνει την επίθεση στα φρένα, αφήνοντας τον Lorenzo αργότερα να παραδέχεται ότι δεν κατάλαβε που βρήκε το σθένος, να κάνει μια τέτοια επίθεση στο τέλος… Ο Marquez περνά μπροστά κερδίζοντας τον αγώνα, και τελικά ο Iannone κερδίζει το βάθρο από τον Rossi, σ’ έναν εκπληκτικό αγώνα που αξίζει να τον δει κανείς, ξανά και ξανά! Πολύ καλή παρουσία του Maverick Viñales με την Suzuki, που δείχνει ότι του χρόνου θα είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός, καθώς θα έχει και το seamless κιβώτιο. Κατάφερε να κρατηθεί μπροστά από τον εξαιρετικό Crutchlow, παλεύοντας μέχρι τέλους με τον Pedrosa.

Στο τέλος του αγώνα, ο Lorenzo συνεχάρη και τον Iannone, έχοντας πλήρως ξεχάσει την χθεσινή τους διαφωνία, τώρα που κατάφερε να κρατήσει τον Rossi πίσω… 

Πλέον ο αγώνας στη Μαλαισία έχει πρόσθετο ενδιαφέρον, αφού η διαφορά Rossi και Lorenzo έπεσε στους 11 πόντους, και όλα δείχνουν ότι θα αξίζει άλλο ένα πρωινό ξύπνημα, στον προτελευταίο αγώνα της χρονιάς, στις 25 Οκτωβρίου! 

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.